The Medium Is The Message Novels & Stories

she won't give the information we needed, kaya nag assume nanaman ako. "Keeping your message clear in order to have better communication with your receiver" sabi ng Oral Communication teacher namin nag tuturo siya sa harap, I looked outside the window this class is boring! mas maganda pa palang panoorin ang puno na hinahangin sa labas.

anunsyo niya sa mismong bukana ng pinto lamang. Tingnan mo nga naman. Iniisip ko pa lang nand'yan na agad. Parang mga ads lang sa social media. Ito na ang advance, luma na 'yong speak the name of the devil and the devil will appear. Mas mabilis ang ads—mabilis ang devil na 'to. May meeting ako maya-maya pero hindi naman siguro sila magrereklamo kung ma-late ako ng ilang minuto. Magalit sila sa akin, sila ang magiging single forever, hindi naman ako—though I'm still single.

Dito nagsimula ang development ng Resonant Expression Framework. Sa framework na ito, ang communication ay hindi ipinapadala bilang impormasyon. Ito ay ini-e-express bilang state of being. Ang isang “message” ay hindi sentence o idea—ito ay isang configuration ng awareness na maaaring maranasan ng iba. Sa unang attempt, ang goal ay simple: ipahayag ang presence nang walang intensyon na kontrolin o impluwensyahan ang construct. Hindi “Hello.”

Hindi ba pwedeng way ko lang 'yon para maitago ang mga fats ko tuwing okasyon? I'm a different person off and on air. Kaya nga komportable akong magladlad ng kadiliman sa balat ng radyo kasi boses ko lang ang naririnig nila at hindi nakikita ang buong mukha ko. In communication kasi, na-re-reinforce iyong mga impression natin sa processing unit o utak ng mga kausap natin based sa mga nasasabi at emotions na ginigive away ng mga expressions natin. Ewan ko nga kung anong connect basta mahiyain kasi ako in real life kaya kung walang nanonood, mas nagiging totoo ako sa sarili ko. In short, I fear judgment from others.

"Namasyal lang po ako sa mall, Ma'am Madisson. Namili po ako ng mga damit para naman maireward ko rin po ang sarili ko!" "Siguraduhin mo ang sinasabi mo, baka mamaya mayroong dumating na media sa bahay mo at tanungin ka tungkol sa issue!" "Oh, hindi po ba't mas maganda na yung ganoon kasi mas lalo po akong pag-uusapan! Ang kasabihan nga ng mga artista, bad publicity is still publicity!"

Habang nagsasalita siya, pumindot siya sa keyboard at nagsend siya ng message sa isang online user na may pangalang ‘Midas’. [Midas, Midas, kailangan ko ng tulong mo! Bakit hindi kayang lumusot sa jamming device ng communication device na tinuro mo sa aking gawin?] Pagkatapos isend ang dalawang message, may katahimikan, na para bang naglaho sa kawalan ang mga message. “Beep beep beep beep ——”

Mabuti na lang at hindi ko nasagot ang tawag nila, pero iniwan nila ang lahat ng detalye sa message. Iba pala kapag alam mo lang ang isang bagay at iba kapag nakikita at nararanasan mo na mismo—iyan ang nangyayari ngayon. Alam ko na malaking pangalan ang mga Rosier sa lungsod na ito. Alam kong mahilig ang mga tabloid at media na sumunod sa kanila—kumakapit sa mga trahedya nila at kinikilig sa love lives nila. Hindi ko lang akalain na ganito kalakas ang bagyo at patuloy pa itong lalaki.

Nang makitang tahimik ang lahat, lumuwag ang ekspresyon ni Lord Schulz, “May mga bagay pa tayong reresolbahan. Pakinggan niyo akong mabuti!” Sa pagkakataong ito, humakbang ang lahat papalapit at magalang silang sumagot, “Papa, sabihin niyo lang kung ano ang dapat naming gawin!” Malamig na nagsalita si Lord Schulz, “Una sa lahat, mula sa araw na ito, kontakin niyo ang lahat ng media outlets na pwede niyong makausap. Bayaran niyo sila ng malaking halaga para alisin nila ang balita!”

Tssk. "Ang badoy mo, tssk." dinig kong bulong ni Sir Kalex bago dumiretso sa upuan niya. "Sa ngayon, siguraduhin niyo na lang na hindi kayo mapapasali sa ano mang gulo na posibleng gamitin ng media para kayo na naman ang sentro ng usapan? Maliwanag ba?" paalala samin ni sir at kaagad naman kaming tumango sa sinabi niya. "That's it. Makakaalis na kayo,"

Pumasok ang isang middle-aged man na nakaayos sa maayos na black suit. Kanang-kamay iyon ng ama niya. Isa sa pinaka-loyal na tauhan ng pamilya nila. “Miss Venus,” magalang nitong sabi, “sumusunod pa rin ang media sa instructions ninyo.” Yumuko ito nang bahagya. “Mabilis na kumakalat ang scandal.” Tumingin ito sa tablet niya. “Divided ang public opinion.”