Sunset Tagalog Novels & Stories

"Oo nga. Parang nakakatanggal ng lahat ng pagod." "Alam mo, sa tingin ng iba..." Huminga si Timothy nang napakalalim, hinayaang pumasok ang malamig na hangin sa kaniyang dibdib bago nagpatuloy. "...ang sunset ay isang simbolo ng katapusan. Katapusan ng araw, simula ng dilim, hudyat na tapos na ang lahat." Napatitig ako sa gilid ng mukha niya, nakikinig sa lalim ng kaniyang iniisip.

Ang lugar ay puno ng mga magandang tanawin. The sun is almost kissing the waves, symbolizing that the sun is ready to set. Mas lumapit pa ako sa may paanan ng bundok at umupo sa damuhan. I sat on the rock and watched as how the environment shifted. To view as the sun prepares for its rest. Magpahinga at hayaan ang mga bituin at buwan na sakupin ang kalawakan. Ang mga ulap ay nagsisimula ng mawala tanda na sasapit na ang gabi. The skies are now turning orange combining with the ocean teal sunset. Napaawang ang aking bibig at hindi tinanggal ang tingin sa tanawin.

May magkakaibigang abala rin sa pagkuha ng litrato. At siyempre, napakarami ring magkasintahan na tahimik lang na magkatabing nakaupo habang nakatanaw sa dagat. Napahinto tuloy ako at napatingin sa kasama ko. “Sorin,” tawag ko sa kaniya. “Oh?” nakakunot-noo niyang sagot sa akin. “Ang dami palang nanonood ng sunset dito.” Tumango siya “It’s one of Boracay’s best attractions.”

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

sa social media. "Ate, Kuya! Look at this shot! Ito 'yung sunset kanina habang naglalakad kayo. Ang ganda niyo tignan mula rito sa terrace," ipakita ni Maya ang screen ng phone niya. Kuha kami sa malayo, silhouettes sa gitna ng mga puno. "Ang galing mo talagang kumuha, Maya. Send mo sa akin 'yan ha," sabi ko.

Inalalayan pa siya nito bago muling humarap sa papasikat na araw. "Hope." "Ha?" "Sunrise means hope. Para sa akin iyon ang kahulugan niyon. Panibagong araw. May panibagong pagkakataon para magawa ang mga bagay na hindi nagawa nang nagdaang araw." "Ang deep mo naman…" komento niya kaya napangiti ito, lumabas ang dimples na sinasabi ng karamihan na asset nito.

Kabanata 47 Sunset HINDI ko na namalayan ang pag-takbo ng buong oras sa byahe himpapawid dahil buong oras, tulog ako. Nagigising lang paminsan minsan kapag umaalog ang eroplano. "Thank you po Ma'am," pasasalamat ng crew sa akin ng ako na ang baba ng nakarating na kami sa destinasyon. Sa Palawan.

Hays. "Una na po ako." Ngumiti ako at dali-daling tinahak ang daan ipataas. Hawak ang dibdib habang hingal na hingal. Ipinikit ko ang mga mata at sinalubong ang sariwang hangin. Who doesn't love a beautiful ambiance? Naupo ako sa malinis na damo, malapit sa punong mangga na nag-iisang nakatirik dito. I was sitting and looking up at the sunset. Watching the sun's golden orb fall beneath the horizon in rice fields and mountainous landscapes!

na-excite silang dalawa sa sinabi ng mommy ni Anthony. "There's still a sunset?" gulat ngumiti excited na tanong ni Brealle dito. tumango-tango dito ang ginang. "kahit 6 p.m na dito may sunset parin. Minsan malapit na mag 6 p.m lumalabas ang sunset dahil doon palang nagsimulang lumubog ang araw dito. It's pretty amazing actually, the sunset in the garden is pretty amazing. Come on you two and let's watch it." anito pa at dali-daling sumunod ang dalawa sa ginang.