Sunset Rays Quotes Novels & Stories

Ito ang bagay na hinding-hindi niya pagsasawaan na panoorin. "I really love to watch the sunset. I feel like when the sunset is gone, my life is gone too, but when the day comes again, I feel like I'm alive again. It's like the circle of life is death and rebirth," sambit niya. "You really love sunsets, huh? No wonder you're an opacarophile who loves sunsets ," amused na sabi ni Ralph. "I also love sunrises," sagot naman niya.

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

Nabaling Naman Ang atensiyon ko dahil sa pagtawang ni Mildred sakin, ngumiti naman ako sakaniya. " Hapon na, masyado ka atang nasiyahan sa panaginip mo" pabiro kung sambit " Inaantok Kasi ako sobrang sarap matulog sa tabi ng dagat" wika naman nito " Tingnan mo ang ganda ng sunset" Tumingin naman si Mildred at ngumiti ito. " It reminds us that Good-bye is not always bad, it's also beautiful... A beautiful journey to start" sambit nito habang ngumingiti.

Nagtawag siya ng taong dumadaan, tapos ay inutusan niyang kumuha ng litrato namin. Nag-pose kami ng kung anu-ano, tapos ay nagpasalamat sa lalaki bago kami kumain. Maaliwalas ang paligid, maganda ang tanawin, pero mas maganda ang anggulo ng sunset doon sa lake ni Mr. Monteverde. Pakiramdam mo mas malapit iyong sunset sa’yo.

And his smile gets wider when he takes a shot with a click and a flash. "How's the shots?" Tanong ko. "Maayos lang ba? Kung hindi we could take more." Alok ko. Umiling-iling siya. "No, the shots are perfect. Especially that you're my subject." Nginitian ko lang siya at binalik ang tuon sa dagat. The sunset looked so beautiful. Ang ganda ng repleksyon nito sa dagat. A contrasted color of chartreuse. Tahimik lang kami nang may biglang dumaan sa harap ko na parang sinadyang matilamsikan ako ng buhangin na ginulo niya gamit ang mga paa niya.

"Fifth, you like sunsets." Sa mga sinabi niyang iyon ay ang tumatak sa akin ay ang sinabi nitong 'sunset'. May blurred na scenes sa isipan ko ang nakikita ko, dagat, mga tao, mga palakpakan, the flashes of cameras, parang celebration under the sunset. Hindi ko maintindihan, sumasakit ang ulo ko. "A-anong nangyayari sayo?" "Nothing, sumasakit lang ang ulo ko," ipinagsawalang bahala ko muna ito saka umayos.

Sobrang laki ng sakop ng pag-change ng color nito, it was bleeding with oranges and colours of red combined. “Did you know that there were other meanings when we say the sunset is beautiful?” I uttered out of the blue without looking at him. Nakatingin lang talaga ako doon sa sunset, kasi I know any minute mawawala na ‘yon, so better look at it until it fades. “What is it?” sabi naman niya. “It means, it was a way of telling to other person that you love her, but it’s time to let go. Just some romantic phrase.” I explained.

Pagkatapos ng groupie ay kaniya kaniya kaming tutok sa view gamit ang mga cellphone namin para kuhanan ng litrato ang sunset. "Wow! Ang ganda!" sabi ko. "Kaya nga ehh...sulit!" sabi naman ni lance. "Sunset pa lang 'yan." ani jaq. "Maganda 'yong star gazing mamaya." sambit ni lucas.

Wala akong choice kung di tanggapin ito. "Thank you po sir" tumingin ako sa may dagat. "Ang sarap langhapin yung hangin sa dagat, sayang nga lang po di ko po napanood yung sunset kanina" "Pwede mo naman makita ulit bukas eh" napangiti na lang ako. "Pero kahit di ko nakita ngayon ang sunset at maganda ngayon ang kalangitan at maraming bituin" "Yeah, maganda nga" napalingon ako at namula ang mukha ko dahil sa akin pala nakatingin sa akin si Sir.

Hindi namin namalayan ang mga sandaling iyon, pero nang makita namin ang mga litrato, para bang nakunan ng camera ang lahat ng masasayang alaala at damdaming hindi na kailangang sabihin pa sa salita. Hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw. At sa isa sa mga litrato, sakto pang nahagip ang sandaling magkahawak ang mga kamay namin ni Zion habang nasa likod namin ang napakagandang sunset. Isa iyon sa mga paborito kong litrato. ***