Sunshine In Tagalog Novels & Stories

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

seryosong wika ko "Autumn-----" "Alam kong sobrang sama ng ginawa ko sa relasyon niyong dalawa ni Trevor. At alam kong mahirap makuha ang kapatawaran na hinihingi ko. Pero, Sunny, huwag kang mag-aalala, lahat ng expenses kung sakaling itutuloy niyo ang kasal niyong dalawa ni Trevor, sasagutin ko..." muli kong wika. Kaya lang, hindi ulit nakasagot si Sunny kaya naman, muli akong nagsalita

halos magbuga na ng apoy ang bibig ni Sunshine. Huminga ng malalim si Ying, saka ngumiti, "Miss Sunshine, pasensiya na kayo kung naoffend ko kayo, hindi ko iyon sinasadya. Baka na- mis- interpret niyo lang ang nais kong sabihin."

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

sungit kung saad dito "sungit naman nito.saad nito sabay alis "bakit ko naman kase ibibigay number ko e muka naman babaero, ang pait ng lasa diko kaya, san ngaba ulit yung cr. "pag harap ko isang lalaki ang bumangga saken at natapon ko ang kapit kung wine sa damit nito. "sorry, sorry hindi ko sinasadya pupunasan konalang (saad ko habang pinupunasan ito gamit ang tissue)

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

"Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko" "Ako naman si Lunar Makabajo, kakambal ni Solar" pakilala niya. "Lunar and Solar eclipse.." mukhang hindi niya rin napansin na napalakas ang bulong niya sa kanyang sarili. "I-I mean, nice name guys"

sabi ko bago pinuno ng hangin ang baga ko at tumingala sa langit kung saan unti-unting nagpapakita ang haring araw. Sunrise. Panibagong umaga. Panibagong araw. Panibagong solusyon sa mga problema. At higit sa lahat ay panibagong simula. Ilang minutong tumahimik muna kami habang ninanamnam ang masarap at nakakagaan sa pakiramdam na init ng sinag ng araw sa balat namin. “Do you know that I love watching sunrise every chance that I can get? And that I love the stars as well?” nakangiti kong pagbabahagi na ikinangiti niya.

Ito ang paborito kong oras—tahimik, payapa, at ang buong mundo ay tila akin lamang. Habang nag-aayos, hindi ko na namalayang napapakanta na pala ako. Malumanay lang, halos bulong sa hangin. 🎵 "You are my sunshine, my only sunshine..." 🎵 Napapangiti ako habang tinatapik-tapik ang lupa. Sa gitna ng napakaraming gulo at ingay sa buhay ko noon, ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong katahimikan. Tila ba bawat bulaklak na itinatama ko ay isa ring parte ng sarili kong binubuo muli. Bawat pagtatanim ay hakbang palayo sa sakit at papunta sa bagong simula.

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"