The Yellow House Novels & Stories

Song: Yellow By Coldplay A/N: The song Yellow is my favorite of all Coldplay songs. While I was writing 'Love Unexpected' I listened to this song over and over. I hope you like the first novel I made. This novel is too long and more revelations will take place. Hang on with Jack and Monica! Brace yourselves. Thank you! -MayaTheReader

"Nasa kwarto po si Sir Matthy, Ma'am." Napatingala siya sa two-storey modern house na mint green ang kulay at may disenyong brown. Paglinga niya pa sa paligid ay parang iyon lang ang ganoong kulay sa lugar na iyon. Hindi tuloy siya makahakbang. Paboritong kulay ba naman niya ang pintura ng bahay!

Enjoy na enjoy ka pa sa ginagawa niya pero bigla ka niyang binitin. Tumingin ako sa wall clock ng kaniyang kwarto. Mag-aalas dos y media na pala. Gising na gising pa rin ako. Hindi ako makatulog dahil natatakot akong bangungutin sa dami ng iniisip. Tumingin ako sa kaniyang table kung saan niya inilagay ang mga pagkain kanina. May nakita akong first aid kit at yellow. Natutunaw na ang yellow dahil mahigit dalawang oras na ang nakalipas simula ng dalhin niya ito rito sa loob ng kwarto. Kinuha ko ang natitirang yellow at inilagay ito sa malinis na tissue. Ginamot ko ang pasa sa aking mukha hanggang sa dinalaw ako ng antok.

The project engineer moved the presentation as Niam explained. “We’ll put it on the south side.” Hindi kailangang tingnan ni Gabby ang mga detalye. She knew those descriptions by heart. It was the house she described in her book, Little Big House under her pen name Chloe Theodore. The house for two little house elves that were inspired by her kids. Napatingin siya sa mga anak at excited na excited ang mga ito. “Pool!!!” Malakas na sigaw ni Mango. “Show us our rooms, Tito.” Excited din na pakiusap ni Chico.

Medyo safe pa siya ngayon sa gawain dahil unang araw niya kaya mag-o-observe pa siya. Matapos nila sa loob ng bahay ay dinala siya ni Manang Lucile sa likod ng mansiyon. May malawak kasing farm sa likod ng mansiyon medyo may kalayuan kaya kailangan nilang sumakay sa traktora. Malaki iyon at magara. Hindi halatang pang farm lang. Pinagmaneho naman sila nung driver niyon. Inilibot siya ni Manang Lucile sa mga pananim nila sa hacienda. Maraming mga punong kahoy na nakahilera. Mayroon din naman na mga fruit bearing trees tulad ng mangga, avocado, lansones, atis, grapes, halos lahat nang prutas ay mayroon dito. Tuwang-tuwa at amaze na amaze pa nga si Bethany sa nakikita niya. This is the first ti

Naririnig niya ang sinasabi nito. The woman was wearing an old hoodie. Hindi niya malaman kung yellow o brown ang kulay nito. Bagong labas siguro ito na design, isip-isip niya. Hindi sumagi sa isip niya na sa kalumaan at ilang wisik ng zonrox ay kumupas na ang kulay ng dating orange na hoodie. May mga maliliit na nga din itong butas, dahil sa kagat ng ipis. "Penthouse... Penthouse..."

Napangiti na lang ako habang inaalala ang lalaking nagbigay ng bulaklak na ito sa akin. "Yellow?!" pagtataka ni kuys at napakamot na lang ng kaniyang ulo. "Yes, you've heard me kuys. I want the whole room to be covered in yellow together with it's hundred shades. The curtains, backdrop, tables, lights lahat ng maaring maging yellow sa araw na 'yun. And match it with a little touch of green at nang magkaroon naman ng accent," wika ko at tiningnan siya ng diretso.

Nangingiting binuksan ni Vincent ang pinakang-itaas ng mansyon. Isang malaking silid iyon na halos ikalula ni Yumi. Pinasadahan niya bawat naroon. Magmula sa carpet na kanilang tinutuntungan na para bang kaysarap gulongan. Ang mga nakahanay na kabinet ay punong-puno ng samu't-saring libro. May mesa at mga upoan din sa gitna at karamihan doon ay yari rin sa ginto. Ngunit ang isa sa nakatawag-pansin sa kanya ay ang naka-display na tila isang pigurin sa sentro ng silid na iyon.

I think, I need to find a job, usal ko sa sarili at ibinaling ang tingin sa labas ng bintana. Almost one hour din kaming bumiyahe bago marating ang family house ni Heinz na nasa loob iyon ng subdivision. Pagkababa pa lang sa taxi ay namangha na ako nang makita ang bahay nila. Isa itong one storey house na American style. Nababalutan din ng Bermuda grass at mga halaman ang paligid niyon. Mababa lamang ang gate nito at bakod na sa palagay ko ay gawa sa mamahaling kahoy.

Minsan nga inaabot pa ng madaling araw. Work is pretty much tiring but at least, I enjoy doing this kind of stuff. "Let me walk you to our bedroom." Iniwan ko muna si Scarlett, nalibang din siya sa mga tanawin kaya hindi na niya ako napansin na umalis. The old house looks simple yet cozy. The inside is minimalist and furniture are designed with only one color that compliments the house so well. Wala kang ibang kulay na makikita sa rest house na ito kung hindi white lang.