Sunset Rays Quotes Novels & Stories

"Sa tingin mo, bakit mas maganda tingnan ang sunset kaysa sa sunrise?" Tumingin rin siya sa sunset. Ngunit ewan ba niya kung bakit sa kabila ng kagandahan nito, hindi niya itong magawang tingnan ngayon. "Bakit?" Binalik niya ang tanong. "Kapag nawala ako lagi mo lang akong tingnan sa sunset na iyan. Huwag mo akong iyakan, isipin mong umiiyak din ako kapag ginawa mo yan. Huwag mo rin isipin na nawala ako, dahil lagi lang akong nandyan sa tabi mo."

Who would've thought that this simple picnic turns out to be her liberation from a notion that's holding her back to live fully. "Thank y-you...Heeton." "Okay ka na ba?" She slowly nods. "Well, then... You're just in time to watch a mesmerizing sunset," saad ko at itinuro ang sunset sa harapan namin. Nagliwanag ang kanyang mga mata at sumilay ang napakagandang ngiti sa kanyang mukha. It's a more beautiful view, to be honest. "Alam mo, akala ko talaga puro lang tawanan ang mangyayari ngayon. Hindi ko naman inakala na maiiyak ako nang bonggang-bongga."

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”

Because sunset is proof that the ending can often be beautiful too. Atsaka inihahalintulad ko rin ito sa aking buhay, sa aking sarili. Kahit na madalas sinasabi ng iba na ang araw ay parang isang buhay ng tao, na lumulubog at natatapos.

Muli niyang ibinalik ang tingin sa kanilang harapan. As time passes by, pababa ng pababa ang araw. And it's getting even more beautiful. Ibinalik rin ni Kiel ang tingin nito sa kanilang harapan. Ilang minutong namagitan sa kanila ang katahimikan. "My uncle once said that sunsets is like life". Biglang basag ng binata sa katahimikan. Napalingon siya rito. "How come?" She asked. "Life is as beautiful as the sunsets. You got to have the chance to enjoy it and you got to witness the beauty of it. But, no matter how beautiful they are, both still signify the ends' “. He asnwered.

Pakiramdam ko para kaming teenager ngayon. Nang makalabas kami ng kwarto. Tama nga siya malapit ng lumubog ang araw kaya naman napakaganda ng kulay ng kalangitan. Paborito ko rin ang sunset kumpara sa sunrise. Para kasi sa akin it symbolizes at peace. Panatag kang matutulog na walang iniintinding kahit na anong problema pa yan. Habang naglakakad kami sa dalampasigan at natatanaw ko na nga ang beach resort mas lalo akong napangiti sa ganda nito. Hindi ko nga lubos akalain na may mas gaganda pa rito. Kanina kasi sobrang liwanag at medyo hindi makita ang ganda ng kalangitan at karagatan. Palapit na kami ng palapit sa sunrise at mas kita ko na ng buong buo ang karagatan at kalangitan. Gusto ko s

It's the time of the day na makikita ni Brea ang magandang paglubog ng araw. "We stay for awhile, I want to see the sunset." aniya pa sa binata, without answering his question. narinig n'ya ang munting tawa ni Edward sa tabi n'ya. "Alright, let's sit down here." turo nito sa buhangin at walang tanong-tanong ay umupo naman si Brea habang ang atensyon ay nasa dulo na kung saan nagkikita ang langit at dulo ng dagat. The sun is so orange, it's like a little reminder that even if the day started as not so good, the ending is still as beautiful as the sunset who's about to take off in where the sky meets the sea.

Lumabas siya ng kotse at pinagbuksan ako. "Saan tayo pupunta?" tanong ko sa kaniya. "Basta, tara." Inilagay ko ang kamay ko sa kamay niya. Magkahawak ang kamay naming dalawa papunta sa dagat. Wala namang makakakita dito miski shokoy ano? "See? Mas magandang makita ang sunset kapag nasa dagat." He said. Tumango ako. "Oo nga."

Kitang-kita 'yong gulat sa mukha nila. "Gising ka na pala Ate, tamang-tama, palubog na rin 'yong araw." Sabi ni Ade habang nakatingin sa palubog na araw. "El Salvador has the best view when it comes to sunset." Sabi ni Tyler na nakangiting nakatingin rin sa araw. "Do you know Adi? Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end beautifully." He looked at me like how he looked at the sunset.

Our life together was uncomplicated, and we made it a point never to forget to extend a helping hand to those in need. "The sunset is absolutely stunning, just like you, sweetie. I love you more than words can express," he murmured, his voice brimming with tenderness and adoration. "I love you too, my dear hubby," I responded, feeling the depth of our connection growing with each passing moment. Our lips met in a gentle kiss, the reflection of the sunset dancing upon the surface of the sea. It felt like time stood still, capturing a perfect moment that could have been immortalized by a camera lens.