The Man Who Novels & Stories

“Bakit ka pa sumama kung hindi ka naman pala maliligo?” Pumwesto na siya sa mga upuan doon. Naabutan niya ang pagsuklay nito sa buhok gamit ang daliri. Kahit sa simpleng galaw nito ay nagsipag-igtingan ang masel sa braso maging ang ugat nito. Napaiwas siya ng tingin. Nahihiya siya sa paghanga sa pagiging lalaking-lalaki nito. The hèll with this man who's being so manly in every angle. His features are ruthless and brutal in beautiful way.

Agad akong tumayo. "G-good afternoon Mr. Navarra, si Mr Sullivaño po ba ang hanap niyo? Wala po siya ngayon sa office magtwo two weeks na po." Sabi ko sa kanya. Inunahan ko na, ang boss ko naman siguro ang hinahanap niya, hindi ba?

He can read my movements quickly. Who is this man? Is he truly Don Victorino? * * *

Kitang-kita niya na bigla na lamang umiba ang hilatsa ni Mr Wong. Tumayo si Manuel mula sa inuupuan nita atsaka hinakbang ang kanyang mga paa at huminto siya sa tapat ni Mr Wong. "I'm Manuel Sandoval, a business tycoon at the same time I'm an architect," pakilala niya sa kanyang sarili, sabay lahad ng kanan kamay niya.

"H-Hindi ko po kayang bayaran 'yan. Gagawin ko na lang po ang gusto ninyo." "I want you to get fired!" the man shouted. Napaangat ng tingin ang lalaki. "P-Pero Sir–" "Don't you dare talk back to me. Hindi mo ba ako kilala?" "Poor boy. Ang lambot kasi kung kumilos, palpak tuloy." The other man said. They all laughed at him. People who are also here are watching them. They caught people's attention because of that scandalous man. "Why would he? Who even are you?" I asked sarcastically as I walked elegantly to them.

Nagsasara pa nga ng zipper yung iba. "Ibigay mo sa amin ang babaeng yan. Sa amin yan," bulyaw ng isang kadarating lang na puno ng tattoo ang katawan. "Mas mabuting ibigay mo na lang sa amin ang babaeng yan kung ayaw mong madamay," ika naman ng lalaking malaki ang katawan. Wala naman akong narinig na sagot ni satanas habang mataman itong nakatingin sa kanila.

Sige Po salamat Po sagot ko Naman rito. Pagdating ko sa loob ay Nakita ko Ang isang lalaki. Hindi Naman ito kaguwapuan at Hindi Rin ito pangit sakto lang Naman pero may makisig itong pangangatawan. Kung baga dark and handsome. Mr. Sy narito na Po si Miss Santos Saad Ng sekretarya niya. Good morning sir ako pala si Helomina Santos pagpapakilala ko sa aking sarili. Sige maupo ka Saad nito. At umupo Naman sa may upuan sa harap ng lamesa nito.

Napakalambot nang katawan nito na animoy parang bulak sa lambot, balingkinitang katawan na halos walang katiyan tiyan sa suot nitong uniporme na hapit na hapit dito, para itong papel sa gaan kaya hindi manlang siya natinag kahit halos pabuwal na ito. Shit ano ba? pahara hara ka kasi. Singhal nito na namukhaan niya kung sino, ito lang naman si Mr. Suarez, isa sa mga shareholder ng kumpanyang pag aari niya. Sorry po Sir, hinging paumanhin ng waitress na hindi nag abalang umalis sa pagkakayakap nya.

Narinig ko na magpaalam ang lalaking 'yon sa kausap niya and then he cursed. "Terrence, may kasama ako." para bang sinuway nito ang lalaking 'yon. Agad namang lumabas ang lalaking 'yon mula sa kuwarto. He examined me then smiled. I remember him, he is Terrence Manuel. Isa siya sa mga nasa files na ipinabasa sa akin ni Mr. Agoncillo. Naalala ko rin na hindi ko siya nakita sa meeting kahapon.

Muling tanong niya kaya tumango ako. “Tatawagin ko lang si Manang para mabantayan ‘tong mga bata.” Binitawan niya ako at naglalakad patungo sa pinto. hindi ko talaga akalain na ang isang Isaiah Smith na pinagpapantasyahan ko noon ay makakatuluyan ko, at higit sa lahat ay nagbago na siya.