Tagalog Of Ferris Wheel Novels & Stories

Putangina talaga! "Paano na iyan hija, hindi mo nagawa ang utos ni Rosa?" tanong sa akin ng driver na kilala ko lang sa pangalang Ry. May katandaan na ang lalaking ito at sa wari ko'y nasa edad na apatnapu pataas.

napahalakhak ako. " I'm sorry." malakas na sigaw ko. Makalipas ang ilang oras ng tawanan at paglalaro, huminto kami sa pinakahuling ride ang Ferris wheel tahimik kaming naupo habang dahan-dahang umaangat ang cabin. Habang papataas kami, unti-unting lumiit ang mga tao sa ibaba at mas luminaw ang tanawin ng buong park na kumikislap sa dami ng ilaw hindi ko napigilang mapangiti.

Pakiramdam ko ay ayos lang lahat at hindi ko kailangang magalala dahil andito naman siya at kasama ko. "See that?" Tumingin naman ako sa ngayon ay itinuturo niya. "That is called a ferris wheel. Umiikot iyan, mula baba ay dadalhin ka hanggang sa itaas para makita mo ang maganda at buong view ng amusement park."

kunot noo n'yang tanong sa'kin. "My lips speaks only the truth, My dear princess." "Tss, you speak too much. Halika na nga at maghanap ulit tayo ng rides," aya n'ya sa'kin. Napahinto lang ako sa paglalakad ng makita ko ang ferris wheel 'di kalayuan mula sa'min. Mabilis kong hinawakan ang kamay n'ya at pumila sa Ferris wheel. "Spade. Ayoko! Ayoko sa matataas na lugar!"

“S-Sorry.” “It’s alright. Go on and hold me as much as you want.” “Mangarap ka.” “Dahan-dahang gumagalaw ang ferris wheel at kami naman ay umaangat. Hindi ko maiwasang mapahanga habang tinitignan ang napakagandang view. Tuwid akong nakaupo habang pinagmamasdan ang iba pang car na kasunod namin. Ramdam ko ang malakas na pagtibok ng puso ko habang papaliit nang papaliit ang mga tao sa paningin ko.

"Wow, nasa tuktok na tayo." "Dito ka kay Mommy." "Dito lang ako," wika ni Apple. Ang lakas nang magsinghap niya ng tumayo pa ito at sumilip sa may bintana. Wala naman siyang dapat na ipag-alala dahil close naman ang ferris wheel na iyon kaso nga lang talagang nanunumbalik sa isipan niya ang nakaraan. Kunsabagay ang uri ng ferris wheel na sinakyan nila noon ni Mark Wayne ay open pa.

"Hindi yang balloon na 'yan, gusto ko yung katulad nyan oh yung may Sofia the first." Tumayo si Hubby at lumapit dun sa lalaki na nagtitinda ng balloon. Ah, basta balloon tawag don. "Oh." "Ba't isa lang?" "Bakit sinabi mo bang dalawa ha?!" "Sabagay wala nga pala akong sinabi kung ilan." Malungkot kong saad. "Hubby subukan natin yung ferris wheel." Ang tagal ko na ring hindi nakapunta dito at nakasakay ng mga rides.

Sa kaliwa, the giant Ferris Wheel glowed with lazy neon blues and pinks, slow and dreamy. “Figures,” tugon niya, tapos hinila niya ako papunta sa next ride. “Vikings,” aniya, malaki ang ngisi nito. “Way more fun than that boring Carousel. And it’s… exciting.” “E-exciting?!” napasinghap ako, tiningnan ang malaking swinging ship na umaabot halos sa taas ng mga puno. “Luigi… ang laki nito! Nakakatakot!”

Sinundan niya naman ako at nakailang suyo bago ako napapayag na sumakay sa ferris wheel. "H'wag kang malikot,baka bumigay!"Todo kapit ako sa railings dahil nakasakay na kami sa ferris wheel at tuwang-tuwa na naman siyang inaasar ako at naglilikot kaya medyo gumegewang-gewang ang sinasakyan namin. "H'wag kang mag-alala,nauna na 'kong bumigay kaysa sa 'yo,"banat niya.

Kasi may isang couple kaming nakasabayan sa Ferris wheel. I was happy and wished that the time may slow down. Dahil gusto ko kasing namnamin at sulitin ang oras na nagtatawanan kami at masaya. Na para bang walang problemang nangyari. Pero tanggap ko rin naman na bukas, babalik ulit ang lahat sa reyalidad. Natatakot mang pumasok bukas, kailangan kong tatagan ang sarili dahil gusto kong kausapin si Yluj para humingi ng tawad... maging kina Yiel, Joan, at Sophia na rin.