Takot Ka Ba Sa Dilim Novels & Stories

“Kahit nakita nilang delikado na ang kalagayan mo?” “Safe ako loob ng bakuran ko. Ipinagbilin ko sa bawat isa sa kanila na huwag magpakita o magparamdam man lang sa kahit kanino, hangga’t hindi kailangang-kailangan. They know the drill.” “Puwede kang nabaril ni Byron.” “Wala silang nakitang baril kay Byron.” “May baril ako.” “Sana sinubukan mong itutok sa akin ang baril mo, di sana’y nalaman ng kaluluwa mo kung paano lumabas sa katawan mo.”

Nakakatakot ang buong paligid kapag sobrang dilim. Si Jink ang unang nagsalita. “Ay. Astig. Survival mode ang atake natin ngayon,” hindi na siya nahihiya sa mga parents ni Keilys. Siguro ay may tama pa ng alak na ininom nila kanina.

Halos kasin-dilim ito ng mga matang bumisita sa akin kanina. “. Huwag kang magwala. Matindi ang sugat mo” " ang hayop na to. Sino kaya ang may kagagawan?" singhal ko habang kagat ang dila ko. Diyos ko, tumahimik ka, kaya ka laging napapahamak!

" Niyakap ko s'ya ng mahigpit dahil baka iwan n'ya ako sa gitna ng dilim. Hindi ako takot sa dilim, takot lang ako kung anong meron dito. "Switch on." Bumalik na ang ilaw. Hayyy salamat naman. Hihiwalay na sana ako sa pagyakap ko sa kaniya ng bigla n'ya akong hinalikan sa labi. Nanlaki ang mga mata ko dahil sa ginawa n'ya. We're not drunk pero bakit n'ya 'to ginagawa?

“For good?” “No. For control.” Tahimik siyang tumingin sa akin. “Share dilution?” diretso niyang tanong. Napangiti ako. “You know me too well.” Lumapit siya at isinandal ang sandok sa gilid ng kawali. “Delikado ba?” “Not if I move first.” Tahimik kaming nagkatinginan. “Gab is coming with me,” dagdag ko. Bahagya siyang napangiti.

May sinabi kasi ang Tito niya—na takot daw sa dilim ang mga babae, at kadalasan daw, napapadikit ito sa mga lalaki sa ganoong sitwasyon. Kaya iniisip ni Hiro, baka gumana ang plano niya. Pero ngumiti lang si Valerie at mahinahong sagot, “Hindi ako takot sa dilim. Nababahala lang ako kanina dahil baka madapa ka.” Napakunot-noo si Hiro. “Ha? Talaga pong hindi kayo natatakot?” Hindi niya ito inasahan. Parang nasayang lang ang effort niya.

nagtatakang tanong nito saka tumigil ito sa pagbabasa "Nag aya po kasi si Little Dixie na mag laro kami duon sa Playground na nakita niya nung umuwi kayo Tita." "Sige pero dapat bago mag dilim ay umuwi na kayo at huwag mo siyang pababayaan Kylian ah."naka ngiti ngunit seryosong wika nito "Opo,Tita." "Salamat Mom!"masayang wika ni Little Dixie sa Mommy nito

Dahil wala akong makita kundi dilim lamang,mas pinakinggan ko na lang ng mabuti ang mga nangyayari.sunod-sunod ang kalabog na naririnig ko na parang may kalaban si dimitro sa gitna ng kadiliman ng kwarto.gusto kong bumaba ng kama pero hindi ko magawa,paano ko iyon gagawin kung puro lang dilim ang nakikita ng mga mata ko.

Sobrang takot talaga ako sa dilim dahil wala talaga akong makita o maaninag sa dilim. "Hey! Hey! Hey!" kilala ko ang boses na ‘to. Unti unti kumakalma ang sistema ko pero naiinis ako dahil kahit ang sistema ko ay hindi pa rin sya nakakalimutan. Agad na napaatras ako pero kinakabahan ako. Nasaan na ba ang mga tao at bakit naka patay ang mga ilaw. Wala akong makita na kahit ano. Sobrang dilim dito sa loob. Gusto ko tuloy magsisi na bakit pa ako pumunta rito.

Those eyes. "Ah miss, you should leave this place. Delikado rito kung maaabutan ka ng dilim." Saad ko pa and to mention that, agad akong napatingala. Fuck! Nag-aagawan na ang liwanag at ang dilim! Ni hindi ko man lang napansin. "Shit, you have to come with me miss. Delikado rito." Saad ko at agad ko na siyang hinablot ng walang paalam. "Aray, dahan dahan naman." Reklamo naman ng babae habang nakakaladkad ko ito.