Talk With You Novels & Stories

"We are already talking, Sebastian! Ano bang klaseng talk ang gusto mo!?" "Come on, Zari. Let's talk... Hmm," natigilan ako nang bigla itong nanahimik. "Bumalik ka na sa condo mo. Gabing gabi na, Sebastian. Kung gusto mong makipag-usap, then mag-usap tayo dito sa phone. We don't need to see each other." "Gabing gabi na? Is that really the reason? O baka naman nandiyan ang boyfriend mo," rinig ko ang seryoso nitong boses.

Dagdag niyang sabi. Napa-tingin naman ako sa oras sa phone ko para kumpirmahin kung ala una na nga. At tama siya roon. Ala una na nga. Akalain mo 'yon. This is the first time we talked thru phone and nagkaroon kami ng maayos na conversation. "Matulog na tayo," Yaya ko. "Maaga pa tayo bukas." dagdag ko. "Sige, good night na. Salamat ulit. Kiss ka sa akin bukas, 'wag ka sana kiligin kasi ako lang 'to."

"Ayan! Dapat lang!" "At huwag kang mag-aalala, papadalhan kita rito at saka kapag may oras naman ay magca-call naman tayo, 'no. Para makapagkuwentuhan at updated pa rin sa life! Ano ba?! 'Di ba ang usapan mamaya tayo magpapaalamanan?" Natawa muna siya at saka siya sumagot.

Hindi na lang ako sumagot sa sinabi niya. Sana nga... ~~~ "Xzav, can we talk?" Tanong ko sa kausap ko sa kabilang linya. ["We're already talking, Hon."] He replied. "Y-Yeah, but can we talk in person?" Pumayag ka, please... ["Okay, when?"] Napahinga ako nang maluwag nang pumayag siya. "If you're not busy." ["Okay, mauna ka na sa condo ko then I'll text you if tapos na ang meeting."] Saad niya.

Wala man lang hello or hi? I let out a sigh, speaking, "Can we talk?" "Sure, I'll be right there," tugon niya. Akala ko ay ibababa na niya ang tawag pero narinig ko pa ang boses niya sa kabilang linya. "I-usog mo ang meeting. May gagawin lang ako saglit," sabi niya. Mukhang malayo na siya sa telepono dahil humina ang boses niya.

Nagbuckle pa si Cali which is never nangyayari kapag kausap niya ito ng personal, nag-alala tuloy siyang lalo. “Cali, may problema ba?” Waring biglang umurong ang dila niya. Ilang segundo rin yata iyong wala siyang maapuhap na sabihin, huminga siya ng malalim para kumuha ng lakas, "A-Alexa, pwede ba tayong mag-usap?"

“Minsan kailangan lang natin ng oras para sa sarili natin. Pero tandaan mo, nandito ako kung kailangan mo ng makakausap.” --- Pag-uwi ni Lennah, agad niyang tinawagan ang matalik niyang kaibigang si Carla. “Carla,” simula niya sa telepono, “pwede ba tayong mag-usap? Parang ang dami kong gustong sabihin.” “Syempre naman, Lennah! Punta na ako diyan,” sagot ni Carla, halatang nag-aalala. ---

May gumagalaw sa dilim—at hindi ko pa alam kung konektado ito kay Sofia, o kung siya mismo ang dahilan. Kinuha ko ang phone at nag-type ng mabilis na message. To: Sofia We need to talk. Now. No pretenses. No office bullshit. Just us.

"Veron Can we talk" "Nag uusap naman na tayo" "In personal" "Huh? Diba umuwi kana" "No, I'm still here outside of your friend's Condo" "ANO! Bakit di kapa umuwi gabi na" "Do you think makakatulog ako pag my galit ka sakin. Please can we talk for a minute, i just wanna make things clear." "Hmm~ sige saglit lang baba lang ako" "Alright, i will wait for you"

Bumaling ako kay Anzo na ngayo'y nakakunot na ang noo, maybe wondering who am I talking to. Maybe this is the perfect time to talk to Zenon. Gusto ko ring malinawan sa mga ikinikilos niya. "Uh no. Bakit?" Huminga siya ng malalim bago nagsalita. "I just... want to talk to you. Pwede ba tayong magkita?" I bit my lips, thinking. "Ahm ngayon na ba?" "Sana. If you're not busy. May ibibigay rin ako sa'yo."