Talk With You Novels & Stories

Baka naman may kailangan s'yang i-discuss habang nag la-lunch. "M-May pag-uusapan po ba t-tayo regarding sa business?" I faltered and gently licked my lower lips. Natahimik lang ang kabilang linya. "M-Mr. Walton?" "Never mind," he ended the call at hindi na 'ko hinayaang magsalita pa.

“Siguro. Ano sunduin kita? Kapagod kasi mag-type” “Ako ang susunduin mo? Ako yung lalaki ah. Hindi ba dapat ako ang susundo sa’yo?” “May sasakyan ka ba?” “Yes. Meron.” “Okey kung malapit ka lang naman. Di magkita na lang tayo para makapagkuwentuhan kung kausap lang rin naman ang gusto mo.” “Oo e, just need someone to talk to.” “E di labas tayo. Puwede tayong magkape o kaya midnight snack."

humagalpak naman ito ng tawa. "So, ano ang dahilan ng iyong pagtawag?" "I need to talk to you. Are you free?" I asked. "Me? Of course! I'm always free. Pumunta ka rito sa RTC mamaya, may laban ang bata ko." "Tss. Makakapag-usap ba tayo ng maayos d'yan? Maingay." "Syempre pagkatapos! Saka, hindi naman siguro 'yan sensitive topic, right?"

Aktibo ang tainga ko non sa pakikinig sa kanila pero ang mga mata ko ay mabilis na binabasa ang laman ng mensahe ni Zack. 0965xxxxxxx: I need to talk to you, Thes. Please. Kahit sandali lang. Ano ba kasi ang sasabihin niya? Mabilis akong nagtype ng message na sagot para sa kaniya. Wala siya dito sa loob, maybe he's outside. Umaasa na papayag ako.

Nakahilig ito sa dingding, abala sa kanyang cellphone na para bang walang pakialam. “Can we talk?” malamig na tanong ni Trixie. “Puwede ba tayong pumasok sa kwarto para mag-usap?”

Iniisip din ba niya ako sa parehong oras ng madaling araw na iniisip ko siya? “Can we talk?” tanong niya, mahina ang boses, halos intimate. Isang simpleng tanong, pero puno ng bigat at posibilidad. Naisip kong tumanggi, huwag nang ungkatin ang luma, manatili sa distansya na itinayo ng tatlong buwan. Pero baka wala naman siyang ibig sabihin, baka tungkol lang ito sa trabaho, tungkol sa wines, o sa event.

Kunot noo akong nakikinig "I want to talk to you...privately" "B-bakit kailangan mo pa akong kausapin?" Sa wakas ay nakapagsalita narin ako.. "Nag-aalala lang ako sayo Yanna" "Nag-aalala? Sakin?" "Yeah We have a past...and im worried you might feel uncomfortable when I'm around" "I can work with you Yanna but my concern here is-- if you can work with me too" "Gusto kong makitang ayos muna sayo bago ko tanggapin ang partnership nila"

Natahimik naman ito bigla kaya ipinagpatuloy n'ya ang pagsasalita. "It's all planned and we're ready for that kaya kumalma ka! Palabas lang ang lahat ng mangyayari and Tyrone will contact you pagkatapos nito. I can't use any communication para kausapin ka dahil baka ma trace ng mga kalaban at mabulalyaso ang lahat ng mga plano natin."

Hindi kami laruan o bagay o pag mamay ari na pwede nilang patakbuhin ang buhay. "Ghia.. Yats.. We need to talk.." Naiiyak kong sambit ng sagutin ni Ghia ang phone niya. "Huh? Who's this? Sorry pinakelaman ko ang phone ni Ghia. Lasing na lasing kasi siya.. Ahmm-"

Kinuha niya ang cellphone at binuksan ang WeChat. Binuksan niya ang chat kay Martina. Puno ito ng mga tandang padamdam, ngunit kakaunti lamang ang aktuwal na usapan. Naisip niya, sa tatlong taon ba ng kanilang pagsasama, ganito kababaw ang komunikasyon nila? Sa mga natatandaan niyang usapan nila, kadalasan ay: “Nandito na ako,” at “Abala ako.”