The Exit Mga Nobela at Kwento

tanong ko, mabilis bumalik sa focus. “Hit… but not dead,” sagot niya, pilit steady ang boses. “We need an exit.” “Working on it.” Mabilis akong nag-type ulit, pinipilit pumasok sa backup nodes ng system. “Listen carefully,” dagdag ko. “North corridor. May service exit doon. Less guarded.” “Copy.” Sa screen, nakita ko silang gumalaw hinila ni Caelum si Seraphina, pinoprotektahan siya kahit siya ang sugatan napailing ako.

"Hahatiin natin ang grupo. Ang mga kalaban natin ay inaakala nilang may laban silang paparating sa itaas, pero sa ilalim tayo manggagaling." Ipinakita niya sa monitor ang isang 3D map ng underground tunnels. "Ang hideout na ito ay may tatlong exit points. Ang isa ay diretso sa gubat, ang isa ay papunta sa isang abandoned warehouse, at ang pangatlo… ito ang gagamitin natin bilang escape route kung sakaling pumalpak ang plano." Mabigat ang bawat salitang binitiwan niya.

Nang makitang ayos na ang sarili, nagmamadali siyang binuksan ang exit door. Sasalubungin na sana niya ito ng yakap pero nabigla siya dahil si Carl ang nabungaran niya roon. “Ano’ng ginagawa mo sa exit door?” kunot ang noong tanong niya sa kaibigan.

tanong nito, habang nakangisi at nakatingin sa kanya nang may pagnanasa. Hindi na kailangan ni Quin ng mga salita para sumagot. Ang pagkuha sa kamay nito at pag-alis sa club ang tanging sagot na kailangan nito. Lumakad siya patungo sa exit habang hinihila ito kasama niya sa gitna ng mga tao. Nagsisimula pa lamang ang gabi.

“MRT Taft station. Exit 2. May isang minuto ka.” “Huh?” Halos hindi niya marinig sa lakas ng ulan na tumatama sa bubong ng istasyon. Ang malinaw lang ay ang naiinip nitong tono, matalim at pamilyar na pamilyar. “Bilis.”

Nanlaki ang mga mata ni Ray nang mapagtanto niya na ito na ang kanilang exit, "Hin-hintayin mo ako, Mr. Crawford!" Hindi nagtagal ay nalampasan ng dalawa ang maliwanag na exit... Gayunpaman, nakakagulat ang naghihintay sa kanila. Sa labas ng exit, makikita ang isang sira-sirang lugar na mukhang sinadyang sirain...

he stepped out of his office and wait for her in the exit way. Nakangiting may pag-asang huminga ng malalim si Albania nang makita ang exit way lalo na walang tao sa paligid na nakabantay pero, napatigil siya nang makita ang lalaking nakatayo sa gitna ng exit way.

“Kung totoo yan, wala silang dapat itago.” Napansin kong bahagyang umatras si Grandma Fang. Tahimik na siya ngayon. Hindi na siya yung kaninang maingay. “Sir…” Lumapit yung isang staff mula sa monitoring room. “May nahanap po kami.” Lahat napalingon. “May lumabas po sa back exit… around the same time.” “Show it.” Mabilis kaming bumalik sa monitoring room.

Hindi na napansin ni andrea ang naging ekspresyon ng mukha ni nicko, agad niya rin kasi binawi ang tingin niya dito. "okay sige.. No problem ms. Morales.. Ingat ka nalang sa pag uwi mo.." Tugon ni nicko kay andrea. Nang bumukas ang elevator ay magka hiwalay na silang lumabas ng exit door. Sa exit door na papuntang parking lot kasi dumaan si nicko at si andrea naman ay hindi doon lumabas.

Pagbukas na pagbukas ng elevator ay bumababa agad kami ni Dylan, mabuti na lang at ground floor na ‘yon bumukas at wala nang ibang sumakay. “‘Yong bata hanapin ninyo!” narinig naming sigaw ng isang pulis sa likod namin. “Diretso lang exit, Young master! Kailangan makalabas agad tayo bago nila higpitan lahat ng labasan,” mahina pero mariing wika ni Dylan. Kaya nagmamadali naman kaming lumabas ng exit.