Tagalog Love Stories Novels & Stories

Ngayon naman ay parang kilig na kilig itong malaman ang tungkol sa lovelife ko. “Syempre sa paningin ko siya ang pinakagwapo.” sagot ko naman. Nakita kong biglang pumakla ang mukha nito. “Ibig sabihin panget ang tatay niyan? Love is blind talaga.” anito na mukhang dismayado.

She sighed deeply and said, "True love, true heir. Bagay ba, baby?" He nodded immediately. "Oo naman, baby. Bagay na bagay nga parang tayong dalawa. Bagay na bagay sa isa't isa."

Sagot ko pa, nag-iisip naman si mama na sa tingin ko ay inaalala kung sino ang tinutukoy ko hanggang sa magliwanag ang mukha nito, " Ah, kaibigan sila ng boyfriend mo." " Boyfriend? May boyfriend ako?" Ngumiti naman ito, " Oo anak, isang napakakisig at mapagmahal na kasintahan. Isa siya sa tatlong lalaking binanggit mo. " Nagtataka naman ako sa sinasabi ni mama. Isa sa tatlong gwapong lalaki ang boyfriend ko. Pero sino sa kanila? Imposibleng yung may-ari ng Lugar dahil sabi nga ni mama, kaibigan siya ng boyfriend ko. Pero mas imposibleng yung nakakatakot na lalaki ito dahil tingin pa lang nito ay para na akong pinapatay.

Si Vanessa, ako, Gela, Cynthia, Jeff, Winter and my first love Grey. "Yes! And we're hoping na darating ka ha! Sige na Babush!" Ay! Shit! Kainis naman itong babaeng 'to. Alam niyang aayaw ako kaya binaba niya kaagad. Ayoko pa siyang makita.

Napatingin ako sa kanya nang matagal. Hindi niya alam kung gaano kalapit sa truth ang sinabi niya. "May kwento kasi ang lolo at lola ko about vampires and humans bata pa ako nang una kong marinig 'yon, kaya hindi ko siya masyadong pinansin noon. Sabi nila, may tinatawag na lukso ng dugo hindi raw lahat ng connection kailangang ipaliwanag gamit ang memories, names, records, or even physical resemblance. Minsan daw, may part ng katawan natin na nakakakilala sa sariling pamilya kahit hindi pa natin sila nakikilala." sagot ko.

Sa sandaling iyon na naghinang ang mga labi naming dalawa ay para nang unti-unting nagkakaroon ng linaw ang nga panaginip kong madalas dumadalaw sa akin gabi -gabi. Months na din ang binilang simula ng paulit-ulit na napapanaginipan ko ang ang love story na iyon. Gusto ko na ngang isipin na baka nga ang babaeng iyon si Edcel Kate Del Amor at ako si Eric John Villagracia? Noon lang tila kidlat na sumagi sa isip ko ang apelyido ng lalaki sa aking mga panaginip. 'Eric John Villagracia?? Sino iyon? Bakit pareho kami ng apelyido? Lolo ko ba siya? Ninuno o baka naman ampon lang ako?

"Sa'yo ako kasal kaya wala akong ibang babae. Huwag ka na umiyak, ha?” "Pero 'yung panaginip ko... 'yung enggrandeng kasal... ganoon ba talaga tayo kinasal?" Matagal bago na naman siya tumango. "Gaya ng sabi ko kanina, totoo na nagpakasal tayo sa Maynila. Pasok na tayo? Mukhang uulan pa, e. May hindi pa ako natapos kargahin sa factory."

napapailing na turan nya. Ewan ba ni Tasha magaan ang pakiramdam nya na sinasabi dito ang kanyang mga dinadamdam kahit pa ekstranghero pa ang lalaking kaharap. "nag boyfriend ka para maka layo sa problema mo?" tanong nito. "yah, I had this guy almost a year and half at first I thought it was the right disiscion to love and to be love but what faith brought me it end up nothing." bumigay na ang kanyang munting luha.

Ako, na kahit isang simpleng pagmamahal ay hindi man lang nakuha… Ako ang pinakamasaklap na produkto ng isang kasunduang may halong panggigipit. Kasalanan ko rin naman. Pinili kong maging asawa niya—kapalit ng pera. Kapalit ng gamutan ng kapatid kong si Adrian. Kapalit ng buhay niya. At sa pagpili kong iyon... binenta ko na rin pala ang kalayaan ko. Bawat pulgada ng katawan ko… ay pagmamay-ari ni Lucian Villafuerte.

saad ng dalaga. "Iyan ang common thing na naririnig ko sa mga bibig ng mga babae. Girls love romantic love stories, that's why they've stick on that belief. Siguro iniisip niyong wala ng lalaki ang seseryoso sa inyo 'pag nalaman na hindi na kayo V. What a joke!"