Novel & Cerita Sunset Of Life Quotes

Tanong ko sa kanya. "Ngayon lang siguro yan ang naalala ko." Ani niya. "Alam mo ba sabi nila, kung sino daw ang kasama mo manuod ng sunset at sunrise ay siya daw ang taong nakatadhana sayo." Sambit ko saka nakangiting tumingin kung saan nakapwesto ang araw saka isinuot ang black shades.

Nagbaba ako nang mukha. "Sa tuwing tumitingin kasi ako sa sunset, doon lang ako nakararamdam nang ligaya. Tila— ang bagay na ito ang nagpapaalala sa akin na sa buhay ko, ay mayroon pa rin pa lang magandang makikita, kahit na alam ko na mabilis din ‘yong nawawala," Ngumiti ako at muling huminga nang malalim.

Every sunrise is a new beginning. Every breath is a new challenge to take. Every sunset is a sign of a better tomorrow. Don't lose hope and always look at the brighter side of life. They will always be there, stays beside you and protects you no matter what is costs them to lose. Author's Pov: Hindi alam ni Zach kung ilang minuto na silang nakikipagpalitan ng mga bala at suntok sa pagitan sa kanila ng mga tauhan ni F.H.

sambit nito habang ngumingiti. " Even if it's beautiful I don't want you to say farewell to me , you're always my solace and I don't want you to become my sunset" nakangiti kung sambit at hinalikan ito.

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

The sun is slowly being devoured by the ocean’s horizon and the hues over the sky are slowly turning into dark. Napangisi ako. I really can’t have everything in life, even if it means playing dirty or not. And that was how everything ended. The Imma they knew has died ever since then.

"Wow ang ganda. Nakakawala talaga ng pagod pag makikita ko talaga ang mga ganitong mga bagay." "Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end beautifully." Napatingin ako kay Sire Kenzo at napangiti na lang ako at dahan-dahan na tumango. Tama siya, sana sa buhay ko maganda ang kalalabasan ng mission kong ito. Forward... Nagluluto ako ngayon ng dinner dahil baka nagugutom na naman ang lalaking iyon. Hay... Kailangan kong maging perfect wife niya.

Ayaw kong tapusin 'yon ng dahil sa mga masasamang nangyari. I don't fancy ending my life. This world is chock-full of failure, strifes, and defeats but this is also a paradise and utopia. I'm exhausted of everything and I don't aspire to unite more suicidal and lethal solicitudes to my mind and soul. I must fight because I knew I was in the cryptic part of my journey and I was sure that there was a light waiting for me at the edge and that light will explicate to me how good it is to live.

Kung minsan ang buhay ay talagang hindi maintindihan. Minsa'y nasa itaas, minsan nama'y nasa ibaba. Ika nga nila'y para itong gulong na umiikot-ikot na hindi malaman kung kailan hihinto. Ito ba'y titigil sa nakatakdang oras? O, magpapatuloy lang sa pag-ikot na parang mundo na walang katapusan. Life is short. Matatapos ito sa ayaw at sa gusto mo. Titigil ka sa paghinga kapag tapos na ang oras mo sa mundo at wala kang ibang magagawa kundi tanggapin na hanggang doon na lang talaga, ang buhay mo.

Ako ang unang umiwas ng tingin at pinagmasdan ang araw. "Ikaw, bakit gusto mo ang paglubog ng araw? "binalik ko ang tanong sa kaniya. "Because For me, sunset is the most painful goodbye." Tipid niyang sagot. "Why?" "I don't want to answer it." Pareho naming minasdan ang paglubog ng araw. Pagkatapos naming minasdan ang araw ay nakita ko naman siyang tumayo, kaya tumayo na rin ako at kinuha ang jacket at saka binigay sa kaniya.