Sunset Tagalog Novels & Stories

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

"Hindi mo ba nakikita, I want to go home. I can't survive here." "Kaya mo, maarte ka lang." Patutsada ni Mahana. Tumingin siya sa malawak na bukirin at saktong palubog na ang araw. "Nasa malapit na nga lang 'yong tunay na maganda, hindi mo pa nakikita." "What?" "'Yong sunset. Ayon oh." Tinuro niya ito ng bahagya. "Hindi mo kayang iappreciate yong mas malapit sa'yo kasi nakafocus ka lang sa malayo."

tanong ko sa'kaniya. "Ang alin po ba sir? ang dagat o ang sunset?" tanong nito. "Sunset! Alam mo ba ang meaning niyan para sa'kin?" tanong ko sa'kaniya. "Hala may meaning pala 'yan sir," inosenteng tanong nito. "Yes nasa dictionary pero para sa'kin iba siya. Sunset for me is Hope. Pag-asa na sa bawat pag lubog nito kinabukasan may bagong liwanag," madamdaming wika ko.

Should I direct it to the point? Nakarating naman kami agad sa rooftop at malapit nang mag-gabi, quarter to five na yata at nagpapakita na ang sunset. Maganda ang view dito, sana din maganda ang magiging kalabasan kapag nasabi ko na sakanya. Lord, guide me po.

Antayin raw muna naming magtago si haring araw. Dahil siya ang may sasakyan ay wala akong nagawa. Sumapit ang oras nang paglubog ng araw. Tuluyang dumilim ang paligid at nabalot nang itim ang kalangitan. Mas lumamig din ang samyo ng hangin sa paligid namin. Tunay ngang maganda ang panonood nang sunset. Isang bagay na hindi ko pa nagagawa sa buhay ko... Ngayon pa lamang.

Pahina 58 Nag-iimpake kami ngayon ng mga pinamili naming mga susuotin at dadalhin sa biyahe naming mamaya ni Greg, madaling araw pa pero maaga kaming nagising ni Greg. Ilang araw lang ang lumipas simula noong kaarawan niya ay nagplano siyang magbakasyon kaming dalawa, malayo rito sa Manila. May napanood kasi kaming palabas kagabi na naisip naming puntahan, maganda ang lugar, sobrang puti ng buhangin sa isla na iyon. Ni-research pa naming dalawa ni Greg para malaman naming kung saan nai-shoot ang palabas na iyon.

“Tama lang ang gap sa ulan. Makakababa tayo bago lumubog ang araw.” “Ang ganda ng sunset,” bulong ko habang nakatingala. “Parang... ending ng isang pelikula.” “O beginning ng panibago?” tanong niya habang iniaabot ang kamay niya para tulungan akong sumakay. Tumingin ako sa kanya, napangiti rin. “Pwede rin.”

Not with --’ Naputol ang pag-iisip ni Kimberly nang bigla siyang salubungin ng malakas at malamig na hangin mula sa labas. Ilang segundo siyang napahinto bago nanlalaki ang mga matang napasuyod ng tingin sa hindi inaasahang tanawin sa kanyang harapan. Her mind went blank. ‘No way...’ She had never seen a sunset this beautiful before. Magkahalong dilim at kahel ang kalangitan habang pababang humahalik ang araw sa malawak na dagat. Maharot na sinasayaw ng hangin ang mga alon na humahampas sa puting buhangin. May mga puno ng buko na manaka-nakang nakakalat ilang metro lang ang layo sa dalampasigan.

"Satingin mo ba magiging parehas ang salitang mahal na kita, sa mahal kita?" "Mahal na kita means---I just realized it now! I know binalewala kita noon, alam kong iniwan kita sa Batangas para hanapin siya, alam kong iniwan kita sa gitna ng daan dahil kausap ko siya. Alam kong ilang beses na kitang iniwan. Hindi ko makakalimutan 'yun, that's why I want us to get married because I don't want to lose you anymore! I want us to be together!" Tumingin siya sa akin, she smiled widely, "Sunset means the end of everything... like it's been a long day and it needs to end something. It might sound sad, dark but we need to accept that it is coming to an end."

Nakangiti niyang sabi at pinisil niya pa ang pisngi ko. "Halika rito, tuturuan kitang lumangoy,para hindi kana matakot sa susunod, lalo pa at araw-araw na tayong maliligo o baka nga pati gabi eh. Tamang tama pala mag-gagabi na, masasaksihan natin ang napakagandang sunset ngayon." Hawak niya ang kamay ko,at hindi na ako nag-inarte pa. Na-excite narin akong makita ang sunset bihira kasi kong makakita non eh.