Telling The Truth Quotes Novels & Stories

“Look, hindi ko naman sinasadya iyon—” “Nagkahulihan na, SJ. Ngayon ka pa ba magsisinungaling? Stop being a liar even for once, please.” Hindi siya sumagot. “Now, aalis na ako. I may not listen to you this time. But who knows? Maybe next time I could hear you out. Pwede mo akong habulin. Pero disclaimer lang, kung alam mo na magsisinungaling ka lang din the other time na haharapin mo ako, ako na mismo ang magsasabi sa iyo— huwag mo nang ituloy dahil wala ka ring mapapala. I want you to show up in front of me carrying nothing but the whole truth. Ciao.”

Hindi ko kayang matanggap ang lahat-lahat ng mga sinabi niya. "Tell me that, you're joking right? Diba hindi yan totoo diba?" Garalgal kong sagot at pilit ko pa ring pinapaniwala ang sarili ko na guni-guni at hindi totoo ang lahat nang mga narinig ko. Ayaw kong tanggapin ang katotohanan.

“And your instinct will tell you whether it’s a lie or the truth.” Na-speechless ako kasi ang galing niya. Totoo ‘yung sinabi niya kaya napabuka ang bibig ko. Pero napatikum din pagkatapos. “Kung alam mong madadadagan ‘yung isyu mo by hanging out with those people, bakit ipinapapatuloy mo pa rin?”

Ang kaniyang mga daliri ay pinunasan ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa aking pisngi. Ang kaniyang mga mata ay tumitig nang malalim sa aking mga mata, tila ba doon niya gustong itanim ang katotohanan ng kaniyang mga salita. "Please believe me. I'm telling the truth. I don't want to lose your trust. I really mean it. You know I will never lie to you…” "Pero ang kasal mo—"

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Pero sana nga, hindi naman siguro masamang hangarin na sana ay bata na lang din kung mag-isip ang lahat. “Because I lie to your daddy. Your daddy hate liars,” sagot ko sa kanila sa kabila ng pagkirot ng aking ngalangala. Hindi na talaga ito mawala-wala pa sa akin. Palagi na lang kumikirot ang ngalangala ko’t maya-maya’y papatak na lang ng walang paalam ang mga luha ko. Sa ngayon, pinipigilan ko ito dahil nasa harap ko ang mga bata. “Thus, you and Herald...” Tumingin ako kay Herald. “Don’t lie to him. Telling lie can hurt a person especially if he or she trust you,” pagtatapos ko.

Ang kaya mo lang naman ibigay para sa isang tao ay ang mga salita mo lamang, ngunit hindi mo kayang panindigan at iyon marahil ang aking kinatatakutan. But as I have heard "Not everything the eye hears and sees is true, sometimes you can be confused by a variety of stories." Maraming pwedeng baguhin sa bawat simpleng salita, kayang-kaya palitan ang bawat salita, bahala na ang nilalang na iyon, kung magagawa niya bang makakatohonan. Pero kagaya naman ng sinasabi ng lahat na walang katotohanang hindi nabubunyag.

Wag kang laging nagmamadali at dahil nakukuha mo ang gusto mo. "Nakakatawang isiping ganito ako aabot at isang babae lang magpaparealize sa akin ng lahat. May magagawa pa ba ako para maibalik siya?" I ask mom bitterly "Its always about truth and trust. If you tell her everything and her response is to push you away you must understand it and accept it..that sometimes we can't revert things for our own convenience just because we become honest about something. "

“Kaya nga hindi ako bumalik sa bahay nang naki-usap si Chantal. Kaya nga hindi ko sinasabi.” Tumango naman ang kanyang tiyuhin, ngunit lumapit ito at humawak sa kanyang kamay. “Hindi kita pinipilit. Pero huwag mong hayaang ang galit ang magdikta ng lahat ng desisyon mo.” “Sometimes… the truth, no matter how painful, sets us free.” Napayuko si Seraphina, at sa unang pagkakataon matapos ang mahaba-habang araw, tumulo rin ang luha niya.

nakangiti kong sabi ngunit nanginginig ang aking katawan. Telling the truth isn't always so easy. But we have to. I’m not scared to tell the truth. Hindi ko na kayang mabuhay pa sa kasinungalingan. Gusto ko ng makasama ang mga anak ko. Ito na ang pagkakataong hindi ko kayang palampasin.