The Escape Novels & Stories

Parang pinipigilan nito ang sariling magalit. Maya maya ay tumunog ang cellphone ni Eachen. Agad nitong sinagot iyon. “Yeah?” Ilang segundo itong natahimik bago bahagyang nag-iba ang ekspresyon nito. “Got it.” Pagkababa ng tawag ay agad itong tumingin kay Blane. “They found the escape route.” “Where?” “Underground transport tunnel connected to the old cargo area.” Bahagyang napamura si Blane.

Ito ang Sonic Erasure—isang teknolohiya na dinesenyo para burahin ang neural pathways ng mga tao sa paligid. Samantala, sa isang liblib na dalampasigan ng isang hindi kilalang isla, isang escape pod ang dahan-dahang bumukas. Luwal nito ang "tunay" na Billie, sugatan, hirap huminga, at ang kanyang mga mata ay pabalik-balik sa pagiging kape at kulay pilak. Kasama niya ang batang si Elara, na siyang gumabay sa pod palayo sa pagsabog.

ulit niya sa sinabi nito. "Ay, opo! mag ma-migrate na sila states!" kumunot ang noo niya. Hindi siya kumibo rito. Walang salita niya itong tinalikuran at nilisan ang lugar na iyon. Nagpupuyos siya sa galit. Mahigit isang buwan siya nitong iniiwasan at kung hindi pa siya sumugod sa opisina nito ay hindi niya malalaman ang balak nitong pag alis.

Regret. But before that emotion could settle in the air… A guard rushed forward. “Sir!! We have a situation!” My father turned sharply. “What is it?” The guard panted, eyes wide. “The holding facility… Matteo—” Everyone tensed. “Spit it out!” Evan demanded. The guard swallowed. “Matteo escaped.” My breath caught. Evan’s mother gasped. “What?! How—” The guard shook his head. “We don’t know. But there’s more.”

‘Yung slow smile na alam mong may kalokohan sa likod. “That,” ani Kikay, tumuturo sa card, “is your escape hatch.” Kumunot ang noo ni Bernard. “Escape saan?” “From heartbreak, to stress, to overthinking, from your stupid ex…” Sunod-sunod na litanya ni Kikay habang naglalakad sa tapat niya ng pabalikbalik na para bang nasa runway ito. “Think of it as… therapy na hindi boring. Therapy na mas masarap. Mas exciting. Mas… liberating.”

I just need to deliver this briefcase to someone whose name is Mariano Cardoza, after I deliver this briefcase then it's the perfect time for me to execute my plan. Run and Escape.

Dahil sino ba naman siya para tumanggi? “I won’t…” namamaos na sinabi ni Dorothea matapos ang katahimikan. Dahan-dahang nagtaas ng tingin si Rence na bakas ang pag-asa sa mga mata. Dorothea wanted to cry. “I-I won’t run away anymore.” A small smile made its way on Rence’s lips. Para itong nabunutan ng tinik dahil sa biglang pag-aliwalas ng mukha nito. Dorothea’s heart hurt more.

“Si Eros. May sinabing surprise. Gusto ka raw isama sa isang ‘mini escape’ today. Don’t worry, kasama kami nina Knives. Pero ikaw lang daw ang dapat i-confirm-an kung sasama ka.” Napakunot-noo si Veronica. “Mini escape?” “Oo. As in short out-of-town drive lang. Para makabreath tayo. Ika nga, post-event debriefing.” Napaisip siya. Pagod pa siya, pero… may parte ng puso niyang gustong sumama. Hindi dahil kay Eros lang. Kundi dahil gusto rin niyang lumayo sa ingay ng utak niya. “Okay, sige. What time?”

Aniya. "I'd rather not. Anyway, may iba pa bang pwedeng lusutan dito para maiwasan ko 'yang mga yan?" Sabi ko sabay turo sa likod ko. "Hmm, ayaw mo talaga?" Napa-ikot na lang mata ko at natawa si pres. "Okay, teka lang. Tawagin ko lang si Eliza, gamay na gamay nya na ang escape route ng mga actors para maka-iwas sa ganyan." The heck!? Bakit si clean freak pa?!

Ginawa nila ang lahat ng kanilang lakas upang suportahan at patatagin ang formation. Matapos lumikas ang lahat ng mga disipulo, ang Dakilang Elder ay nag-utos, "Lumabas na ngayon!" Nawala siya sa langit na may isang flash at nagpakita sa harap ng emergency escape passage. Agad naman siyang sinundan ng ibang matatanda. Ng dumaan ang mga matatandang ito sa daanan ng emergency escape, agad itong nawala.