Tagalog Scary Story Romane & Geschichten

At bigla-bigla, parang tubig na nagtuloy-tuloy ang agos sa kanyang isipan ang lahat ng masalimuot na pangyayari ng umagang iyon. Matapos basahin ni Malaya ang sulat na iyon ni Thorin ay kaagad niyang nilingon ang lalaki na noon ay nakahiga sa kanyang kama. Nakararamdam siya ng matinding takot at kaba habang nakatingin sa payapang mukha nito. Wala siyang lakas ng loob upang alamin kung bakit hanggang ng mga oras na iyin ay hindi pa ito nagigising. Natatakot siyang malaman ang kasagutan sa kanyang hinala...

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

"kundi kung anuman ang naririto," Nagkatinginan ang dalawang lalaki sa sinampit na iyon ni Agtok pagkakuha nila sa nais ipahayag ng kasama. Ngunit sa halip na pagtuunang pansin ay bigla silang bumulwak ng tawa. "Hindi ko iniisip na mangyari nga iyan mahabaging Bathala. Ngunit, nasa Umiiling na Gubat tayo...alam niyo naman marahil ang mga kuwento tungkol sa lugar na ito?"

Tanging tango lamang ang ibinigay nito. "Isang gabi, habang nakikipagbalitaktakan ang aking ina sa aking ama, isang matandang may pakpak ng paniki ang sumulpot bigla sa loob ng aming tahanan. Habang nakalutang siya sa ere, ikinawag niya ang tangan niyang baston at pagkatapos noon ay bigla na lamang kaming nakaramdam na parang may kuryenteng dumadaloy sa aming katawan hanggang sa mawalan kami ng malay. Tuwing sasapit ang dilim, nagbabago ang aming anyo bilang taong daga at mortal naman sa umaga," pagpapaliwanag ng binata.

ANG STORY NA ITO AY SUPER RATED SPG‼️ MAY MGA SCENE NA HINDI PWEDE SA MGA MASESELAN‼️ READ AT YOUR RISK!!! IT CONTAINS KIDNAP‼️ RAPE‼️ NOT RECOMMENDED TO READ SA MGA MASELAN‼️ [Regina] MALAKAS ang kabog ng dibdib niya habang hinihintay ang sagot nito.

Tarantang tanung nya rito "hindi kopa ! alam bukas babalek na raw tayo Ng Maynila binanggit nya ito saken kanina" Sagot nya rito habang ang kanyang mga kamay ay nakatakip sa nakayuko nitong mukha "Ayoko pang Mamatay Bro !" sigurado nag hahanap nalang ng pweba si Jano sa atin at Pag nakahanap na sya yun Na ang katapusan naten " takot na sabi nya Kay France

“Hello sinong hunghang ang kakatok doon eh ang akala ko eh yong banyo ay para sa kwarto na ipinahiram saakin? Tsaka hello mga ate at kuya paano kung pagkatok ko ay may sumagot? Baka doon pa ako matuluyan sa sobrang takot. Baka akalain ko ay multo o kapre yon. Edi nagtatatakbo pa ako palabas. Baka sa sobrang nerbiyos ko madulas pa ako sa hagdan at mabagok ang ulo tapos ma comatose pa ako.” Ang tuloy-tuloy na sabi ng dalaga habang pana’y ang subo at nguya nito ng strawberries na inilubog sa tinunaw na tsokolate. Bagong ligo ito at nakalagay pa ang tuwalya sa buhok nito. “Ayan ka nanaman, nagpapaniwala ka nanaman sa mga nababasa mong mga istorya patungkol sa mga kapre, aswang maligno and etc.”

pananakot na bulong ko. Nakangiwing umatras ako sa kanya nang nagpakawala ito nang napakalakas na sigaw. Kahit ang kasambahay na kasama ko dito sa sala ay napangiwi din. "Oh my gosh!! Ate Sophia!..." gulat na saad nito ".. I thought that was a ghost!" I laughed, "A ghost? Ilaria, ghost are not real" Ngumuso ito, "Pero nakakita ako ng ghost kahapon habang naglalakad ako pabalik sa room ko"

"Horror talaga?" Mabilis na tumango si Mario. "Oo bakit? Takot ka? Hindi naman totoo ang mga iyan. Palabas lang naman iyan." Nalukot ang mukha ni Kate sabay ngiwi. "Anong palabas? Totoo iyan. Totoo ang mga multo na iyan. Over lang sa palabas. Pina-hyper lang dahil kailangang matakot ng sobra ang manunuod."

Bigla kong naalala ang isang araw noong sampung taong gulang pa lamang ako. Malakas ang ulan noon at baha ang buong kalsada. Takot na takot akong tumawid. Ngunit ngumiti lang si Kuya. "Takot ka?“ pang-aasar niya. Umirap ako at tumango. Wala siyang sinabi. Yumuko lang siya sa harap ko. “Sakay.“ ”ano?“ "Sabi ko sakay. Hindi kita hahayaang mabasa."