Novel & Cerita Talk With You

Hindi pa din ako nagsasalita Sa totoo lang hindi ko pa siya kayang kausapin, "Love, talk to me please, gusto kong marinig ang sasabihin mo... i will accept if magalit ka sa akin o sampalin mo ko" "Hindi ko gagawin yon, gusto ko lang pag isipan ang sasabihin ko.. pero sa ngayon gusto ko muna sanang magpahinga kasi pagod ang katawan ko at pagod din ang utak ko" Napayuko siya sa sinabi ko

"If you want help, tell me." "Hmm..." I hummed, nodding at him. Magkavideo call kami the whole time pero hindi niya nga ako inistorbo. We're just watching each other from time to time. Minsan may kausap si Thoper at babae pa. "Are you available this sunday?" Rinig kong sambit no'ng isa niyang kausap na kliyente. Napapairap ako sa narinig. Lumingon ako kay Thoper na nakangisi doon sa kausap.

Ayoko na lang mag-talk. “Sure ka bang puwede talaga ako diyan?” tanong ko pa. Baka kasi lasing lang siya. “Oo nga, sure na sure. Ano, gusto mo ba talaga. Tara dito, se-send ko sa iyo ang address.” “Sige, gagayak lang ako. See you, Ralia.”

Agad itong humarang sa pagitan namin ni Justine. "Gusto ko lang siyang makausap, kahit sandi lang... Alena, please talk to me... Please!!! Nakikiusap na wika ni Justine. Hindi ako umimik. Yumuko lang ako st kunwari ay busy sa aking cellphone.

Wala man lang hello or hi? I let out a sigh, speaking, "Can we talk?" "Sure, I'll be right there," tugon niya. Akala ko ay ibababa na niya ang tawag pero narinig ko pa ang boses niya sa kabilang linya. "I-usog mo ang meeting. May gagawin lang ako saglit," sabi niya. Mukhang malayo na siya sa telepono dahil humina ang boses niya.

Nainip ako nag-text ulit ako. Ako: Sir Alexaiver. Gusto kitang makausap. May sasabihin ako sa ‘yo. Pwede ba pumunta ka sa bahay sa linggo? Please? Sorry kung hindi ko kinain ang pagkain na binili mo. Sa maniwala ka at hindi sobrang saya ko ng binigyan mo ako noon. H-hindi ka man maniwala pero yun ang totoo. P-punta ka sa linggo sa bahay, boss. Kailangan na kailangan kitang makausap.

Bahala siya d'yan, basta makikinig ako sa usapan nila. "H-Hi," utal kong panimula. "Hello, sweetie, how are you?" Napakuyom ang kamao ko sa narinig. "Hmm... Can we talk?" Thea calm voice. Muling natawa ang tao sa kabilang linya. "Sure, sweetie, where do you want us to talk? Hmm, I would prepare if it's private. What do you think sweetie?" he chuckled. "So no one could disturb us..."

Isang lalaking mukhang nasa kwarenta ang nagsalita, maamo ang ngiti. “Okay lang ba kung mag-usap tayo?” dagdag nito. “Yung perang kailangan mo… I can give it to you.”

"Pwede ba tayong mag-usap ng maayos?" "Ano bang klaseng pag-uusap ang gusto mo? Hindi ba nag-uusap na tayo? I'm talking to you, you're talking to me." Pilyong sagot ni Vince sa kanya with not a single hint of emotion on his face. "What more do you want from me?"

“Can we talk?” Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at inilibot ang paningin sa buong paligid. Hindi ko alam kung papayagan ko siya dahil malaki ang tiyansang magkita sila ni Finn sa gabing ito at hindi ko pa nahahanda ang speech ko para sa pagkikita nilang dalawa! “Uhm, can we talk it over tomorrow? Please, Fox. Umalis ka muna ngayon. Let’s just talk tomorrow…”