Novel & Cerita Sunrise Pictures

JENNA’S POV Wahh. Ang ganda ng sunrise, mas maganda talaga ‘pag nasa dagat yung view. Minsan lang ako makakakita nito, nawawala agad yung stress ko. Siyempre ‘pag na sa siyudad ka, expected na buildings lang yung makikita mo, iilan lang yung mga puno at view ng sunset tsaka sunrise.

Isa rin pala sa mga rason ni Trick kung bakit siya dinala rito ay alam nitong gustong gusto niyang panoorin ang pagsikat ng araw. She prefer sunrise because it reminds her of a new beginning and a new start. Sa tuwing sumisikat ang araw ay nagmimistula iyong pagpapaalala sa kanya na simula na naman ng panibagong araw at panibagong pag-asa. That she’s blessed and grateful dahil nadagdagan pa ang araw niya sa mundo. Na kahit may problema at kalungkutan ay may panibago namang saya ang darating. That’s how sunrise is to her. “Maganda ba?” tanong ni Trick sa kanya.

paalam nito sa akin. "Okay, ingat ka." sagot ko sa kanya at ibinaba ang tawag. Napansin ko naman ang kalangitan. Bukang-liwayway na at nagsimula na rin na tumingin ang mga tao sa kalangitan. I took a photograph of it. It was beautiful. So mesmerizing. I sent that photo to Lucian. Me: Sunrise. Ganda 'di ba? Sakto namang dumating ang order ko. I thanked the waiter and he left.

Of course, because of that dream that I don't understand why I got hurt. Naghintay ako ro'n ng ilang minuto bago nakita ang unti-unting pagsilip ng araw. My eyes twinkled while looking at the sunrise. It's so beautiful. The sunrise symbolize the new day, yet the sunset symbolize the end of the day. They are beautiful, but I don't like them.

Dahil alam ni Serena hindi makakatulog kaagad ang binata kung patuloy siyang nakatindig lang at nakatitig dito daglian siyang pumasok ng banyo. Bumungad sa kanya ang napakalaking salamin… At nakita nga niya ang kanyang sariling refleksyon. Hindi niya na ganoon pala talaga ang hitsura niya dahil hindi man lang niya nakita ang kanyang refleksyon sa salamin noong umalis siya dahil itinangi ni Rozzie na tignan muna niya ang kanyang sarili.

Nagningning ang kanyang mga mata nang magsimulang lumabas ang araw. "Picture tayo, dali!" Agad namang kinuha ni Ashton ang kanyang cellphone. Idinikit niya ang kanyang mukha kay Amber at saka pinindot ang camera. "Ang ganda!" Hindi naitago ng dalaga ang kanyang pagkamangha habang tinitigan ang larawan. "Sunrise symbolyzes hope and new beginning. And now, I am hoping that this day marks a new beginning for us."

Kasama ng message ang isang larawan. "Maganda rin ang view ko. Sharing it with Mrs. Ferrer." Agad napangiti si Nevaeh. Ngunit nang i-zoom niya ang larawan, bahagya siyang natigilan. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ang sunset sa litrato ni Sven ay halos kapareho ng ipinadala niya. Maging ang hugis ng mga ulap, kulay ng kalangitan, at lokasyon ng ilang gusali sa background ay tila magkatugma.

Matahimik ang umaga sa villa. Sa unang pagkakataon nitong linggo, walang naka-schedule na fitting, photoshoot, o meeting si Cressida. Binuksan niya ang malalaking bintana ng kanyang silid at sinalubong siya ng hangin mula sa dagat. Ramdam niya ang ginaw na may halong alat ng dagat, at ang liwanag ng araw ay dahan-dahang pumapasok, nagdudulot ng ginhawa sa mga mata niya.

Ngunit bago pa sila tuluyang makalakad palayo, may isang lalaking biglang sumulpot sa kanilang harapan. “Hello po sa inyo,” magiliw nitong bati habang nakasabit ang camera sa leeg. “Professional photographer po ako. Sunrise sana ang kukunan ko, pero aksidenteng napasama kayo sa frame. And honestly… you two look really perfect together. Pwede bang mag-take pa ako ng ilang photos ninyo?”

"The place is nice, Direk. Anong oras call time natin?" Tanong ni Sirene kay Direk B. "Around 5am. Tapos interview na tayo after. Sa hapon naman another photo shoot and the sunset would be your background." "Yey! Direk we should try some activities habang nandito tayo para naman sulit!" Sabi ni Sirene. Nakita kong ni-open niya ang bitbit niyang camera at inilayo niya iyon. Kumunot ang noo ko.