Sunrise Pictures の小説・ストーリー

Pakiramdam ko para kaming teenager ngayon. Nang makalabas kami ng kwarto. Tama nga siya malapit ng lumubog ang araw kaya naman napakaganda ng kulay ng kalangitan. Paborito ko rin ang sunset kumpara sa sunrise. Para kasi sa akin it symbolizes at peace. Panatag kang matutulog na walang iniintinding kahit na anong problema pa yan. Habang naglakakad kami sa dalampasigan at natatanaw ko na nga ang beach resort mas lalo akong napangiti sa ganda nito. Hindi ko nga lubos akalain na may mas gaganda pa rito. Kanina kasi sobrang liwanag at medyo hindi makita ang ganda ng kalangitan at karagatan. Palapit na kami ng palapit sa sunrise at mas kita ko na ng buong buo ang karagatan at kalangitan. Gusto ko s

We stood there and watched the sun rise slowly as the signal of the start of our day. The sunrise was amazing. The view of the sunrise was breathtaking. I lost my voice while looking at this wonderful God's creation. Kiltepan Viewpoint ang pinaka-popular para makita ang famous na Sagada sunrise. The fading darkness reveals an ocean of white clouds blanketing the hills and the valleys below. Ang araw ay parang sumisilip na Diyos na tila ba nangangamusta sa magandang tanawin sa ibaba. It's such a great thing and scenery for me. The trees lining up around the site also made a gorgeous view. And the fog made it all enchanting. It's such a beautiful creation of God.

Nilapag ko sa table ang camera bag na dala ko. I order coffee and set of hotdog, bacon and rice. Napupuno ang restaurant ng mga traveler at ibang tao. While eating I look at the sunset who's shining in my direction. Between sunrise and sunset, I always love sunrise because it gives me hope, that every darkness has its light. And every problem has its solution. Its like calling me that after the rain are rainbow. I spend my day, taking a picture of places in Laguna area. Every trees that I take give me comfort, every scenery felt so good. And every falls are endless.

Pinanood ko muna sila habang sineset-up ang kanilang mga equipments. Napangiti ako pagtingin sa dulo ng dagat. Malapit nang dumilim at kitang-kita ko ang paglubog ng araw. Sayang hindi ko dala ang phone ko. This breathtaking view of the sunset was worthy of being captured by my camera. Di bale na. Marami pa namang araw. Makukuhanan ko din ito ng litrato.

Mas maganda kaysa sa sunrise. Kasama sa mga larawan ang pagkain sa eroplano, ang tanawin pagkalapag nila, at ang isa rito ay ang profile ng mukha niya habang pinapanood ang sunrise sa tabi ng bintana ng eroplano.

Naexcite at napangiti siya nang makita ang papalubog na araw sa pagitan ng mga puno na kanilang nadadaanan. “Sylvan, meron ba ditong lugar na pwede nating panoorin ang sunset?” Hindi maalis ang tingin niya sa papalubog na araw kaya hindi niya nakita ang pagtaas ng sulok ng labi ng lalaki. “Mas makikita mo ang sunset sa site na pupuntahan natin.”

Sayang nga lang at hindi niya nadala sa labas ang kaniyang selpon, nakuhanan niya sana iyon ng litrato. Adira, loves sunrise so much because it reminds her of her dead Father. Dati kasi ay sabay sila ng kaniyang yumaong Ama sa panonood nang pagsikat ng araw habang kapwa sila may hawak-hawak na isang tasang kape sa kanang kamay at kapwang may malawak na ngiti sa labi.

He had a huge point there and even though he won't admit it I can still see that he was kinda jealous. We both just enjoyed the view and everything just felt so calm and refreshing! Lalo na at sabay pa naming inaabangan yung sunrise. As the sunrise came, i took a quick photo of it to have a good remembrance of this day and also me and ryfer took a few shots on his phone. "Hey that looks so good! You need to send that to me!" we look so good together in that photo kaya I want him to send that to me. "I already sent it to your I* miss ma'am."

May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest. Natatawa na lang ako sa aking naiisip 'cause how could I even think positive things knowing that my life is a mess? Maya-maya lang, I saw a guy na umupo unahan ko. He is wearing the same uniform as mine. Hindi ko masyadong kita ang mukha dahil naka-cap ito at nakatalikod sa akin at medyo may kalayuan din. Binaling ko na lang ang atensyon sa araw na papalubog na. Agad ko n

ipinakita sa kanya ni Johnford ang isang picture sa phone nito– isang picture niya habang nakatingin sa sunrise. Tumama ang sikat ng araw sa mukha niya, dahilan para mag mukha siyang nagniningning. (sunkissed) “Ang ganda!” sabi ni Johnford. “Pwede ko ba itong i-post sa efbi story ko?” Sa tingin ni Agatha ay wala namang problema, maganda takalaga ang pagkakakuha ng picture. “Sige, Oo naman.” “Ise-send ko sayo pagkalapag natin.” ipinakita sa kanya ni Johnford ang ilan pang kuha nila kasama ang pagsikat ng araw.