Blue Hour Novels & Stories

sabi niya Huminto si Blue sa pag Tratrabaho at tumingin sa kanyang relo at nakita niyang 7Pm na nga ng Gabi nag umpisa na rin siyang nag ligpit habang nag liligpit may kumatok Pinto Tok ! Tok ! Pag tinggin nila si Winnie ang na sa Pinto At may sinabi sa kanila "Sir Blue Tapos na po ang office hour " sabi Neto sa kanya "Okay " sagot niya Umalis na si Winnie habang nag liligpit siya nag salita ang kanyang Pinsan "Bro pag pumayag si Hilary mauna kanang umuwe ah" sabi Neto Tumango lamang siya dito at pagkatapos na mag ligpit at nag lakad na lalabas habang nag lalabas nag salita siya

Hindi lang sa hindi niya ito kayang takpan, kundi dahil ayaw ni Nica na matakpan siya! Nang makita ni Agatha, agad na lumapit sa harap si Nica, umikot sa tabi ni Noah at mas lalong naging matamis at mapang-akit ang boses. “Noah, pwedeng patingin naman? Masyadong maitim ‘tong suot ko, gusto ko yung pula…” Nagpaliwanag ang shop assistant mula sa gilid, “black ang pinaka prestigious na color noon at hindi naman ito purong itim, ito ay dark blue, na isang noble color noon, symbol ng kulay ng langit at lupa…”

Ito pala ang isa niyang side sa likod ng masayahin na mukha niya. "Tandaan nating lahat na ngayong gabi ang Super Blue Blood Moon ay liliwanag sa kalangitan, at dahil doon, ang mga werewolves ay na sa kanilang pinakamalakas na anyo. Maaaring hindi sila matatablan ng ating mga sandata at spell, ngunit umaasa tayo na malalampasan natin ang lahat ng ito sa tulong ng ating kapangyarihan, pananampalataya, at lakas." Pahayag ng reyna, at tumingin ako kay Blair.

Nagising ako bago pa man sumikat ang araw. Ang buong silid ng aming beachfront villa ay nababalot pa sa tinatawag nilang blue hour—yung saktong transition kung saan ang gabi ay dahan-dahang nagpaparaya sa paparating na liwanag. Sobrang lamig ng hangin. Humahampas ito sa mukha ko, nanggagaling sa bahagyang nakabukas na sliding glass door na patungo sa beachfront terrace.

Dahil wala akong oras para paglaan ang mga walang kwentang tao. Nagtungo ako sa loob ng opisina ko, imbis na dumeretso sa upuan ko napadpad ako sa tapat ng bintana. Pinagmasdan ang tanawin habang niraramdam ang hangin. Bumalik sa isipan ko ang unang pagsasama namin ni, Zinnia. Kung saan ay pinagmamasdan niya ang buwan at mga bituin. Naramdaman ko lamang sa kanya ang tunay at init ng pagmamahal. At ngayon, alam kong hindi ko na ito mararamdaman pa kahit sa iba. Sa gitna nito, tumunog ang cellphone ko. I answered it quickly. Ganito talaga ko ka active.

Nakakalasing ang mood ng buong kwarto. Ito ay naging isang masiglang gabi. Pagsapit ng umaga, nang suminag ang araw sa bintana ng Blue Bay Villa, humikab ang natutuwang si Aura at dumilat siya. Kagabi… nasunod ng walang problema ang mga plano niya. Hindi man lang siya umimik. Nahanap siya ni Joshua base lamang sa amoy ng katawan niya. Malakas nga talaga ang mga gamot mula sa ibang bansa. Kagabi, hindi man lang nagsalita si Joshua, yumuko lang si Joshua at nagpokus sa ginagawa niya, halos mawala sa sarili si Aura.

"THE DAWN WILL BREAK FOR ALL OF US" DAHAN-DAHAN ay namulat si Blythe sa isang kakaibang liwanag na masakit sa kaniyang mga mata, tinakpan niya ito gamit ang likod ng kaniyang siko. Sinubukan niyang tumakbo't humanap ng mapagtataguan, ngunit walang katapusan ang liwanag at animo'y hinahabol siya nito saan man siya magtungo. She seeks help, she called Zandro multiple times but the place seems empty and hopeless. With her tiredness and unending gasps, she eventually gave up. Blythe let herself fall upon the white marbled floor.

Kulay puti gaya ng buhangin, hue ng yellow, orange at pink para sa magkakasalong liwanag ng palubog na araw, berde para sa mayayabong na punong nagdadala ng preskong hangin, light to dark shade ng kulay blue para sa malinaw na tubig ng pool at dagat, kayumanggi para sa kahoy at itim para sa rock formation. Nakakalula! Sobrang perfect ng lahat! Hindi ko na napigilan ang pagluha ko nang marinig ang pamilyar na liriko sa magkahalong tunog violin at piano. Intro pa lang! Alam na alam ko nang Daylight by Taylor Swift iyon.

pagbasag ni Blue sa nakabibinging katahimikan. "Oo, nahuli namin silang lahat at dinala na sa kulungan sa basement," mahinahong paliwanag ni Gray, bagamat bakas pa rin ang panginginig sa boses. "Sisikatan pa kaya tayo ng araw bukas, tol?" maramdaming bulong ni Blue sa kakambal.

sabi niya. Tahimik lang si Mirael habang sumusunod sa kanya papasok. Wala masyadong tao sa loob ng manor sa oras na ‘yon. Agad nilang nakita ang Blue Dream Club na may kaunting fluorescent na lilang ilaw sa gitna ng dilim. Sa tabi nito, isang malawak na lavender field ang bahagyang gumagalaw sa hangin. Dahil bagong ulan, presko ang hangin at may amoy ng lupa. May kaunting ambon pa rin, kaya ang tanawin ay sobrang ganda at nakakagalaw ng damdamin.