Tagalog Ng Carrot の小説・ストーリー

"Ako na lang po ang gagawa nito. Paano po ba?" "Oh sige, gayahin mo lang ito, Hija ganon rin itong carrots mas mabuti pa manood ka sa YouTube." suhestyon pa nito habang naghuhugas na nang kamay. Pagkatapos kong hiwain ang carrots ay nanuod muna ako sa YouTube hangang hindi ko na namalayan na nakaidlip na pala ako habang nakaubob sa mesa. "Hoy! Luto na siguro 'yung lulutuin mo, oh! Luto na 'yung sa pinapanood mo eh!" wika ni Kuya habang itinuturo pa yung cellphone ko na nailing iling pa.

Gamay na gamay niya ang pagamit ng kutsilyo. “This time let's put a carrots on that 'puto' of yours. For the flavor.” Wow may twist! “Ang galing. May restaurant ka ba o chief ka dati?”ani ko sabay kuha ng piraso ng carrots para kainin. “I have a coffee shop. I have a branch in Bora, Palawan, Cebu and in Miami.” Namilog ang mata ko. “Miami? Iyong kinaroroonan nila Ate Lurena. Doon ba?”

Katamtaman lang ang apoy at parang nakiramdam ito sa mantika at nilagay na nito ang onion. Ako naman ay nakatulala pa rin sa ginagawa niya. Sinunod na nito ang carrots at mais na finafry nito. Ilang minuto ay sinunod nito ang kanin na nilagyan niya ng toyo at seasoning na hindi ko alam at pinaghalo niya yun. Halatang experto ito sa pangluluto dahil graceful ito masyado gumalaw. Nilagyan naman niya ito ng itlog at hinalo at pagkatapos ay tinanggal na niya yun sa apoy.

Magalang kong sambit at muling ipinagpatuloy ang paghihiwa ng carrots na nasa cutting board. "Manang Kera pwede po bang tanggalin niyo po ang "po or opo" kapag kausap niyo ako ni Ate Umi?" Napansin ko kasing lahat ng tao dito sa bahay ay may "po or opo" kapag kausap ako, samantalang ako naman ang pinakabata sa kanilang lahat. "Pasensya na po your highness, pero hindi po namin magagawa ang gusto niyo."

Tanging isang tango at ngiti lang ang itinutugon ko. Hindi naman ganon kalayo ng nilalakad namin, natatanaw ko pa nga rito ang sasakyan ni Carl na nakaparada sa tabi ng isang malaking puno...Maliit lang kasi ang daan, kapag pinasok ang sasakyan rito ay tiyak na masasagasaan ang mga pananim na nasa gilid..

“Sa nakiki-uso ate. Tiktok. Baka sumikat kami.” “Nakiki-uso pala.” lapag ko ng bibit sa sahig at napakaloskos ng sleeve ko. “Assignment niyo nga di niyo magawa! Wag niyong sabihin na di na naman kayo makakagraduate sa senior high ngayon!” “Ate. Relaxs. Ang puso natin.” “Magsipasok na kayo! Catriona! Caroline! Carolina! Dagdag ko pa ang cartolina!”

baka kasi masugatan ka eh" sabi ni Faith habang nagluluto ito. “Don't worry Mommy hindi po ako masusugatan o masasaktan” sabi nito habang naghihiwa ng mga carrots, after nito matapos sa paghihiwa ng carrots at iba pang gulay, na ihahalo sa caldareta.

"Nothing, cavolo." "Cavolo?" Hindi niya ako sinagot. Tumayo na siya at lumapit sa tatlong nag-iihaw para dalhin doon ang hotdog na tinuhog niya ng stick. At dahil curious ako sa mga pinagsasabi niya ay napilitan akong mag-search kay Mr. Gogol. At nalaman kong italian words ‘yon ng carrot, cabbage at potato. "Ano ba’ng trip n’ya sa buhay? Adik ba s’ya sa gulay?" Napailing na lamang ako nang muli ko siyang pagmasdan.

Tinusok ko ang carrots na naliligaw sa plato at iniumang sa kaniya. “Babe, tikman mo ‘to… Masarap iyan…” Nakangiti kung sabi. Nag puppy eyes pa ako para tanggapin niya ito. Umiling siya at mahinang tumawa bago ito tinanggap. “Kunyari ka pa, hindi ka naman talaga kumakain ng carrots.” Napanguso ako sa sinabi niya. Kaya nga ibinigay ko sa kaniya kasi ayaw ko no’n. Hindi talaga ako kumakain ng carrots, iba ang lasa para sa akin.

sabi ni Kuya nang lapitan niya ito. “Of course! Basta hindi ako i-indianin ng besftriend mo sa wedding day.” Biro pa nito pero gusto kong seryosohin. “Beshy, yung carrot.” Napatingin ako sa carrot na tinutusok ko dahil kay Tinay. “Ang hirap magbalat ha. Julien cut daw hindi giniling.” Saway niya. Kumuha ulit ako ng nabalatan na carrot at inis na hiniwa pero dumulas ang kamay ko.