Blue Hour Novels & Stories

sabi niya Huminto si Blue sa pag Tratrabaho at tumingin sa kanyang relo at nakita niyang 7Pm na nga ng Gabi nag umpisa na rin siyang nag ligpit habang nag liligpit may kumatok Pinto Tok ! Tok ! Pag tinggin nila si Winnie ang na sa Pinto At may sinabi sa kanila "Sir Blue Tapos na po ang office hour " sabi Neto sa kanya "Okay " sagot niya Umalis na si Winnie habang nag liligpit siya nag salita ang kanyang Pinsan "Bro pag pumayag si Hilary mauna kanang umuwe ah" sabi Neto Tumango lamang siya dito at pagkatapos na mag ligpit at nag lakad na lalabas habang nag lalabas nag salita siya

Hindi lang sa hindi niya ito kayang takpan, kundi dahil ayaw ni Nica na matakpan siya! Nang makita ni Agatha, agad na lumapit sa harap si Nica, umikot sa tabi ni Noah at mas lalong naging matamis at mapang-akit ang boses. “Noah, pwedeng patingin naman? Masyadong maitim ‘tong suot ko, gusto ko yung pula…” Nagpaliwanag ang shop assistant mula sa gilid, “black ang pinaka prestigious na color noon at hindi naman ito purong itim, ito ay dark blue, na isang noble color noon, symbol ng kulay ng langit at lupa…”

Kaya 'yan! NARITO kami sa Bluer, isa sa mga patok na bar ng Lowlands. Parang old version ng mga bars sa Earth kung saan puno ng mga barrels, mga mesang yari sa kahoy, ang liwanag naman ay kasing kulay ng kandila at gasera at ang music ay puro tono lang, walang lyrics kaya parang nasa isang bar lang ako noong unang panahon. Ngunit wala namang pinagkaiba sa Earth in terms of noise.

Natahimik sila, hindi makapagbigay ng solusyon. “Oh, tama!” Biglang naalala ni Dempsey ang isang bagay at sinabi, "Nabasa ko sa isang sinaunang libro na mayroong isang uri ng mahiwagang damo sa Greater Realms. Ito ay tinatawag na Herb of Reclusion. Ito ay may kakayahang magtago ng aura ng isang tao. Nariyan din ang Soulblue, na maaaring gayahin ang aura ng kaluluwa ng anumang lahi. Hangga't maaari mong mahanap ang dalawang halaman na ito, maaari mong kopyahin ang iyong kaluluwa ng Doom at maitago ang iyong kaluluwa ng Human.”

Ito pala ang isa niyang side sa likod ng masayahin na mukha niya. "Tandaan nating lahat na ngayong gabi ang Super Blue Blood Moon ay liliwanag sa kalangitan, at dahil doon, ang mga werewolves ay na sa kanilang pinakamalakas na anyo. Maaaring hindi sila matatablan ng ating mga sandata at spell, ngunit umaasa tayo na malalampasan natin ang lahat ng ito sa tulong ng ating kapangyarihan, pananampalataya, at lakas." Pahayag ng reyna, at tumingin ako kay Blair.

Ngayon pa lang ay inihahanda na niya ang kaniyang sarili para doon. Nakaalis na ang mga bampira, ngunit hindi pa rin umaalis sa conference hall ang mga opisyal ng Red Moon, ayon na rin sa kagustuhan ni Gregory. Balak nilang ngayon na rin pagplanuhan ang tungkol sa magiging Luna Ceremony ni Celestine, bago pa man makarating sa kaalaman ng ibang wolf packs ang tungkol sa kaniyang pagiging Hybrid.

Nagising ako bago pa man sumikat ang araw. Ang buong silid ng aming beachfront villa ay nababalot pa sa tinatawag nilang blue hour—yung saktong transition kung saan ang gabi ay dahan-dahang nagpaparaya sa paparating na liwanag. Sobrang lamig ng hangin. Humahampas ito sa mukha ko, nanggagaling sa bahagyang nakabukas na sliding glass door na patungo sa beachfront terrace.

Dahil wala akong oras para paglaan ang mga walang kwentang tao. Nagtungo ako sa loob ng opisina ko, imbis na dumeretso sa upuan ko napadpad ako sa tapat ng bintana. Pinagmasdan ang tanawin habang niraramdam ang hangin. Bumalik sa isipan ko ang unang pagsasama namin ni, Zinnia. Kung saan ay pinagmamasdan niya ang buwan at mga bituin. Naramdaman ko lamang sa kanya ang tunay at init ng pagmamahal. At ngayon, alam kong hindi ko na ito mararamdaman pa kahit sa iba. Sa gitna nito, tumunog ang cellphone ko. I answered it quickly. Ganito talaga ko ka active.

Kailangan niya ng oras—para ayusin ang nararamdaman niya, para maintindihan kung ano ba talaga ang gusto niya. Tutal… alam naman niyang may “white moonlight” sa buhay ni Hudson simula’t simula pa. Hindi naman ’yun sekreto, ’di ba? Inayos niya ang kanyang upo at muling itinuon ang pansin sa mga linya at kulay sa kanyang screen. Nanatiling bukas ang ilaw ng opisina hanggang sa kalaliman ng gabi.

Mapula ito kaysa karaniwang kulay pero mababa pa lang ito. "Did you know that the last super blue blood moon was in 1866?" Tumango ako. "We're lucky." "Today is the day that we are closest to the moon and the moon, earth and sun are perfectly aligned. Alam kong alam mo." "Di ba sabi nila kapag merong ganyang phenomena, merong nababaliw?" Ngumuso ako at binuksan ang isang tub ng ice cream. "Siguro ako. Baliw na nga ata ako." Tumingala si Jascha at bumuntong hininga.