These Past Few Weeks の小説・ストーリー

Anito bago umorder ng isang lady’s drink. “At bakit naman? Masyado na ba akong busy para hindi ko malaman ang mga nangyayari sa paligid ko?” tanong ko naman. Naging busy ako ngayong mga nakaraang linggo dahil nga sa sunod-sunod na meetings at sa binubuo kong panibagong imbensyon. “I see, sobrang busy mo this past few weeks eh. Every time na tatawagan kita, cannot be reach ang cellphone mo.” Sambit niya bago sumimsim sa inumin niya.

Isang linggo ko siyang hindi makikita. I didn't say anything and just tried to console myself. That's just one week. Time will pass quickly. In no time, he'll be back and we will talk about the things we need to talk about. It's just for a week.

Naging ang sampung minutong pag uusap namin naging lima na lang hanggang sa naging message na lang. Hindi ko na maharap ang makipag usap dito hanggang sa pati ang pag memessage dito nakakaligtaan ko na rin. Umaga na lang ako nakakareply sa mga message niya. Ganon ang ginagawa this past few weeks. Pagod na pagod ako araw araw kaya hindi ko na maharap ang makipag usap sa kanya at sa mga taong malalapit sa akin.

May 1 week training pa naman pero may sahod na ang mga araw na iyon. "Kumusta ang mga inaanak ko? Hindi na ako nakadalaw sa 'yo. Medyo naging busy kasi ako, bes." ngumuso si Sheena habang nakahawak ang parehong kamay niya sa kanang kamay ko at dinuduyan-duyan.

pinilit kong pasiyahin ang boses ko. Agad siyang tumalima sa gusto ko at inayos na ang pagkain namin. Habang kumakain kami ay ikinu-kwento niya sa akin ang nangyari sa kaniyang araw. Kinumusta niya rin kung ano ang nangyari sa araw ko. He’s been busy this past few days kaya nangako siya sa akin na babawi pagdating ng weekend.

ATHENA'S P.O.V Its been a week. At habang tumatagal ay lalo pa kaming nagiging malapit ni Justin sa isa't-isa. Pero kahit na gano'n ay hindi ko pa rin magawa na maging masaya nang tuluyan. Especially, after seeing my best friend struggles almost everyday.

Ivan doesn't want talking much. Lumipas ang isang linggo at bumalik din naman ang dati niyang gawain na thrice a week na umuuwi. Ipinapasyal niya si Ice sa mga araw na 'yon at minsan, nadadamay pa 'ko sa mga pasalubong. Even I don't get to spend time with them, I'm happy because they're happy.

GEEZ! Ilang araw na ba ang lumipas? Isa, dalawa, seven days? Bale one week na pala? Geez! One week na pala. One week nang magulo ang buhay ko. Magmula nang mai-settle na ni Dad ang tungkol sa kasal nila ay naging busy na siya. Lagi naman siyang busy, pero mas grabe ngayon. Halos hindi ko na siya nakikita sa mansyon. As if naman, napakalawak kaya ng mansyon namin? Six-storey kaya iyon!

Halos tatlong buwan na rin ang lumipas ng huli kaming mag kita at mag usap ni Zafy. Hindi ko nga alam kung usap bang matatawag 'yon o kung ano man. Basta ang alam ko lang iyon ang araw na umalis siya upang patunayan ang sarili niya. At ang huling dinig ko naman sa boses niya ay dalawang araw na ang nakalipas. Hindi ko pa rin alam kung ano ba dapat ang gagawin ko matapos iyon.

AODIE Ilang linggo na ang nakalipas nang makauwi kami dito sa probinsya. Nagkaroon na ako ng kontak kila mama pero katulad noon, hindi pa din ako pwedeng lumabas ng mansyon. Tanging tawag o text lang ang napapadala ko. Mabuti naman daw ang kalagayan nila doon kaya wag daw akong mag alala sabi ni mama nung minsan kaming nakapag usap.