Tarnished Novels & Stories

Puro buntong hininga lang ako. "Gulong-gulo ako sa mga nangyari at hindi na ako makapag-isip ng tama. Pero hindi n'on ibig sabihin na hindi kita mahal. Na nabawasan ang pagmamahal ko para sa'yo. Mahal na mahal kita kahit pa sobrang bigat ng mga nangyayari sa atin. Ang pagkakamali ko lang ay ang pinaramdam ko sa'yo. Sana mas naging matatag ako. Hindi ko naisip na sa ating lahat ikaw ang higit na nasasaktan ng mga panahong iyon. I'm sorry..."

Tinahak ko ang distansya sa pagitan namin. “Don’t leave me, please…” I said, almost begging, as I reached out to grab his hand. But he pulled away, brushing my fingers off his arm. The rejection felt unbearably heavy, making it hard to breathe. In that moment, I lost all my morals, dignity, and respect for myself. Amara Verity Fernandez, once known for her firm boundaries and self-respect, now knelt before him. I was willing to go this far, even if it meant breaking myself apart, just to stop him.

“’Yan ang linyang sinasabi ng mga halimaw.” “Siguro,” kalmado niyang sagot. “Pero ’yong mga halimaw—sila ang tumatagal.” Tumingin ako sa kanya. Ang lalaking minsan kong kinatakutan, ngayon siya na ’yong hindi ko kayang mawala. “Ang dali mong sabihin.” “Dahil totoo,” aniya. “The world doesn’t reward purity, Elara. It rewards those who can wear their sins beautifully.”

Dalawang beses akong naging kabit pero nagagawa ko pa ring maging masaya. "I am... I am a sinner..." Napasandal ako sa sofa bago tumingala. "Rupert, sobrang makasalanan ko at sigurado akong sinusunog na ang kaluluwa ko sa impyerno. "At alam kong habang nabubuhay ako, pagbabayaran ko ang kasalanang 'to, Rupert. I had to live with the consequences of my decisions— of my sins."

napangiti nalang ako sa kacuyan nito, Buti nalang at maganda ang lahi nila hindi niya lang alam kung bakit ang Ate niya mukhang tipaklong. Ilang saglit lang ay natapos na rin si Yzi kumain kaya nag lakad na sila papunta sa room appliances dito sa Mall balak niya bumili ng bagong vanity mirror dahil nabasag ang glass Vanity mirror niya dahil sa kabaliwan ng Ate niya.

Siyempre iyong talong na gulay ang tinutukoy niya. Mas lalo pa kung nakaramdam ng pagkapahiya nang marinig ko ang maghina niyang pagtawa. "Damn! Did I corrupt your innocence that much?" Natatawa niya pa ring tanong. Mariin akong pumikit at hindi na magawang tumingin pa sa kaniya dahil sa kahihiyang nararamdaman. Yes! My mind is contaminated of worldly things so much it really needs a general cleansing.

Hindi ko alam kung pano ko siya nahaharapan ng ganto, hindi ko alam kung bakit hindi ako nahihiya kahit wala akong saplot na nakaharap sa kanya, marahil dahil sa sobrang insulto na ang natatanggap ko sa kanya kaya mas minabuti ko na lang sakyan ang mga sinasabi niya. Tinititigan ko siya diretso sa mga mata, hindi ako nagbababa ng tingin at ganun din siya... Walang emosyong mababakasan sa mukha niya ng mga oras na ito. Ang mga mata niyang kanina ay nakatingin sa mukha ko ay bumaba sa kabuuan ko pabalik sa mukha ko bago siya magsalita. "Whore." Simple word but it cracked me big time. After saying that word he straightly went outside without looking back... I stand here smiling like crazy. Whor

Huwag papahalata na apektado siya sa ginawa nitong pag-amin kaninang umaga. Ibabalik niya ang coat nang may buong kompyansa, at gagamitin niya ang mismong salita ni Anne laban dito. Kung sabihin nitong "alluring" si Lauren sa mga mata nito, ipapakita ni Lauren na marunong din siyang maglaro sa apoy.