The Time Machine Novels & Stories

"Hmph, you don't feel any sense of urgency when using my family's things! You think you can stay there as long as you want? Do you think my lolo asked you to go back in time for a vacation?" Sa pagkakataong ito, pumanig si Rong Huangde kay Rong Bingshao. “Mr. Jordan, huwag mong sisihin ang apo ko sa pagiging mapurol. May point naman siya. Hindi ka pwedeng pumunta lang doon at tumambay, magbabago ng sunod-sunod na pagsisisi. Relive your life and enjoying time with your ex-wife. "Hinayaan kitang gamitin ang time machine dahil gusto kong makatrabaho ka. Gusto kong tulungan kang iligtas si Victoria, hindi para baguhin ang mga bagay tungkol sa mga babaeng hindi na mahalaga sa iyo."

Teka nga, akala ko ba tulog pa ito? "Okay, Mr. D." Tiningnan ko ang orasan sa pulso ko at nakitang maaga pa naman. Binalik ko ulit ang aking tingin sa kanya. "I need to cook first your breakfast. May bakante ka po bang oras para pag-usapan ang tungkol sa arrangement na 'to? I need to list your favored foods para walang maging problema." He nodded without taking off his eyes on me. Hindi siya nagsalita at tinitigan lang ako kaya napagawi ako sa direksyon niya.

Hindi nag eexist ang time machine na yan, dahil once lumagpas na tayo ay hindi na natin maibabalik pa ang lahat ng nasayang na oras. Kaya habang nasa sayo pa ang lahat ng pagkakataon, enjoy it, savour it, treasure it, make a happy memories together na kahit bawiin man sa atin ang buhay na ipinahiram sa atin may maiiwan tayong mga masasayang alaala noong nabubuhay pa tayo. "One- two- three- clear!" panabay na sigaw ng dalawang doctor habang sabay na nilalapat ang defibrillator machine sa dalawang tao.

Patakbo na itong pumasok sa loob. Lumingon at muling kumaway. “Bye bye, mommy.” “Be good and careful.” …… Naging abala kami ni Victor sa pag aanalisa sa mga bagay-bagay. Kung paano at saan magsisimula para sa paggawa ng time machine. Napaka-emposible man ay kailangan namin pag-aralan ng mabuti ng hindi masayang ang mga materyal na gagamitin namin.

Naramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko at pinagsalikop 'yon. "If only time machines existed, I wouldn't hesitate to go back to that time where I've got a chance to be with you... at sa mga oras na 'yon, sisiguruhin kong magiging masaya na tayo." "Kaya nga hindi nag e-exist ang time machine para malaman natin na kailanman hinding-hindi na mababago ang nakaraan." "Pero pwede namang bumawi sa kasalukuyan ’di ba?" naramdaman kong hinahalikan niya ang bawat dulo ng daliri ko kaya napalingon ako sa kaniya.

Pipindutin ko lamang ito at makakabalik na ako sa kasalukuyan. Si-net ko ang oras at panahon noong bago magkaroon ng kahulugan dito sa bahay. Nalaman ko iyon sa mga dati ng tauhan ni daddy. Ang itsura ng time machine ay hindi siya as in malaking machine dahil isa lamang itong gadget, ang bracelet na siyang daan pabalik ay ang siya ding daan papunta sa nakaraan.

Bagaman ito ay hindi sinasadya, ang malakas na tao ay nasaktan ang galit ng langit at namatay sa galit ng langit. Naitala din sa lihim na diksyunaryo na ang isang space tunnel ay maaaring mag-reverse ng oras, ibig sabihin, sa ilang paraan, ang tunnel ay maaaring magdala ng oras pabalik sa nakaraan, tulad ng time shuttle, na labis na ikinagulat ni Esteban. Kung ito ay totoo, hindi ba posible na gumamit ng isang space tunnel upang bumalik sa nakaraan?

Pagkatapos naming pumasok ay automatic na sumarado ang pinto parang nasa malawak na elevator lang kami. Nagtungo si Luzminda sa isang computer na tila may kinukulikot ito samantalang ako naman ay iniikot ang mga mata ko sa paligid. Lumapit ako sa isang di kalakihang baril na tila kakaiba sobrang kinis nito at parang perpekto na ang pagkakagawa.

Lalo lang tuloy akong kinabahan sa totoong dahilan ng pagpunta ko rito. If Karen wished to live here, then I wished to turn back the time so I could go back to where I hadn’t yet lost my memories. How I wished that I had a time machine para maging gano’n na lang sana kadaling balikan ang lahat nang nangyari, o ‘di kaya naman ay time sleeping pill na madali lang inumin. Makakatulog ako at paggising ko, nasa nakaraan na ako ulit… pero hindi.

‘Yong magkaroon ng time machine sa mundo at malaya mong nababalikan ang iyong nakaraan na gustong-gusto mong balikan? O ‘yong habang-buhay na lang na buhay ang mga tao sa mundo, ‘yong walang kamatayan para hindi mo na kailangan ng time machine para balikan pa sila sa nakaraan. Ano kaya ang mas magandang kapangyarihan? Kung mayroon lang akong kakayahan na ganoon, siguro sa akin, gamit na gamit na iyon. Sinalubong ko ang bagong umaga na hindi gaanong masaya at hindi rin gaanong malungkot, ‘yong sakto lang, ‘yong kasiyahan ko lang sa araw-araw.