The Sirens Novels & Stories

Kung titignan ay para silang isang masayang pamilya na nagkakantahan sa stage. Walang mapaglagyan ang tuwa ni Belle noong mga oras na iyon. Kay tagal niyang hinintay ang pagkakataong ito bago niya muling nayakap ang lalaking laman ng kanyang puso't isipan. Ang saraaap sa pakiramdam... Isa iyong magandang alaala na dadalhin niya hanggang sa huling hininga... __ SIREN couldn't take everything she witnessed in front of her eyes, so she walked out in defeat. Mula sa stadium, nagpasama si Siren sa kanyang personal driver papuntang airport para sa nakatakda niyang evening flight pabalik ng Maynila.

May karapatan naman siguro akong maguluhan diba? "August, keep it at bay. This war is no longer in our hands." Saad ni Gen pero kalmado ito masyado. Nakita ko naman sila na nakasakay pa rin sa dolphin pati si Cayden. "But who the heck killed the siren?" Naguguluhang tanong ko. Hindi basta-bastang nilalang yun. Sa sobrang bilis nito ay hindi ko na nga nakita na tinalo pa ang bilis ng Aqua Siren. Ni hindi ko alam kung tao ba yun o sirena o halimaw.

"Tomorrow?" "sure. Walang maglalasing ngayong gabi ha?! please lang!" Tumawa ako. "Kayo lang naman 'tong mga lasenggera eh!' Tinuro ni Sirene at Agatha si Venus. "Siya p rin ang Lasenggera queen sa fridnship natin!" Kumunot ang noo ni Venus at saka natawa habag nailing. "Duh? Lasenggera pa rin nman kayo. Itong si Clariza lang naman ang hindi anglalsing. BUsy kasi!"

"Sinubukan mo bang tawagan si Kazumi. Cris?" Tumango ang isang Russian. "Walang sumasagot." "Ipinaalam mo na ba kay sir Yuri?" Muling tumango si Cris. Tumunog na ang sirena. Napakalakas. Narinig ng dalawang magkaibigan na tinatawag na sila sa planning and tactics division.

asik dito ni Layda. “Excuse me, maganda talaga ako, at saka kahit singit at kili kili ko, maputi, hindi gaya niyo! Tumigil na nga kayo pang iinis dito at baka mabadtrip ako sa inyo!” taboy sa mga ito ni Siren. “At ano ang kaya mong gawin sa amin? tatlo kami, iisa ka lang!” sagot dito ni Jona, “wag kang mayabang Siren!”

sigaw ni Sebastian. "Hindi siya patay! Narito siya," itinuro ni Paola ang dibdib ni Sebastian. "Kaya mo ako iniligtas. Kaya mo ako dinala rito. Dahil hindi mo kayang patayin ang tanging bagay na nagpapaalala sa iyo na may puso ka." Sa gitna ng kanilang tapatan, biglang umalingawngaw ang isang sirena sa buong pasilidad. Ang mga pulang ilaw ay nagsimulang umikot. Isang "Security Breach."

Bago pa man makasagot si Zephyra sa ulat ni Hellena, isang matalim at nakabibinging tunog ng siren ang umalingawngaw sa buong mansyon—isang segundong hiyaw na agad ding pinatay. Zzzzt.

mahina kong wika. Gala ang mga sirena hindi lamang sa karagatan ngunit maging sa lupa dahil sa oras na tumapak sila dito ay agad silang magkakaroon ng mga paa, hindi na ako magtataka kung nakita na nga nila si Sevasti. Agad silang nagkatinginan, parehong nagtataka. "Tama ba ang aking narinig, Binibini?" kunot-noong tanong ni Alicia.

Don't tell me may something na naman. Napalingon sila nang tumunog ang wind chime na nakasabit sa may pintuan. Nakatuon ang kanilang mga mata sa akin ngayon. "Ano'ng mayro'n?" tanong ko. Nanlaki ang mga mata ko nang mabungaran ang mga panauhin ng Tenement. Mga sirena! Kilala ko sila, mga kalahi sila ni Cindie.

Ang tunog ng sirena sa loob ng Sovereign Level ay tila isang panaghoy ng isang naghihingalong higante. Ang tubig na kanina ay hanggang bukong-bukong lamang ay mabilis nang umaakyat sa mga binti nina Ria, Javi, at Gabriel. Ang "The Cradle," ang islang itinuring na arko ng mga Elizalde, ay unti-unti nang nilalamon ng nagngangalit na Karagatang Pasipiko.