The Only True Wisdom Is Knowing That You Know Nothing Novels & Stories

“Hindi… ayos lang ako. Medyo… kinakabahan lang ako.” “Hindi mo naman kailangan kabahan.” Tumingin si Luke kay Gwen, pagkatapos ay sinabi niya, “Ang mga bagay na dapat malaman ay malalaman din sa huli, at ang hindi naman ay mananatiling lihim ng habang buhay, kaya’t sa halip na kabahan ka, mas mabuti nang sabihin mo ang katotohanan.”

"Natatakot ako." "Why? Don't be scared. If you really want to know the truth behind everything, open your eyes and ears for you to be able to find out who among them really tells the truth. For you to know what are the truths and lies. Don't be scared to find out who's right or wrong. Don't be afraid to open your heart and accept the truth. Because that is the only way for everything to be okay. If you will continue being a coward, you will not know the truth and you'll forever be blind of the lies you found out." I can't.

"Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo para sa ibang tao. As long as you know your worth, you know that nothing is impossible and you know your strengths, then go! Don't let anyone know your next move, show them the result!" "Bagay po kayong maging teacher. Ang ganda po ng ibinibigay n'yong advise." komento nito. "Ano ka ba masyado mo naman akong niloloko haha." "Hindi po kaya kita niloloko madam. Ang swerte po ng magiging asawa mo."

Paano kapag sinabi kong, gusto ko, kahit medyo naguguluhan na ako ngayon, valid pa rin ba 'yun? Magiging selfish ako kung sasabihin kong, will ito ni Lord. Kung will niya ito, bakit hindi ko na makita ang sarili kong iyon ang gagawin sa hinaharap? Sabi nila, there is nothing more important than knowing what you want in life, and there is almost nothing that is more difficult to figure until you truly know what you want, you are not going to really achieve anything. Human beings are exceptional in that we are able to tap into near supernatural strength and willpower when we know what we really want.

Malungkot na sabi nito. Bumuntong hininga ang matanda, “minsan mas maganda na rin na wala kang alam sa totoong nangyayari sa paligid mo, sa ganoong paraan magiging masaya ka ng walang iniisip.” Sagot naman ng matanda.

Isang patunay na ang tao'y mabilis manghusga base sa nakikita, naririnig at natutuklasan niya kahit hindi pa niya alam ang buong kuwento sa likod ng isang isyu. Ganoon siguro talaga. People tend to throw you criticisms even without enough knowledge about what really happened. And it is always a choice of oneself. It is a choice of opening your mind to the truth before speaking, or turning a blind eye to the sides of the story and blab nonsense. Tayo ang pumipili ng sarili nating desisyon at pananaw. It is either we stand on the right path or we submerge ourselves on the shallowness and toxicity of this world.

“Minsan, mas mabuti nang hindi naitanong ang ilang bagay. May mga sagot na hindi naman talaga kailangan malaman.” Napatingin si Stephan sa kanya, naguguluhan sa ibig sabihin nito. “Sugar, hindi ba’t mas mahirap yung hindi mo alam? Mas mabigat ang hindi malinaw kaysa harapin ang totoo, kahit masakit.” Ngumiti si Sugar, ngunit ang kanyang mga mata ay puno ng lungkot. “Minsan, Stephan, ang totoo ay hindi nagpapalaya. Mas nagdadagdag lang ng bigat sa mga balikat mo.”

Hindi nito kailangang mag-alala na maubusan ng pera. Ngunit paano masusukat ang kaalaman sa pera? Ngunit ang ganitong uri ng katotohanan ay walang kahulugan. Kung tutuusin, higit na kayang baguhin ng kaalaman ang kapalaran at maaaring ilapat sa mga mahihirap. Para sa isang binibini tulad ni Paulina, ang pag-aaral ng kaalaman ay nagpapayaman lamang sa sarili. Kung tungkol sa pagbabago ng kapalaran at paghahangad ng mas mahusay na buhay ay ganap na hindi kailangan sa kanya.

Sinabi ni Sophie, “Tigilan mo na ang kalokohan mo at dumiretso ka na sa punto!” Sumagot nang tapat si Jaime, “Sinabi ng mga ninuno natin na kung nakita mo ang plano ng ibang tao, hindi mo kailangang magkusa na ilantad ang katotohanan. Iyon ang pinakamataas na antas ng isang matalinong tao.” Sumagot nang mapanghamak si Sophie, “Hindi ko kailangang mapunta sa pinakamataas na antas para makipag-usap sayo. Sapat na ang pangkalahatan na antas.”

Dati sa tuwing sinasabihan akong hindi ko alam ang isang bagay, lagi kong pinaglalaban na tama ako at alam ko ang lahat. Pero ngayon napatunayan ko. Bobo talaga ako. "I-i don't know." "See. Your reason is nothing compare to mine." Pagkasabi niya nito ay tumalikod na siya. Hindi ko alam ang gagawin. Patuloy sa pagbuhos at pag-agos ang fountain sa aking likod. Walang paghinto ang tubig na lumalabas dito. Pero pwede ba?