Novel & Cerita Tempt Fate

“Ayoko muna. Hindi ko pa kaya, Amanda. Hindi pa panahon.” “Pero… isang araw, malalaman din nila. Malalaman niya.” Napatitig si Fortuna sa bintana. Sa lawak ng langit, sa malalayong ulap, sa katahimikan ng bagong buhay na pansamantalang tinatamasa. “Kung mahal niya ako… hahanapin niya ako,” pabulong niyang tugon. “At kung hindi man niya ako makita... siguro, ganito talaga ang itinakda.”

mahina ni Tyang. Napapikit ako. Gusto ko rin silang makita. Gusto ko silang yakapin. Amuyin ang buhok nila. Sabihing mahal ko sila. Pero alam kong hindi na mangyayari iyon. Ramdam ko na ang nalalapit kong katapusan. “Iha…” nanginginig ang boses ni Tyong. “Kung sakaling may mangyari…” Ngumiti ako.

@Marie Bank Bar pa rin after, sis? Marie: G! @Viatigil mo katamaran mo, sis. Damayan mo ako for today's video! Shan: @Via galaw-galaw para 'di pumanaw! Hindi titigil ang dalawang 'to kung hindi ako madala sa bar kaya wala rin akong magagawa. Via: Wait ako sa BGC!

Halatang bumaba ang temperatura sa paligid dahil sa malamig na awra ni Harvey. Maya-maya, binalingan niya si Valerie at diretsong nagtanong, "Kung natukoy mo na ang Vipera, mayroon ka bang paraan upang alisin ito?" Agad ding sumabat si Joshua, puno ng pag-asa ang boses, "Oo nga, Dr. Sevilla! Kaya mo po ba siyang pagalingin? At itong lason na ito, may epekto ba ito sa amo ko? Magkakaroon po ba siya ng permanenteng pinsala? Kailan po siya makakakita ulit? May posibilidad ba na malagay sa panganib ang buhay niya dahil dito?"

Alam kong hindi iyon patay dahil naturuan siya maging matatag at hindi basta basta magpapakamatay dahil lang nasaktan siya '' ''yeah I know but malaking sugat ang natamo niya it because of me .'' tinapik lang ni Fatima ang apo .Alam niya kahit ilang taon ang lumipas ay hindi parin nito nakakalimutan si Helen .Namiss na rin niya ito at nagaawa siya sa sinapit nito sa kanyang pamilya .

Ito na ang pagkakataon—ang huling pagkakataon na maghahatid ng katarungan para kay Mikaela. Kung may isang bagay na hindi ko kayang tanggapin, ito ang mawalan ng hustisya. Ang bawat hakbang ko patungo sa misyon na ito ay para sa kanya, at hindi ko titigilan hanggang hindi ko nakikita ang mga nagdulot ng kanyang pagkamatay na nagbabayad sa kanilang mga kasalanan. "Maghanda kayo," utos ko sa mga tauhan ko. "Wala nang atrasan. Nasa atin ang pagkakataong tapusin ang lahat ng ito," seryoso kong sabi.

He wondered if he would ever be able to escape the confines of the friend zone and capture Genevieve's heart. But fate held a surprising twist in store for Stefan. A fateful accident robbed Genevieve of her memories, leaving her adrift in a sea of confusion and uncertainty. In her altered state, Genevieve failed to recognize Stefan, allowing him a glimpse of an unexpected opportunity. Seizing the moment, Stefan chose to reinvent his relationship with Genevieve, presenting himself as a new acquaintance unburdened by the weight of the past. Was it selfishness that drove Stefan to take advantage of Genevieve's amnesia, or was it a chance for a fresh start that he couldn't resist?

At dapat nga'y magpasalamat sa kaniya ang makaka kita sa kadahilanang free lamang iyon at walang bayad. A wide smile appears on Adira's lips ng kaniyang makita ang kaniyang sariling repleksyon sa kaniyang hindi kalakihang salamin. Her curves are on it's right places at ang kaniyang magkabilaang dibdib ay pumuputok sa laki gayon rin ang kaniyang puwetan and for sure kapag makita siya ng kaniyang mga kapitbahay ay tatawagin na naman siya ng mga ito na p****k and she's used to it.

Pakiramdam niya ay malapit na niyang makita si Satanas. Sunod na narinig ni Jaedon ay mga paa na papalayo sa kanya. “We’re not yet done, K. I’ll take my revenge,” Jaedon murmured weakly.

RIZ WHAT would it take for you to get over your anger and forgive someone? Hindi ba’t kalimitan ay nagiging posible lang ito kapag pumanaw na ang isang tao? It’s like you’re able to let go of it all because the person is no longer there. Nakalilimutan mo ang lahat ng hinanakit, sama ng loob, tampo, at napapalitan ng lungkot. Binabalot ang puso natin ng kahungkagan. We are breathing. We are alive. But there’s something missing. Iyong maliit na parte at sulok sa puso natin na hindi na mapupunan dahil alam nating hindi na babalik ’yong dating naroon. That’s what I felt the moment I saw my parents drenched in blood. At dumoble ’yon nang makita ko ang asawa kong walang ulirat at duguan. Parang hi