Talk With You 소설 & 이야기

Ang sabi nya Bot daw mga listener ditooo! Knight: Your secrets are safe with me. Going back. If you think that you really need explanations and closure, talk to him. Find what your heart seeks para mawala yang sama ng loob mo. But always be careful with the ghost, okay? Me: I don’t think I could talk to him. I mean, marupok ako. Baka kapag sinabi nya na ‘let’s go back together’ eh bumalik nga ako :< Knight: Talk to him when you are ready, when you think you are brave enough to resist your own emotions toward that person. Update me. Pwede mo naman ako kausapin anytime.

“Selle...” Unti-unting naglaho ang mga ngiti ko nang marinig ang boses na ’yon. Hinarap ko si Thea na nasa gate at nakanguso sa akin. Tinaasan ko ito ng kilay at pinanatiling tikom ang bibig. “Selle, can I talk to you? Kahit saglit lang dahil alam kong abala ka.” Sa loob ng sasakyan ay sumunod ito. Binuhay ko lang ang makina at hinayaan ito na magsalita.

Hanggang sa tumulong ang mga kaibigan ko na itulak ako papunta sa kanya. "Hello, Nathaniel. Pwede ka bang makausap saglit.” Pagkasabi ko, tumingin siya sa'kin. “Ano?” "Pwede ba kitang…" "Anong gusto mong pag-usapan?" Ang lalim ng boses niya.

“Siguro. Ano sunduin kita? Kapagod kasi mag-type” “Ako ang susunduin mo? Ako yung lalaki ah. Hindi ba dapat ako ang susundo sa’yo?” “May sasakyan ka ba?” “Yes. Meron.” “Okey kung malapit ka lang naman. Di magkita na lang tayo para makapagkuwentuhan kung kausap lang rin naman ang gusto mo.” “Oo e, just need someone to talk to.” “E di labas tayo. Puwede tayong magkape o kaya midnight snack."

Rinig ko pa ang pinakawalan nitong malalim na buntong hininga. "Can--- can we talk?" Kalauna'y bigkas niya sa parang nauutal at nanghihinang boses. Napamaang ako, hindi ko alam kung anong isasagot o magiging reaksyon ko. "Excuse us guys, you're blocking the way!"

humagalpak naman ito ng tawa. "So, ano ang dahilan ng iyong pagtawag?" "I need to talk to you. Are you free?" I asked. "Me? Of course! I'm always free. Pumunta ka rito sa RTC mamaya, may laban ang bata ko." "Tss. Makakapag-usap ba tayo ng maayos d'yan? Maingay." "Syempre pagkatapos! Saka, hindi naman siguro 'yan sensitive topic, right?"

Aktibo ang tainga ko non sa pakikinig sa kanila pero ang mga mata ko ay mabilis na binabasa ang laman ng mensahe ni Zack. 0965xxxxxxx: I need to talk to you, Thes. Please. Kahit sandali lang. Ano ba kasi ang sasabihin niya? Mabilis akong nagtype ng message na sagot para sa kaniya. Wala siya dito sa loob, maybe he's outside. Umaasa na papayag ako.

Nakahilig ito sa dingding, abala sa kanyang cellphone na para bang walang pakialam. “Can we talk?” malamig na tanong ni Trixie. “Puwede ba tayong pumasok sa kwarto para mag-usap?”

Iniisip din ba niya ako sa parehong oras ng madaling araw na iniisip ko siya? “Can we talk?” tanong niya, mahina ang boses, halos intimate. Isang simpleng tanong, pero puno ng bigat at posibilidad. Naisip kong tumanggi, huwag nang ungkatin ang luma, manatili sa distansya na itinayo ng tatlong buwan. Pero baka wala naman siyang ibig sabihin, baka tungkol lang ito sa trabaho, tungkol sa wines, o sa event.

Siya pala ang dahilan kung bakit nalaman nina Theo kung nasaan kami. Naramdaman kong nagvibrate muli ang phone ko at may isang message na dumating galing friendsbook. Napakagat ako sa labi nang makita kung kanino galing ang chat na iyon. John Theodore Velasco Kailangan nating mag-usap. Please. Kitain mo ko sa tabing dagat mamayang alas-kuwatro. seen 1:45pm End of Chapter