Sunset Rays Quotes Novels & Stories

he told me before tapping his leg, telling me to sleep there. I just rolled my eyes before doing what he wanted. I yawned again but I remained with my eyes open. Tinukod niya ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid, supporting his weight. "This is so nice," I commented while looking at the sunset. I've never been in love with the sunset, not until today. "Alam mo ba ang kasabihan nila tungkol sa sunset?" he asked me, I shook my eyes. "Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end peacefully. They are the proof that endings can often be beautiful too."

Kitang-kita mula rito ang paglubog ng araw sa kanluran. It's so peaceful to watch the sunset at this hour. The gradient lilac sky looks pleasing in the eye. "How come the sun still shines in the morning eventhough the pain of yesterday's tragedy is still etched on our scar?" Natameme ako sa sinabi niya. Alam kong matalino siya pero hindi ko alam na ganito siya kalalim mag-isip patungkol sa simpleng pagsikat at paglubog ng araw.

“Parang... kahit sandali lang, nakakalimot ka sa lahat ng sakit ng dalahin mo kung meron man." “Eh kasi naman, yung tanawin dito parang niyayakap ka. Unlike sa city, na puro pressure at deadlines ang yayakap sa’yo,” sagot ni Yvonne. Sabay kaming umupo sa buhanginan, pinanood ang araw na unti-unting nilulubog ng dagat. Hindi siyempre mawawala ang picture-picture. Selfie dito, candid doon. Tumatawa kami habang pinipilit makuha ang perfect angle na may sunset sa likod.

Yesha's can't help but think if ever the traumatic experience she experienced would she be able to enjoy the beautiful view of the sunset? Would she can even smile genuinely while watching it?. Would she can even celebrate birthdays?. Siguro mailalabas niya ang mga anak na hindi natatakot na baka may makakita sa kanila. Daming mga tanong,siguro at sana na pumapasok sa isip niya habang nakatanaw sa napakagandang sunset pero ni hindi niya magawang ngumiti or namnamin ang tinatanaw. She sighed and close the glass wall of her office using the maroon curtain na naroon.

Minsan tumatambay kami sa tabing dagat para maligo at hintayin ang paglubog ng araw ang ganda kasi ng sunset dito hindi nakakasawang tignan tuwing hapon. Tulad ngayon andito kami hinihintay ang paglubog ng araw. "Sunset. Kuya, ang ganda," ngiting ngiti siya sa nakikita niya, parang nawala lahat ng pagod ko sa nakikita ko sa kanya. "Yeah, kapag titignan mo na papalubog ang araw, parang nagpapahiwatig ito ng pagpapaalam," saad ko habang nakatingin sa kanya.

She always love to watch sunsets way back when she was a child but now, she realized that sunrise is also worthy of that praise. Sunrise is like a light in our darkness. Ito ang nagsisilbing pag asa sa bawat isa sa atin. Na sa bawat pagsikat ng araw, lagi nating maiisip na may panibagong pag asang naghihintay sa atin upang bumangon muli at magpatuloy sa buhay. Umihip ang sariwang hangin at marahang tinangay ang mahabang buhok ni Anjelouv.

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”

Tanong ko sa kanya. "Ngayon lang siguro yan ang naalala ko." Ani niya. "Alam mo ba sabi nila, kung sino daw ang kasama mo manuod ng sunset at sunrise ay siya daw ang taong nakatadhana sayo." Sambit ko saka nakangiting tumingin kung saan nakapwesto ang araw saka isinuot ang black shades.

Katulad ng kung paano mo ito igaya sa mga tao, ang mundo ay puno ng pagdadagdag na hindi mo mawari. Aalis ang sunset, dadating ang sunrise para sabihing may bago na namang pagsubok, problema at pag-asa na darating. Lulubog ang sunset dahil ito ay nagsasabing sa kalagitnaan ng unos, pighati at maraming nangyayari ay aalis din sila sa tamang panahon. My butts hurt upon sitting the whole afternoon near the shore, maraming tao tuloy ang nakatingin sa akin habang nakatitig lamang ako sa kawalan.

love. Ngumiti siya rito. Umangat ang malayang kamay niya at hinawakan ang isang kamay nitong nakahawak sa pisngi niya. "The sunset, Cyrus," marahang sabi niya. Nanatili itong nakatingin sa kanya hindi man lang nilingon ang papalubog na araw. Bumaling siya ulit sa papalubog na araw. Nanatili ang tingin nito pero maya-maya ay sinundan din ang tingin niya.