The Lion And The Lamb Novels & Stories

Habang sumigaw siya, isang pulang anino ng leon ang bumalot sa kanya, isang prodyeksyon ng pure vigor ngunit sumigaw ito nang malakas. “Maraming taon na ang nagdaan, Damon Lionheart… pero hindi ka lumakas!” Habang sumugod ang pulang leon kay Godwin, lumipad ang kapa niya habang tinaas niya sa ere ang malukot niyang kamay. Nahirapang tumingala si Frank nang lumampas sa kanya ang pulang leon. Nanlaki ang mga mata niya nang nakita niya ang nangyari.

Itinukod niya ang kaniyang mga kamay sa magkabilang gilid at dahan-dahan niyang ibinuka ang kaniyang mga hita, ibinabalandra ang pagkababae niyang mamula-mula at bagong trimmed. Nangislap ang mga mata ni Lion. Alam niyang uhaw ito at gutom sa makamundong pagnanasa, kahit pa gabi-gabi itong pagbigyan ay hindi ito mabubusog, lalo na pagdating sa kaniya. "Kneel, Lionzo," mapang-akit at mapanghamon niyang utos dito. Ngunit nanatili itong nakatayo habang pabalik-balik ang tingin sa pagkababae at mukha niya.

"Huwag mo akong kakainin, please? Ang amo mo lang ang may karapatan, joke!" Tumawa nang tumawa si Keegan. Hay naku, ang weird ko talaga. Ang lion na bampira na si Pluma ay kiniskis ang ulo niya sa aking mukha. Ang lambing naman niya. "Si Pluma ang kasama ko sa tuwing mayroong gera sa pagitan ng mga ibang bampira at mga taong lobo." "Talaga? Mabuti naman dahil okay lang siya.. lalo ikaw."

Lumapit siya sa ilalim ng puno at maingat na hinawi ang mga damo. At doon sila napatingin. Isang maliit na kambing, marumi sa putik, bahagyang nakatali sa lubid na halos mapigtas na. Nanginginig ito, tila gutom at takot—pero malinaw na hindi sanggol. Napatigil si Leonardo. Para bang biglang nawala ang lakas ng kanyang mga tuhod. “…Kambing?” paos niyang sambit.

Muli niyang binalik ang tingin sa dagat bago magsimulang mag salita, “Seven years ago, it was Christmas Eve, and there was a tragedy that I regretted the most. Instead of celebrating Christmas, we execute our plan, ang planong matagal na pinaghandaan ni Lion para makaganti sa pagkamatay ng kapatid niya.” Mas lalong nakuha ng interest ko ang sinasabi ni Dominic. May kapatid si Hugo? “Kuya Leandro died when we were kids. Pinatay siya kaya napilitan si Lion na umupo sa pwesto ni Tito Leonardo kahit hindi naman talaga siya ang original na uupo doon. Si Kuya Leandro dapat ang nasa kinatatayuan niya ngayon. He had the throne. He had the power pero hindi ang tiwala ng mga tauhan na nasasakupan niya

tanong ko habang nilalaro ang mga daliri niya. “Lahat naman siguro sila.” malamig na sabi niya. “Ahh. Halata nga. Ano bang kasalanan ni Lion?” “He burned down the mall that Tiger owns, matagal ng nangyari yo'n at buti na lang walang katao tao sa mall dahil sarado.” napanganga ako sa sinabi niya. Grabe 'to si Lion. “Si Tiger?” interesado kasi ako sa mga naging kasalanan nila eh.

Kaya naman, Mas makakabuti kung kukumbinsihin niya na sumuko na ang mga ito. Ang sampung gintong Lion ay patuloy na umungal sa kanya, ngunit kinalaunan, ang bangis sa kanilang mga mata ay nagsimulang umamo. Sa wakas, pagkatapos ng ilang sigundo, ito ay umamo at dinilaan ang kayang mukha. Ang bigat ng sampung gintong Lion at nagpatumba kay Darryl at lubos itong tumawa habang nakahiga. Lahat ng manonood ay nagulat dahil sa kanilang tingin, na ang sampung lion ay inaatake siya