The Fallen Leaf Novels & Stories

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

Hindi ko tuloy maiwasang mapa isip kung may tinatago ba mula sa akin ang asawa ko. Umabot ang gabi ay wala pa rin si Damon. Hindi siya sumalo maski sa hapunan kanina, nawalan tulog ako ng ganang kumain kahit na paborito ko ang mga inihain ni Sebastian. Wala sa sariling sumandal ako sa bukas na bintana ng silid namin at tinitigan ang bilog na buwan. Nakakakalma talaga ang pagtitig sa buwan na ito. Lalo na kung malamig pa ang simoy ng hangin na dumadampi sa balat ko. Habang dinadama ang hangin sa mga balat ko ay hindi ko sinasadyang mapansin ang kaganapan sa hardin ng mansion. Dahil sa liwanag ng buwan ay kita ko ang mga bulto ng mga taong naglalakad palabas ng hardin at papasok ng kagubatan.

Isang malakas na tunog ang pumaibabaw. Nahulog ang ashtray sa sahig. Kahit may carpet, malakas pa rin ang tunog ng pagbagsak nito. "Mason?" Malakas ang boses ni Cassie na pumaibabaw sa buong lounge. "Anong nangyari?" Magaan ang sagot ni Mason, at kung hindi mo alam ang nangyayari, iisipin mong seryosong bagay ang inaasikaso nito. "I accidentally dropped the ashtray on the ground."

Vernice Pagmulat ko ng mata, ramdam ko agad ang bigat. Hindi dahil sa kakulangan ng tulog, kundi dahil may bagay na dahan-dahang kumakain sa loob ko — isang himagsikan ng pag-aalinlangan at takot. Tumango ako sa sarili ko, kinuha ang sapin ng unan, at dahan-dahang bumangon. Bago pa man ako magbihis, narinig ko ang paghinga ni Chaos mula sa kabilang bahagi ng kama. Nakatagilid siya, tahimik, at para bang sinusukat ang bawat hinga niya kung gaano ako kahinahon. Hindi ko siya tinignan. Takot ako na kung titingnan ko ang mukha niya, maaakala niyang papatulan ko ang damdamin ko at magmumukha akong mahina.

Desperada na talaga ko, kung kailangan kong lumapit kay Levi at Xander para sa kailangan nilang pera ay gagawin ko basta pakawalan lang ako ng mga ito. "Masyado kang maingay." Aniya at mabilis na dumapo sa aking sikmura ang kamao nito dahilan upang mamalipit ako sa sakit, at inihampas niya ang kaniyang hawak na baril sa aking ulo kaya't unti unti akong nakaramdam ng pagka hilo at muling dumilim ang aking paningin. -end of flashback-

tanong ko na hindi bumibitiw sa halikan naming dalawa. Bahagya siyang tumigil upang pagbigyan ang paglabas ng malutong na daing. Humagikgik ako ngunit kaagad din na tumigil nang maramdaman ang mabilis at marahas na pagbaba niya sa suot kong pajama. Sumabit ito sa paa ko kaya kaagad kong sinipa upang tuluyan ng matanggal. Ngayon ay tanging kulay itim na panty lang ang naiwan sa akin. Panandalian siyang huminto sa paghalik at dumapo ang kanyang tingin sa ibabang parte ng katawan ko. Mas sumidhi pa ang titig niya.

Napansin nito ang pagtingin niya sa alagang pusa. "Alaga mo ba siya?" tanong nito. Tumango lamang siya habang tulala pa din sa kagandahan nito. "Pasensiya na. Nakita ko lamang siya kanina. Mukhang mailap siya sa mga tao," anito habang inaabot si Raven. "Ano nga pala ang pangalan niya?" "Raven," tipid niyang sagot. IT WAS A WINDY day. The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion.