Poems About The Sunset Novels & Stories

Tanaw ang napakalawak na dagat, ang puting buhangin ng dalampasigan. Tamang-tama ang timing, hapon na sa mga oras na iyon ay tanaw na tanaw doon ang napakagandang sunset. Saglit siyang napapikit at sinamyo ang malakas na simoy ng hangin. At pagdilat niya at ang napakagandang sunset ang muli niyang pinagmasdan.

"Oo nga. Parang nakakatanggal ng lahat ng pagod." "Alam mo, sa tingin ng iba..." Huminga si Timothy nang napakalalim, hinayaang pumasok ang malamig na hangin sa kaniyang dibdib bago nagpatuloy. "...ang sunset ay isang simbolo ng katapusan. Katapusan ng araw, simula ng dilim, hudyat na tapos na ang lahat." Napatitig ako sa gilid ng mukha niya, nakikinig sa lalim ng kaniyang iniisip.

So,it's just normal you forget about it and just be thankful that you have pulled it just the right time. But why is the sudden drop on my stomach.The pressure on my lungs? The spreading virus on my mind that's keeping me awake right now. Why those words suddenly just don't sound right? I'm perfectly inlove with the sunset because it means another day—the one who will be finished and the other that will start soon.It's a happy pill i've known since i was little.It always bring me joy everytime i get to see that ...but not earlier.The sun just goes down immediately, i don't have time to watch for it slowly fades.I didn't get to see the dark slowly creeping in.All i have known is the awful sou

Gusto ko sanang magbake ng cookies ngunit wala naman ng oras at gagabi na, siguro bukas na lang ng umaga. Ilang oras ang lumipas ay lumabas ako dito cabin. Pumunta ako malapit sa dalampasigan at tinignan kung paano m********n ang araw at ang dagat. Sunset is indeed beautiful. Isang tanawin na kailan man ay tatak at tatak sa puso ng bawat tao.

Kaso sayang talaga at hindi pa natuloy ang mga iniisip ko kanina," bulong ko sa aking sarili sabay kamot sa aking ulo at sabay pagbuntong hininga. Matapos ang pagbibihis naming dalawa ay pareho kaming tumungo malapit sa ilog kung saan nakatayo kami roon at naghinhinta sa paglubog ng araw. "Mag-aalas singko na at mayamaya lang ay lulubog na ang araw, matatanaw ulit natin ang kung gaano kaganda ang sunset," wika ko habang abala sa pag-abang sa paglubog ng araw. "Oo nga kristina, tignan mo ayan na at unti-unti nang palubog ang araw," sabay turo ng kaniyang daliri.

nakadagdag pa sa nerbiyos ko ang mga boses na natataranta. I sighed.. Watching the sunset makes me feel that I'm still alive.. that we are still exist in this cruel world. Nagpapasalamat ako ng sobra-sobra sa kay Lorna.. dahil hindi lamang ako ang isinalba niya kundi'y pati ang munting anghel na nasa aking sinapupunan.

Agad din bumitaw ang dalaga ng ma realized nya ang ginawa. Sandaling katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa pagkatapos ng nangyare. "Nabasa ko lang na yong sunset yong proof na no matter what happens that every day can end beautifully. Pero kapag nakakakita ako ng sunset bumibigat ang pakiramdam ko." ani ng dalaga habang nakatitig sa paligid na nag o-orange dahil sa palalubog na araw. "Bakit?" tanong ng binata sa kanya.

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

Nagbaba ako nang mukha. "Sa tuwing tumitingin kasi ako sa sunset, doon lang ako nakararamdam nang ligaya. Tila— ang bagay na ito ang nagpapaalala sa akin na sa buhay ko, ay mayroon pa rin pa lang magandang makikita, kahit na alam ko na mabilis din ‘yong nawawala," Ngumiti ako at muling huminga nang malalim.

Its yellow stinged with red and purple that became orange reflects on the sea water below. Sunset's always captivates everyones eyes. Though it represents of ends, goodbyes. Siguro dahil alam nating may susunod na araw pa para sa ibang bagay. For some people it call for a day, that finally they can rest. They can lift their ass off from the swivel chair, and stop from signing and analyzing those paper works laid over their table. For some, another day had passed without interesting things happened. Pero sa kagaya ko, ito ang huling araw ng mga bagay na nakasanayan ko. Bukas ay mabubuay ako bilang ibang tao.