The Villa 소설 & 이야기

She asked then uttered a grunt. "Wrong. This..." Iminuwestra ni Zurick ang magarbong mansion na nasa harapan nila. Napanganga siya at hindi sapat ang pagkamangha sa naging reaksyon ni Reverie. It was an Italian prestigious Villa which looks like an ultra-modern one. Hindi hamak na mas malaki ito kaysa sa bahay nila sa Pilipinas. "This is heaven and I'm gonna show you what heaven looks like and what it tastes like. A heaven which belongs to a dirty demone." And he dragged her inside the impressive Villa.

Hindi siya tanga para bastusin si Giovanni, lalo na sa harap ng maraming tao. "Narinig ko, prinsesa ng Luna este, ni Luna pala, na medyo magulo raw ang buhay-pag-ibig mo nitong mga nakaraan. Bilang pasasalamat sa napakamahal mong regalo, ipapahiram ko na sa’yo ang bahay ko sa Villa." Villa. Isang high-end district na personal na hawak ni Giovanni ang teritoryo ng lalaki.

“Sige.” Matagal na pinagmasdan ni Calynn ang malaking villa. Larawan iyon ng karangyaan at seguridad ng taong doon ay nakatira. Ang lamig sa mata ang halos berdeng kulay ng paligid dahil sa mga landscape at mga punong kahoy. Hindi na siya magtatanong kung bakit Villa Berde ang pangalan ng lugar. Kitang-kita naman. “Mabuti naman at dumating na kayo,” mayamaya ay tinig ng isang ginang.

Plan Mag-iisang linggo na siya bilang isang bilanggo sa loob ng villa ni Ivo. This is where she used to live. Sa loob ng ilang taon, dito siya umasa at nawalan ng pag-asa. Hindi niya inakala na dadating ang panahon na babalik siya dito. The Veneta Villa. It was named after Ivo's stepmother. Hindi lingid sa kaalaman ng mga tao dito sa Villa ang pagiging anak sa labas ni Ivo.

sabi niya kaya naman nag-ikot muna ako sa villa. Hindi maliit ang villa, hindi rin malaki, sakto lang sa aming dalawa ang lakit nito. May living room, dining area at kusina, may bath tub pa sa banyo pero ang pinaka nagustuhan ko ay ang sliding door sa likod dahil kita ang bundok sa medyo malayo at sobrang ganda lang ng view.

sambit ko habang nagpapahid ng lotion sa aking katawan. “Okay, sige po. Bukas na lang po ulit, Mrs. Villacorta.” Aniya sabay hagikgik. Napailing na lamang ako bago mahiga sa tabi niya. He hugged me, tinatapik tapik niya pa ang braso ko na parang bata hanggang sa tuluyan akong makatulog. “Good night, I love you!” I heard him whispered. Kinaumagahan…

Ngayon ko lang din nalaman ang pangalan niya, Rosa pala. "Pero alam mo habang wala siyang malay parati niyang sinisigaw ang pangalan na Villa. Saka may singsing siya sa kamay niya kaya hinuha namin na may asawa na si Dante at ang pangalan nito ay Villa," ani ni lola. Natigilan ako sa sinabi ni lola pero maya't maya lang din ay bumalik ako sa realidad. Nginitian ko na lamang si lola saka tumango tango sa kwento niya. Pinagpatuloy mo ang pag-check sa kanya pati na rin sa mga sumunod sa kanya hanggang sa ang bata na kanina ang sunod.

Halos nagmamadali ako sa pagmamaneho kasi alam kong magkukutkot ng mga ‘yon ang kayamanan doon ni Miss Alina. Pagdating ko sa villa, sa labas palang ng gate ay may nakaharang na agad ang mga armado ring tao. “Sino kayo, bawal kayong pumasok sa loob. Ang villa na ‘to ay pagmamay-ari na ngayon ni Madam Camilla, hindi na ni Miss Alina,” sabi ng mga ito sa akin nang harapin ko sila. Natawa ako, kararating lang sa kaniya na raw agad ang villa.

Ang kanyang mga mata ay malamig ngunit matalim, at ang kanyang presensya ay agad nagbigay ng kakaibang aura sa buong pagtitipon. “Mga ginoo at ginang,” anunsyo ng tagapagsalita, “narito ang may-ari ng Hacienda Villafuerte—si Doña Amara Villafuerte.” Sa sandaling iyon, tila tumigil ang mundo para kina Claudio at Vanessa.

Malayo pa ang aming biyahe dahil mula sa van ay kailangan pa naming magbyahe papuntang Cebu. Pagtungtong namin sa Villa ay lahat kami napanganga. Hindi ko akalain na ganito kalaki ang Villa ng magulang ni Jake. Style Roman house ang Villa ng mga Gyunho at ang ambience ay super dooper nakaka enjoy. Sapagkat malapit ang Villa sa gilid ng dagat na anytime ay p'wede tumakbo at magtampisaw. Sinalubong kami ng ilang katulong sa bungad pa lang ng pintuan at kinuha sa amin ang dala naming gamit.