The Blue House Novels & Stories

Nauutal na sabi ni Tim, "Mr. Jordan, ito... ito... gusto mo bang muling isaalang-alang? Ito ang Blue House!" Ang Blue House ay kung saan naroon ang pinakamataas na awtoridad sa South Korea. Ang mga karaniwang tulad nina Tim at Salvatore ay nanginginig sa pagbanggit sa lugar. Hindi man lang sila naglakas loob na pumasok, kung sino man ang makahuli doon. Gayunpaman, walang pakialam si Jordan. Wala siyang pakialam kung nasaan ito!

Kung hindi siya pupunta, siguradong ang mga kapatid niya ang sasalo sa galit ng kanilang ama. Hindi siya maaaring maging makasarili na lang. "Yeah, fine. Pupunta kami ni Blue." Walang gana niyang sabi. Nang maibaba niya ang tawag, saktong bumalik na ang green signal sa traffic light. Sumulyap sa kaniya si Blue sa rearview mirror. "Sa lumang mansion tayo ngayon. Old David wants us to have lunch meeting with Tita Jannah and Anniza."

Napakaganda ng mga puno at mga bulaklak na nakapalibot sa bahay nila, parang nasa palasyo ako. Nang makarating na ako sa malaking pintuan, namangha ako sa dami ng maid na may kanya-kanyang ginagawa. May lumapit sa akin. She's wearing a beautiful white dress. May edad na siya, pero napakaganda ng mukha niya. Ang nanay ni Blue. “Welcome to our home, hija. Are you Vienna na ba?” tanong nito. “Yes po, opo.”

Nakapameywang na humarap sa kaniya ito. Natigilan siya at umiwas ng tingin sa kaibigan. “Parehas lang. Buong bahay niya naka-aircon kaya parang walang alikabok na nakapapasok doon,” nataranta niyang sagot. Bigla itong umupo sa higaan niya nang kunin niya si Blue. “You mean, sa tagal ng araw na iyon na nasa loob lang kayo ng bahay? Ano’ng ginawa ninyo?”

Sa wakas, natupad na ang pangarap kong makapagpatayo ng isang tahanan kung saan magiging ligtas at masaya kami—malayo sa lahat ng panganib na iniwan namin sa nakaraan. Blue POV Samantala, sa kabila ng tahimik na buhay na pinili ko para sa aking pamilya, nagsimula na ang kalbaryo ni Blue bilang bagong CEO ng Santiago Empire. Hindi biro ang responsibilidad na ipinasan ko sa kanya, at alam kong mabigat ang magiging mga hakbangin sa kanyang bagong posisyon.

Napangiti si Yosef matapos basahin ang maiksing note ni blue. Madaldal ang babae kapag kausap niya at kinukwento ang buhay nito mula pagkabata. Hanga siya dito dahil sa kabila ng malungkot na pinagdaanan sa buhay ay masayahin pa rin ito. Kuntento na siya sa pakipagkwentohan dito kapag sila ay magkasama sa isang private room. Kilala lamang niya sa pangalan ito bilang si Blue at hindi alam kung saan nakatira ang huli.

Ngunit para sa kanyang pamilya, kailangan niyang maging traydor. Dala ang susi, nagtungo siya sa library ni Julian sa loob ng penthouse (kung saan sila lumipat pansamantala para sa 'safety'). Binuksan niya ang vault gamit ang code na nakuha niya. Sa loob, tumambad ang maraming blueprints at mga legal documents. Nahanap niya ang Black File. Ngunit bago pa niya ito mailabas, may isang maliit na envelope na nahulog mula rito. Isang lumang envelope na may nakasulat na pangalan ng kanyang ama.

Samantala, naging abala ang Bluebird’s House dahil sa kaarawan ng panganay nina Chandler at Montague. “Gusto kong maging maganda ang birthday ng anak natin. First time niyang mag-birthday dito,” pagmamalaking sabi ni Chandler. Sa kabila nang kaarawan ng bata ay nagawa pa niyang mag-isip ng isang bagay na lalong pagsisimulan ng panibagong away sa pagitan nila ng kakambal.

Sa bahay ng mga ito sila dumiretso. “Siguraduhin niyong hindi makakalapit sa bahay ko ang Hunter Dela Cruz na ‘yon,” ani Blue habang kausap ang head security ng subdivision nila. “I don’t care if he’s a Dela Cruz. Ayokong makakalapit sa bahay ko ang lalaking ‘yon, naiintindihan niyo?” sabing muli ni Blue. Lumapit na si Cyan sa asawa. “Loosen up a bit, Honey…” hinawakan nito ang kamay at ngumiti. Blue sighed heavily. He was calmer now.

Bago para sa akin ang daan na tinatahak namin. Tumigil kami sa tapat ng isang mataas na bakod na kusang bumukas pagtapat ng kotseng sinasakyan namin sa gate. Ang akala ko’y mansyon ang bubungad sa akin sa loob, hindi ang simpleng bungalow na nasa gitna ng malawak na hardin. Umikot ang kotseng sinasakyan ko sa palibot ng bahay. Sa likod ay mayroon pang dalawang maliit na rowhouse. Bumaba doon si Zid. “Anong meron doon Blue?” tanong ko kay Blue nang kami na lamang dalawa ang naiwan sa sasakyan. Nag-park siya sa tabi ng kotse ni Ivan.