Talk With You Novels & Stories

Perhaps we can talk some other time? Sunod-sunod itong tumango. “Konechno, konechno. YA by s udovol'stviyem. Mozhno vash nomer?” tanong nito. [translation: Sure, sure. I'd love that. Can I have your number?]

wika niya at pilit inignora ang presensya nito. "You need this, honey.. Gusto ko may communication tayo pagkabalik ko sa lungsod. At hindi ako makukuntento sa text at tawag lang kaya kailangan mo ito for our video call. At isa pa, sabi mo ako ang may kasalanan kaya nasira 'yan kaya papalitan ko na lang," hindi pa rin sumusukong wika nito. "Pero—"

Bumungad kaagad sa akin ang isang katutak na text messages mula sa kanya. Binuksan ko ito at binasa. Mi cielo: I am sorry for what I did yesterday. Can we talk? Pag-usapan natin please mamayang lunch at don't forget na dalhan mo ako ng masarap na ulam.

Humiga siya sa tabi ko at pinakita ang application. “A Stranger’s Talk?” “Yes! And this application is so cool, Melly. Codenames ang gagamitin mo rito tapos kapag may nakausap ka at hindi mo nagustohan pwede mong tapusin ang conversation ninyo. It says here as well that if you will find someone na makakapagpalagayan mo ng loob pwede kayong mag-usap hangga’t gusto ninyo pero! May isang pero, you can only talk to that person until 3 am. Ang cool, ‘di ba?”

"Ayan! Dapat lang!" "At huwag kang mag-aalala, papadalhan kita rito at saka kapag may oras naman ay magca-call naman tayo, 'no. Para makapagkuwentuhan at updated pa rin sa life! Ano ba?! 'Di ba ang usapan mamaya tayo magpapaalamanan?" Natawa muna siya at saka siya sumagot.

Nagbuckle pa si Cali which is never nangyayari kapag kausap niya ito ng personal, nag-alala tuloy siyang lalo. “Cali, may problema ba?” Waring biglang umurong ang dila niya. Ilang segundo rin yata iyong wala siyang maapuhap na sabihin, huminga siya ng malalim para kumuha ng lakas, "A-Alexa, pwede ba tayong mag-usap?"

May gumagalaw sa dilim—at hindi ko pa alam kung konektado ito kay Sofia, o kung siya mismo ang dahilan. Kinuha ko ang phone at nag-type ng mabilis na message. To: Sofia We need to talk. Now. No pretenses. No office bullshit. Just us.

"Veron Can we talk" "Nag uusap naman na tayo" "In personal" "Huh? Diba umuwi kana" "No, I'm still here outside of your friend's Condo" "ANO! Bakit di kapa umuwi gabi na" "Do you think makakatulog ako pag my galit ka sakin. Please can we talk for a minute, i just wanna make things clear." "Hmm~ sige saglit lang baba lang ako" "Alright, i will wait for you"

Kamukatmukat, biglang nag-chat sa 'kin si Yatco. Yatco: Busy ka? Me: Hindi naman masyado, bakit? Yatco: Call ako saglit. Me: Sure. Pagaka-call ni Yatco ay sinagot ko naman ito agad. Naka-video pa talaga siya kaya binuksan ko na rin 'yung camera ng phone ko. "Magandang gabi," bungad ko. "Mas maganda ka pa sa gabi," hirit niya. Hindi ko naman maiwasang hindi mapangiti nang dahil do'n.

Ang sabi nya Bot daw mga listener ditooo! Knight: Your secrets are safe with me. Going back. If you think that you really need explanations and closure, talk to him. Find what your heart seeks para mawala yang sama ng loob mo. But always be careful with the ghost, okay? Me: I don’t think I could talk to him. I mean, marupok ako. Baka kapag sinabi nya na ‘let’s go back together’ eh bumalik nga ako :< Knight: Talk to him when you are ready, when you think you are brave enough to resist your own emotions toward that person. Update me. Pwede mo naman ako kausapin anytime.