The Villa Mga Nobela at Kwento

Mabilis talaga ang transition ni Via mula antok hanggang sobrang curious. “Honestly, halos wala pa akong nakakausap na Italians except staff dito sa villa.” “Wait. You’re staying in a villa? As in old Italian mansion?” “Something like that.” Napangiti ako. “May fresco pa nga sa kisame ng kwarto.” “Okay, now you’re just bragging.” Napatawa ako nang mahina. “Via, it’s really beautiful here. Like a postcard. Vineyards as far as I can see, rolling hills, medieval villages…”

"Ahh iyon po bang maliliit? That's for a Regular Guest, Miss. Dalawa lang po ang Villa dito sa Village Romantica. Itong saiyo pa at itong katabi ng iyong Villa." Tumango tango ako. That's Carriuz's Villa for sure. Ngumiti ako sa driver at nagpasalamat sa kaniya. Kaagad naman siyang sumakay sa kotse nang makapag paalam sakin. Sinipat ko ng tingin ang kabuuan ng Villa ko at manghang mangha pa rin ako. I thought of my Villa as an ordinary Villa a Resort could offer but no. It's more like a house than a Villa. Urgh! I can't stop myself admiring this place!

Hindi siya tanga para bastusin si Giovanni, lalo na sa harap ng maraming tao. "Narinig ko, prinsesa ng Luna este, ni Luna pala, na medyo magulo raw ang buhay-pag-ibig mo nitong mga nakaraan. Bilang pasasalamat sa napakamahal mong regalo, ipapahiram ko na sa’yo ang bahay ko sa Villa." Villa. Isang high-end district na personal na hawak ni Giovanni ang teritoryo ng lalaki.

“Sige.” Matagal na pinagmasdan ni Calynn ang malaking villa. Larawan iyon ng karangyaan at seguridad ng taong doon ay nakatira. Ang lamig sa mata ang halos berdeng kulay ng paligid dahil sa mga landscape at mga punong kahoy. Hindi na siya magtatanong kung bakit Villa Berde ang pangalan ng lugar. Kitang-kita naman. “Mabuti naman at dumating na kayo,” mayamaya ay tinig ng isang ginang.

Plan Mag-iisang linggo na siya bilang isang bilanggo sa loob ng villa ni Ivo. This is where she used to live. Sa loob ng ilang taon, dito siya umasa at nawalan ng pag-asa. Hindi niya inakala na dadating ang panahon na babalik siya dito. The Veneta Villa. It was named after Ivo's stepmother. Hindi lingid sa kaalaman ng mga tao dito sa Villa ang pagiging anak sa labas ni Ivo.

sabi niya kaya naman nag-ikot muna ako sa villa. Hindi maliit ang villa, hindi rin malaki, sakto lang sa aming dalawa ang lakit nito. May living room, dining area at kusina, may bath tub pa sa banyo pero ang pinaka nagustuhan ko ay ang sliding door sa likod dahil kita ang bundok sa medyo malayo at sobrang ganda lang ng view.

sambit ko habang nagpapahid ng lotion sa aking katawan. “Okay, sige po. Bukas na lang po ulit, Mrs. Villacorta.” Aniya sabay hagikgik. Napailing na lamang ako bago mahiga sa tabi niya. He hugged me, tinatapik tapik niya pa ang braso ko na parang bata hanggang sa tuluyan akong makatulog. “Good night, I love you!” I heard him whispered. Kinaumagahan…

Napaawang ang bibig ng mga bata habang pinagmamasdan ang magandang villa sa kanilang harapan. The villa looks very old ngunit halata ang pagka-maintain nito. Animo'y isang villa sa Europe. They couldn't help but feel very excited! The villa is owned by Feliz's family, and it was sold to Klaire. Puno ng mga halaman at bulaklak ang garden samantalang sa kabilang gilid naman ay may malaking fountain.

Ilang metro naman mula sa villa ay tatlong katamtamang laking mga bahay kasunod ang malawak na taniman ng iba't ibang prutas. We went inside the villa and the deafening silence welcomed us. Malawak ang sala na kumpleto sa muwebles at iba pang furniture. The wall to wall glass window welcomed the sunlight and illuminated the whole living room. Ilang sandali kong nilibot ng tingin ang kabuuan ng living room at natigil lang nang tumigil siya sa paglalakad at nilingon ako. "Have a seat. Kukunin ko lang ang medical kit," aniya at iminuwestra ang malaking sofa.

Pinasadahan ng tingin ang hindi baba sa benteng tao sa loob ng meeting hall. “And one last thing, mind your filthy mouths especially when you are inside my villa. Lunar is one of my favorite villas because I bought it using my own hard-earned money. Ayokong madumihan ninyo ang lugar na ito, kaya kung pwede lang, huwag ninyong dalhin ang maruruming bunganga ninyo sa pagmamay-ari ko.” malamig at seryosong sambit ni Phoenix.