The More You Know The Less You Know นิยาย & เรื่องราว

Kasunod niyon ay marahang umangat ang sulok ng kanyang mga labi. Hindi iyon ang ngiti ng isang taong nawalan ng katinuan. Isa iyong ngiting puno ng kahulugan. Ngiting tila nagsasabing matagal na niyang naririnig ang bawat paghingi ng tawad ng doktor. At higit sa lahat, ngiting nagpapatunay na mas marami siyang nalalaman kaysa sa inaakala ng lahat.

“Ngunit nagiging masama ito kapag inakala nating tayo na ang may-ari ng lahat, at na tayo ay may karapatang baguhin ang lahat ayon sa ating kagustuhan. Ang kaalaman na walang pagpapakumbaba ay hindi nagdadala sa atin sa pag-unlad — ito ay nagdadala sa atin sa kapahamakan. Ang sinaunang sibilisasyon ay hindi naglaho dahil sa kakulangan ng kaalaman — sila ay naglaho dahil sa labis na tiwala sa sarili at kawalan ng paggalang sa hangganan.” May mga nadismaya at hindi naniwala sa sinabi niya. Sinabi nilang pinalalaki lamang nito ang panganib upang hindi tayo umunlad, at na maaari nating gamitin ang kanilang kaalaman nang tama kung tayo ay magiging maingat. Ngunit ipinaliwanag ni Kian na ang mismo

Sa katotohanan naman ay wala siyang karapatang humiling ng ganito. Nang maunawaan na niya ang lahat ng ito, ang bigat at hinanakit na matagal nang nakaimbak sa kanyang dibdib ay biglang nawala. Sa katunayan, mabuti na rin ito; mas mainam na malaman agad ang katotohanan kaysa magpatuloy pa siya sa pag-iisip ng mga bagay na hindi naman totoo. “Malalim na ang gabi, maligo ka na at maghanda para magpahinga.”

He darted the same words I gave him. Namula ako sa inis. "Mag-aral ka rin!" "Nakikipag-away ang bata." Sinuntok ko ulit siya sa braso at padabog na ibinalik ang notebook. "Detective Conan pa nga," nguso niya sa bag ko. "Ang sakit niyo po sa ulo." His mocking smile disappeared, seems like a hit a bull right there. I was about to say sorry when he turned his back and brought out sensible words. "The paradox of choice. . . the more choices there are, the less the possiblity we'll be happy with our final choice."

Habang naghihintay sa pag-akyat ng sinasakyang elevator ay muling bumalik sa aking alaala ang mga nangyari kahapon. Alam kong may bahagi pa rin sa akin na gustong bumalik sa pagkakataong iyon upang bawiin ang lahat ng mga sinabi. Alam kong may bahagi pa rin sa akin na gustong magtanong at makinig sa paliwanag niya. But I have realized something out of it... Sometimes, surrender means giving up trying to understand and becoming comfortable with not knowing at all. Maaaring mas mabuti na iyong wala akong alam kaysa malaman ko pa ang katotohanang hindi naman din ako sigurado kung makabubuti ba o mas makakasama lang lalo sa sitwasyon namin.

Buong pagmamalaki niyang sabi dito. “But some questions does not need answers.” Makahulugan nitong sabi sa kanya. “Alam mo yung kasabihang, what you don't know doesn't kill you?” “Pero mas gusto kong malaman ang katotohanan kaysa maging masaya at magmukhang tanga sa isang kasinungalingan.” Napabaling sa kanya ang ulo nito. Tinignan siya ng binata na animoy tinubuan siya ng sungay.

Pero nakaantabay si Tim upang turuan ako, sa aking unti-unti ay nasanay din ako. Masarap sa pakiramdam na may natutotong bagong kaalaman lalo na galing pa mismo ang bagong kaalaman sa iyong estudyante.Totoo nga ang kasabihan na learning by doing.Hindi ka matutoto ng isang bagay kung hindi mo ito pagtitiyagaang gawin.

Ang sabi nila may mga bagay na mas maigi pang manatiling nakatago nalang kung wala naman iyong magandang maidudulot. Ika nga, the things you don't know won't hurt you. But not for my case, not for me. It may work for others but not on me. The more I don't remember things the more my curiosity is eating me and I am scared that in the end I will really lose my sanity.

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

"Sabi nila pag matalino ka, panget ka." "Ang alam ko kapag maganda, sobrang bobo naman." "Pandak." "Kung pandak na sa tingin mo ang 5'4, edi wow." "Kawawa ka naman, umaasa ka lang sa heels. Sana ten inches na ang ginamit mo. Pero pangit ka pa rin." "What is the use of beauty if your brain is empty." "Then What is the use of knowledge, if your face is damage?"