The Fallen Leaf の小説・ストーリー

Pinatay ni Lyndon ang sigarilyo at isinuksok ito sa kanyang bibig. "Hindi ka na kailangang manatili rito pagkatapos noon. "Dapat ding mawala ang hininga ni Gwen. Nakita ni Anika ang pag-asa, tulad ng isang taong nalulunod na malapit nang lumubog, biglang nakakita ng isang piraso ng kahoy na lumulutang sa tubig. Kahit medyo malayo pa ito, kung iunat niya ang kanyang kamay at susubukan itong abutin, dapat niyang pagsumikapan iyon.

Napakaliwanag ng buwan sa gabi ng bluemoon night. Saksi ito sa mga nabubuong pagtitinginan ng mga tao sa bulwagan. Sa gabing iyon din ay may nagaganap na kababalaghan. Inulan ng binata ng halik ang dalagang si Jolie. Nasa isang silid sila at sa kama napunta. Nasa ibabaw ni Jolie ang lalaking may suot na maskara. Napangiti ang dalaga na tila wala talaga sa sarili dahil sa sobrang kalasingan.

He knew something was off but he couldn't speak, he feel like he is about to lose his breath. The other customers thought the rum was so strong that it swayed him, little did they know that he already fell in the trap. "Damn—" he couldn't understand the sudden conflate of what he feels, he tried to stood up to get away from the place but the stool is too high that he fell on the floor. The moment his body darted on the frigid ground, he couldn't move. Completely stunned, he remained there lying in cold. "Shoot," Kouen heard the signal again, and he proceeded to snipe the other men. He eyed the counter's location and he spotted the target on the floor, he didn't bother to ask again, with ragi

Malungkot na tawag nito Gusto kong magfocus dito pero natatakot ako at nawawala ako sa katinuan habang nararamdaman ko ang matigas nitong sandata na humahagod sa bukana ko. "I know I am not the one anymore but I am hoping na magbago pa ang nararamdaman ko." Yumakap ako ng mahigpit dito at ako na mismo ang kusang nagpasok ng matigas nitong alaga sa kaloob-looban ko. "Ah! Hmm..." Magkasunod akong napaungol ng maramdaman ko ang pagkapuno ko dahil sa laki nito. Hindi gumagalaw si Prince sa ibabaw ko, isang bagay na sobrang nakakasakit sa akin.

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

Hindi ko tuloy maiwasang mapa isip kung may tinatago ba mula sa akin ang asawa ko. Umabot ang gabi ay wala pa rin si Damon. Hindi siya sumalo maski sa hapunan kanina, nawalan tulog ako ng ganang kumain kahit na paborito ko ang mga inihain ni Sebastian. Wala sa sariling sumandal ako sa bukas na bintana ng silid namin at tinitigan ang bilog na buwan. Nakakakalma talaga ang pagtitig sa buwan na ito. Lalo na kung malamig pa ang simoy ng hangin na dumadampi sa balat ko. Habang dinadama ang hangin sa mga balat ko ay hindi ko sinasadyang mapansin ang kaganapan sa hardin ng mansion. Dahil sa liwanag ng buwan ay kita ko ang mga bulto ng mga taong naglalakad palabas ng hardin at papasok ng kagubatan.

Desperada na talaga ko, kung kailangan kong lumapit kay Levi at Xander para sa kailangan nilang pera ay gagawin ko basta pakawalan lang ako ng mga ito. "Masyado kang maingay." Aniya at mabilis na dumapo sa aking sikmura ang kamao nito dahilan upang mamalipit ako sa sakit, at inihampas niya ang kaniyang hawak na baril sa aking ulo kaya't unti unti akong nakaramdam ng pagka hilo at muling dumilim ang aking paningin. -end of flashback-

tanong ko na hindi bumibitiw sa halikan naming dalawa. Bahagya siyang tumigil upang pagbigyan ang paglabas ng malutong na daing. Humagikgik ako ngunit kaagad din na tumigil nang maramdaman ang mabilis at marahas na pagbaba niya sa suot kong pajama. Sumabit ito sa paa ko kaya kaagad kong sinipa upang tuluyan ng matanggal. Ngayon ay tanging kulay itim na panty lang ang naiwan sa akin. Panandalian siyang huminto sa paghalik at dumapo ang kanyang tingin sa ibabang parte ng katawan ko. Mas sumidhi pa ang titig niya.

Napansin nito ang pagtingin niya sa alagang pusa. "Alaga mo ba siya?" tanong nito. Tumango lamang siya habang tulala pa din sa kagandahan nito. "Pasensiya na. Nakita ko lamang siya kanina. Mukhang mailap siya sa mga tao," anito habang inaabot si Raven. "Ano nga pala ang pangalan niya?" "Raven," tipid niyang sagot. IT WAS A WINDY day. The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion.