Tagalog Scary Story นิยาย & เรื่องราว

Nakatingin siya sa niluluto niyang fried rice, hindi sa akin. “S-sorry. Huwag mo na lang pansinin,” dagdag niya. “Thana.” “Hmm?” “I’m happy, but there are some things that still bother me,” I said. “Yeah, I can tell—especially after we arrived at this place,” Thana responded. “Naalala mo pa ba ang bedtime vampire story na ikinukwento mo noon sa akin? Wala pa iyong happy ending, pero umaasa akong matuldukan ‘yon ng masayang pagsasama ng dalawang bida.”

Chapter 4: TAGAKTAK ANG pawis sa aking noo nang magising mula sa masamang panaginip. Dali-dali akong sumiksik sa dulo ng higaan saka nagtalukbong. Walang pinagkaiba ang panaginip ko ngayon at sa mga nakaraang panaginip ko. Paulit-ulit na lang. Nakakatakot… Dugo, mga walang buhay na katawan, mga baril, sigawan ng mga taong hindi ko mamukhaan, at ang tattoo na iyon. Ang scorpion tattoo na kagaya ng nakita ko sa lalaking nakamaskara noon.

Talagang aabutin pa siya ng gabi kapag maglalaro rito. "Hindi ka matatakot sa multo baby?" I asked. His forehead narrowed, "Mommy, hindi naman totoo ang ghosts, e" saad niya. Hindi rin madaling takutin 'tong anak ko. Naalala ko noong una ko siyang makita. Kahit malalim na ang gabi ay mag-isa siyang bumaba sa kusina dahil nagugutom siya. Dalawang tao pa lang siya doon pero matapang na.

Yuck! "Miss, try this!" tawag ng isang tinig. Paglingon ko, nahindik ako nung makita yung malalaking scorpion na piniprito nung matandang muslim. Nangilabot agad ako at napatakbo palayo. Scorpion. They're venomous! Bakit sila kumakain nun?! Paano nila nahuli yun? Jesus Christ! Teka... nasaan na ba ako?

Siguro nakaka-insecure lang sa mga babaing dinaan sa maayos na paraan. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG]

Ang kuwento mismo ay tinatawag na, 'Alamat ng Capra Nanny,' at siniguro ng lalaking may balbas na gamitin ang kanyang pinakaseryosong boses habang ibinabahagi sa lahat ang kuwento. Sa madaling salita, ang kuwento ay tungkol sa isang matandang lola na nakatira sa disyerto. Walang nakakaalam kung tao ba siya o isang multo, ngunit sinasabi sa kwento na sinipsip niya ang mga tao hanggang sa maubusan sila ng dugo! Sa katunayan, may mga nagsabi na si Capra Nanny ang may kagagawan ng mga naunang pagkamatay ng mga tao sa disyerto! Nakakatakot siya at napakalakas niya na hindi siya tinatablan ng bala. Walang sinuman ang may kayang pumatay sa kanya at may ilang mga tao na nagsabing namamatay agad ang

saad ni Irine kaya umiling ako sakanila. "No! I really saw a white lady! I saw her scary half face! UWAHHH ANO NAMAN MAGAGAWA NG PANANAKOT KO SAINYO DIBA! TOTOO NGA BELIVED ME!" pagsusumbong ko at lumapit naman si Dad na kinuha ako. "You should go home to rest Misaki-" "Ayaw ko!" parang bata kong sigaw sa takot. Napalingon ako sa bintana at nakita ang puting mabilis gumalaw na parang may hinahabol. Maliwanag na ang sikat ng araw pero nas alabas ang... isang g-ghost naman-

Pinipilit kong itago ang saya na nararamdaman ko. "Do you want to hear some stories about the statue of Mayari? Or should I say the goddess of moon." Nagulat na lang kami ng magpakita si Quinoa sa kung saan. Saan ba galing ang nilalang na ito. Isama mo pa na bigla-bigla siyang pumapasok rito sa kwarto ng walang paalam, mabuti sana kung nasa sala kami.

Napasinghap ang tatlo at muling bumalik ang bakas ng matinding takot sa kanilang mga mukha. "And if you’re wondering how I ended up with Mr. Aldama... the truth is... ako talaga si Cinderella," pilyang biro ni Scarlett habang may tipid na ngisi. "Dati akong nagkukuskos ng sahig at naglalaba ng tambak na damit. Not until my fairy godmother let me attend the ball, wearing my glass shoes. Kaya mag-ingat kayo, baka mamayang alas-dose ay maging kalabasa na rin ang mga table niyo rito."

"Talaga? Paano nangyari 'yon?" "Siya ang lalaking nagligtas sa akin sa kalye ng Tokyo." Sagot ni Mariya. Nanlaki ang mata ni Mia sa gulat at tuwa. "Wow! Ang galing naman! Gusto kong marinig ang buong kwento, ha! Walang palampas!"