The Fallen Leaf Novels & Stories

Pinapaso ni Nox ng sigarilyo ang isa sa mga ito. "Acckkkkk t- tama na boss" "Pakawalan niyo na kami" "Nagkamali kayo ng kinalaban at binastos" Sad ni Max na hinampas pa ang baseball bat ang isa sa tuhod. "Mga halang kaluluwa niyo!!" Mabilis kong hinawakan ito sa ulo saka niloblob sa drum na may tubig, "Kasing halang ng kaluluwa mo, tama ka"

Tila mapupugto ang kanyang hininga sa madiing paghalik nito sa kanya. And then he exploded, him groaning in climactic pleasure, then pulled himself away before she could even meet him in equal delight. Mabilis na inayos ni Issa ang sarili sa ibabaw ng mesa at sandaling nakadama ng pagkahabag sa sarili. Iyon ang unang beses na iniwan siya ni Vince sa ere at walang-ingat na inangkin. "C-can you leave me alone?" malamig niyang pakiusap dito kapagdaka. Hinamig niya ang sarili at saka naupo sa kama.

I watched him as he went inside his black Rolls Royce Cullinan; his male staff member was the last to enter after closing the passenger door. ​I sighed more deeply than usual after his car disappeared from my sight, feeling the crushing weight of the loneliness now that I was alone. Yakap-yakap ko ang sarili ko nang bumalik sa loob. The mansion, which usually felt like a palace, now felt like a gilded cage where the walls were slowly closing in. A single beep from my phone stopped me midway. ​Adamon: Don't be sad, darling. I'll be home before you notice, so cook my favorite.

Sa huli ay tumango na rin ito at hindi na nagsalita pa. Wala na rin ako nagawa nang sumama ito sa amin patungo sa falls. Mga ilang minutong lakaran pa ay narating na namin ang falls na sinasabi n'ya. Hindi ako makapaniwala sa aking ganda nito. Mataas din ang pinagmumulan ng tubig na diretso naman sa mga patubig. "This place is isolated. Medyo kaunti lang din ang pumupunta dito dahil ilang cottages lang ang nagawa," aniya nang ituro ang apat cottages sa bandang dulo.

Nahati ang kalangitan at dalawa sa kanila ang bumaba mismo sa aking harap na nakalutang ang mga paa sa dagat. Isang pabilog na liwanag na nagmumula sa aking punyal ang kumalat sa buong paligid. Naging dahilan ito ng paghinto ng panahon kasabay ng paglabas ng mga puting kalapati mula sa kalangitan. Dinilat ko ang aking mga mata at nasaksihan ko ang magandang panahon na bumungat sa akin. Maganda ang sikat ng araw at mahinahon ang alon ng tubig. Nilingon ko ang buong paligid at ang lahat ay bumalik na sa dati, kahit nakahinto pa rin ang oras. Nilingon ko ang aking likuran at nakikita kong unti-unting nagiging abo si Fallen. Natalo ko ba siya?

May hiya lamang ako at alam ko kung saan ilulugar ang aking mga kilos. Nang sumapit ang alas-diyes ng gabi, eksaktong paglitaw ng bilog na bilog na buwan ay ang pagtatapos ng selebrasyon. Inalok ni Adam ang kamay niya sa akin at tumayo, kung kaya’t tinanggap ko iyon. Nanlaki ang mga mata ko nang halikan niya iyon kung kaya’t mabilis akong napalingon sa pwesto nila Heinrich, at kagaya ng inaasahan ko ay para bang handa na syang pumatay dahil sa ekspresyon niya. Pati si Dyke na nasa kanyang tabi ay masama rin ang tingin na ipinupukol kay Adam. Napaiwas na lamang ako ng tingin at binawi ang kamay ko.

Pinatay ni Lyndon ang sigarilyo at isinuksok ito sa kanyang bibig. "Hindi ka na kailangang manatili rito pagkatapos noon. "Dapat ding mawala ang hininga ni Gwen. Nakita ni Anika ang pag-asa, tulad ng isang taong nalulunod na malapit nang lumubog, biglang nakakita ng isang piraso ng kahoy na lumulutang sa tubig. Kahit medyo malayo pa ito, kung iunat niya ang kanyang kamay at susubukan itong abutin, dapat niyang pagsumikapan iyon.

Napakaliwanag ng buwan sa gabi ng bluemoon night. Saksi ito sa mga nabubuong pagtitinginan ng mga tao sa bulwagan. Sa gabing iyon din ay may nagaganap na kababalaghan. Inulan ng binata ng halik ang dalagang si Jolie. Nasa isang silid sila at sa kama napunta. Nasa ibabaw ni Jolie ang lalaking may suot na maskara. Napangiti ang dalaga na tila wala talaga sa sarili dahil sa sobrang kalasingan.

He knew something was off but he couldn't speak, he feel like he is about to lose his breath. The other customers thought the rum was so strong that it swayed him, little did they know that he already fell in the trap. "Damn—" he couldn't understand the sudden conflate of what he feels, he tried to stood up to get away from the place but the stool is too high that he fell on the floor. The moment his body darted on the frigid ground, he couldn't move. Completely stunned, he remained there lying in cold. "Shoot," Kouen heard the signal again, and he proceeded to snipe the other men. He eyed the counter's location and he spotted the target on the floor, he didn't bother to ask again, with ragi

bulong nito bago tugunin ng mapusok ang halik ko. Everything happens like a blurry image kanina lang ay nagsasayaw kami sa gitna ng kwarto kayo ay nakita ko nalang ang sarili ko na nakahiga sa ibabaw ng kama na puno ng talulot ng bulaklak. "Prince" sa kabila ng nararamdaman kong pananabik ay hindi ko maiwasan ang matakot. Ito ang unang beses na gagawin namin ito kaya naman grabe ang tahip ng dibdib ko.