Novel & Cerita Tagalog Taboo Stories

tawang tawa si Java na tinutukoy Ang tatlong matataba na nakalaban namin. 'Hindi nyo nalang sana kami tinawag, naging estatwa lang Naman kami for this day." si Casper "Sabihin mo, tuwang tuwa ka sa plano mong tumakbong congressman" "Oy, bakit di ko alam Yan" si Yera.

Tanong naman ng ginang kay Demie na siyang nagbabaliktad ng pork sa barbecue grill. "Pahinga siguro muna ako, tita. I just realized na masyado kong nilunod ang sarili ko sa pag-aaral at side job. Atleast before I will start finding a job, I want to be stress free. And me, spending my Christmas and birthday here with your familty, tita, is a great start. Nakakapagod na mag-celebrate ng Christmas at birthday mag-isa." Natatawa pang ani ni Demie. Her friends can't come even though it's her birthday, kasi meron ding mga family ang mga ito. At wala ring kamag-anak na malalapitan si Demie. She was all alone when her parents left her.

"Anong ibig mong sabihin?" Humugot muna ng malalim na hininga si Fackly. "Kapag sinabi kong huwag kang makikialam, alam kong masasaktan ka. At kapag nadamay ka, malalagay ka sa kapahamakan. Lalo na't alam ng mga iba kong kasama ang nangyari sa inyo sa Laguna." Panlilinaw nito sa kanya. "Hindi ko maintindihan 'yang sinasabi mo!" Umiiling na sambit niya.

"Tama.. may mga kaibigan ako noon na nagkaganito din, at bandang dulo, naging bihag sila ng mga babaeng hindi ko akalaing papatulan nila.. Naalala ko ang mga kuwento-kuwento tungkol sa mga probinsya sa Pilipinas—mga lugar kung saan uso ang mga gayuma, kulam, at pangkukulam sa mga lalaki upang mapilitan silang maakit at sumunod sa anumang kagustuhan ng mga babaeng gumagawa ng ganoon sa kanila. Paano kung bago siya pumunta rito sa mansiyon ay nagpunta muna siya sa isang sikat na mambabarang sa kanilang bayan para kumuha ng gayuma? Paano kung may inihalo siyang kung anong likido o gamot sa kape o sa mga pagkain na kinakain namin, dahil minsan siya ang nagpiprisintang magluto? Paano kung maging

Humugot siya nang malalim na hininga at napapikit sandali bago muling magsalita. "Fifteen years old ako no'ng iwan nila ako ni Mama sa simbahan sa Maynila. Ang sabi nila babalikan nila ako, pero hindi na sila bumalik. Naghintay ako ng isang araw, isang linggo, at isang taon, pero walang bumalik sa akin. Hindi naging maganda ang buhay ko noon hanggang sa nakilala ko si Papa. Inampon nila ako at dinala rito sa probinsya," pagkukwento niya.

mariin niyang tanggi subalit alam niyang hindi uubra iyon sa dalawa. Matagal na rin silang magkaibigan at alam niyang hindi titigil ang mga ito hanggang hindi siya nagkukuwento. Ngunit sa isang banda ay natutuwa rin siya sa dalawa dahil nirerespeto ng mga ito ang mga bagay na hindi pa niya masabi. Kaya ngayon ay nagpasya na siyang sabihin sa mga kaibigan ang lahat pati na rin ang tungkol sa ama ni Callyx na hindi niya masabi-sabi noong una. Natatakot kasi siyang mahusgahan kaya itinago niya iyon sa dalawa.

"Talaga? Paano nangyari 'yon?" "Siya ang lalaking nagligtas sa akin sa kalye ng Tokyo." Sagot ni Mariya. Nanlaki ang mata ni Mia sa gulat at tuwa. "Wow! Ang galing naman! Gusto kong marinig ang buong kwento, ha! Walang palampas!"

I ran down the steps and hugged him tightly. "Gising ka na!" I rested my head on his shoulder, closing my eyes for a moment. But my joy was short-lived. The murmur of the crowd turned into a heated discussion. "Susunugin daw ‘yung mga bangkay?" someone said, and my heart sank. Did I just jinx something? I pulled away from Vino's embrace, confusion etched on my face. I listened to the argument unfolding around us. "Hindi puwede!" a man insisted angrily. "Kailangan pa natin maisagawa ang community ritual!"