Talk With You Novels & Stories

Muli siyang tumawag pero hindi nito sinasagot kaya nagtext na lamang siya. Jude: Nakauwi na 'ko, pwede ba tayong mag-usap? Gusto ko lang humingi ng tawad sa nagawa ko sa'yo. Ilang sandali siyang naghintay ng reply. Inakala pa ngang hindi talaga siya papansinin pero nag-reply ito. Caitlyn: Okay.

“Wag kang mag-alala, gusto mo tanungin ko s’ya kung may p’wede s’yang irereto sayo?” Tumawa na rin lang ako at umiling-iling. Kinikilig ang gaga sa pakikipag-chat. “Sus, chat-chat pa ang ending din lang n’yan cleared your nickname, change theme tapos you can’t reply to this conversation anymore. Learn more. Tss tigil n’yo na ‘yan habang maaga pa,” Bigla s’yang napahagalpak ng tawa sabay hampas sa balikat ko. “Ang bitter mo! Sinong nanakit sayo bish? Sabihin mo sasapakin ko lang ng mga ¼.”

Hindi kaya sinabi iyon ng tita ko? “Talk to me, Amora. I have so many things to tell you, baby,” aniya kaya napakagat ko sa ibabang labi. “I can't, Aiden. Umalis ka na dahil hindi kita gustong makita sa ngayon. Bumalik ka na sa pagdaraos, parang awa mo na.”

Kung ano-ano ang nangyayari at nalalaman ko. I shook my head. “Can I talk to him?” “Sure. Hang on, I'll just call him.” Kinuha ko muna 'yong coke in can sa ibaba noong vending habang naghihintay. Kanina pa pala 'to. Nakalimutan ko na tuloy. Kaloka kasi, e. “Big boy, someone wants to talk to you.– Really?– Yes, come here.” Rinig kong pag-uusap sa kabilang linya. “Hello po?”

Pero nalulungkot lang ako dahil sa nalaman ko. Zaria: [ If you need someone to talk to regarding the family, you can talk to me. I am all ears. I really like you to be part of that family. Mag-isa ako kung hindi ka tutuloy. I am still finding my way to their family. Maybe we could do something?] Ako: [ Okay. I will contact you when I am ready. ] Doon natapos ang chat ni Zaria. Hindi na siya nagchat ng panibago.

Bumaling ako kay Anzo na ngayo'y nakakunot na ang noo, maybe wondering who am I talking to. Maybe this is the perfect time to talk to Zenon. Gusto ko ring malinawan sa mga ikinikilos niya. "Uh no. Bakit?" Huminga siya ng malalim bago nagsalita. "I just... want to talk to you. Pwede ba tayong magkita?" I bit my lips, thinking. "Ahm ngayon na ba?" "Sana. If you're not busy. May ibibigay rin ako sa'yo."

“I want to talk to you.” Wala sa sarili akong napabangon at muling tinignan ang caller ID saka muling nagsalita. “Hello? Alas?” “Open up, Attorney Revamonte. There is something I want to talk about.”

Mukhang narinig niya naman kami ni Enzo na nag-uusap pero hindi man lang napalingon sa pwesto ko kaya hindi ko tuloy alam if babatiin ko siya. Ang pagdadalawnag-isip kong iyon ay nasagot ng marinig ko itong may kinausap sa telepono. “Madeline, do you want coffee?” wika nito “okay, how about snacks? Okay. See you in a bit”

sabi ko "Okay. Next Time. Wag kang talkshit ah." wika niya at tumango ako. Bumalik siya sa dede ko at muli niya itong nilamas at s******p at bumalik na ulit sa paghalik sa aking labi. Naramdaman kong nagvibrate ang aking cellphone sa bag kaya kinuha ko ito. Tumatawag si France kaklase at kaibigan ko.

"Pero hindi mo puwedeng palampasin 'to. You need to talk to him." Tumango ako, kahit hindi ko alam kung kaya ko ba talaga. Ayoko namang maging paranoid nang wala namang sapat na dahilan. Pero hindi ko rin puwedeng balewalain ‘to, lalo na’t malapit na ang kasal namin. Kinuha ko ang phone ko at nag-type ng message kay Gunter. Me: Hey, can we talk? Ilang minuto akong nakatingin lang sa screen, hinihintay ang reply niya. Wala.