Tempt Fate Novels & Stories

Halos lahat ay nakayuko, nakikinig sa bawat salitang binibitawan ng pari. “Let us pray for the eternal rest of Karen. May the Lord welcome her into His kingdom and grant her everlasting peace. And may He also give strength and comfort to her family and to everyone she left behind.” Tahimik kaming nagdasal.Pagkatapos ng misa, humarap ang pari sa amin at marahang nagsalita. “Today, we entrust Karen back to the Lord. Before we say our final goodbye, I invite everyone to offer a flower as a symbol of love, forgiveness, and farewell. Let this be your way of letting go and allowing her soul to rest in peace.”

Napapalibutan kasi ang waterfall house ng swimming pool at nang ikutin niya ang buong swimming pool sakto palang nandoon si Aries. Kung sino pa naman ang tinataguan niya siya namang lumalapit sa kanya. At ngayon nga natatanaw siya nito mula sa malayo. Nakikita din niya ang glow in the dark na banner nito at iba't iba ang mga nakasulat sa gilid ng tent. I'M SORRY, SWEETHEART! PLEASE, FORGIVE ME! GIVE ME A CHANCE!

Kaya iniiwasan ko na ang mag-conclude kaagad dahil sa huli, sa akin pa rin naman babalik ang sakit. "No! Ang akin lang naman... Maybe this is your chance. Baka si Lord na ang gumawa ng way for you," she stated. Tingin niya ganoon na lang 'yon? Hahayaan niya akong magmukhang rebound at lokohin ang sarili kong nararamdaman?

tanong nito bago ngumiti at nagsimulang galawin ang strings ng gitara na hawak nito. I’m gonna pick up the pieces and build a Lego house… If things go wrong we can knock it down. My three words have two meanings but there's one thing on my mind… It’s all for you… Nagtaasan naman ang balahibo ni Zyline sa ginawa ni Hunter. Damn! Hindi lang pala gwapo si Hunter. Maganda rin ang boses. Bakit ba ang blessed naman ata sobra ng mga Dela Cruz? And it’s dark in a cold December, but I've got you to keep me warm. If you’re broken I will mend you and keep you sheltered from the storm that's raging on, now…

Ngayon ko lang napagtanto na nasa ikatlong palapag pala ang silid kung nasaan ako, ngunit wala na akong magagawa pa. Isang mapait na ngiti na lamang ang aking pinakawalan habang hinihintay ang aking katapusan. Naramdaman ko pa ang muling pagtulo ng aking mga luha, ngunit bago pa man ako panawan ng ulirat ay bumulong na muna ako sa hangin. "Clyde, mahal ko. Salamat sa lahat, paalam."

Tapos ay gusto nitong sayangin ang lahat ng iyon para lang sa isang simpleng date? Tiningnan niya ito ng walang emosyon at malalamig ang mga mata. “Alam mo Laida, hindi ko alam kung ano na naman ang pumasok sa isip mo pero… alam mo bang ilang meeting na ang ipinostpone ko para lang sayo ngayon?”

*BOGSH! Muli ay nasaksihan namin kung paano siya sumabog. Hindi ko inaasahan na gagawin niya iyon. Tiningnan ko ang pirasong papel na hawak at binuklat ito. Binasa ko ang nakasulat. La Morte d’Argento (The silver death) Standing in this cold bloody room, I began to feel uneasy. It was an unsettled feeling about uncertainty surrounding my wife's kidnapping was only the beginning and a raging storm of mystery and danger was slowly rushing towards me—us. A hurricane that is threatening to swallow me whole.

Napaka-kakaiba ng pakiramdam na ito, tulad ng naramdaman niya noong pareho silang nahuhumaling sa mga emosyon sa pagtanghal ng “Doors of Fate” Sumandal si Zendaya sa kanyang pagkayakap at biglang nagsalita, “Alex, hindi ko alam kung meron tayong nakaraang buhay o afterlife, pero kung may afterlife man, sana makilala kita ulit at hihintayin kita, tulad lang sa ‘Doors of Fate’.” Nanginig ang puso ni Alex at marahang hinaplos ng kanang kamay niya ang magandang mukha ni Zendanya. Ang tingin sa kanyang mga titig ay puno ng masalimuot na damdamin.

sabi nya sa tila nagmamakaawang mga mata, at napaisimid ako. “Fate? Naniniwala ka talaga doon?” nakataas ang kilay na tanong ko. Well, I can’t blame him. SIya nga pala si lucky. Ang lalaking swerte sa lahat ng pagkakataon. “This is pure coincidence, Tyler. Not fate, not destiny, or whatever you want to call this. At nandito din si Clyde. Sa tingin mo, fate din na mahuhuli niya tayo kapag hindi tayo nag-ingat?”

Naaninag ng dalaga mula sa liwanag ng bilog na buwan sa kalangitan na unti-unti nang nagkukubli sa likod ng makapal na ulap ang umaagas na dugo mula sa ulo. Mapait na napangiti si Fate. If it really was her end, may isa pa siyang huling hiling. In her next life, she wants to live as somebody else...