Thirty Thousand Novels & Stories

Sinabayan ko ang ginagawang pagbibilang ng cashier doon— thirty thousand pesos? Hindi naman sa killjoy ako o sa kung ano pa man, pero… seryoso?! Thirty thousand pesos?! Nakakapanghinayang naman ‘yong pera. Biruin mo, sa isang gabing kasiyahan, pero katumbas na ng halos isang buwang suweldo ko!? Pasimple kong binulungan at tinanong si Miss Roxy, tungkol doon.

“Anong klaseng nilalang ang gumagambla sa ‘yo, Belle?” Napangiwi na siya. “Mukhang hindi po nilalang, Madam. Kapangyarihan po.” Humugong ang babae. Pinatirik pa nito ang mata bago muling nagmulat. “Kapangyarihan. Madali lang ‘yan. Three thousand.” “Po?” “Three thousand ang bayad para sa pagpapalayas anumang kapangyarihan.” “Handa po akong magbayad ng kahit na magkano, maging maayos lang po ako,” aniya seryoso.

"3-300 million, Kuya..." putang'na... unti-unti akong napabitaw kay Mommy.. 300 million, tangina... Para akong nabingi sa narinig ko, hindi ako makagalaw.. hindi ako makapag salita.. 300 million.. halos buong assets na namin yun.

"May anak na ho kayo?" "Oo." "Ilan ho?" "Isa." "Isa pa lang?" "Oo." "Eh ilan taon na ho?" "Thirty." Napahinto ako. Napabuka ang bibig ko. "Teka ho... thirty?" "Oo." "Thirty years old?" "Hindi naman thirty pesos." Napatawa ako sa hirit niya. "Hindi ho, seryoso! Thirty na ho ang anak niyo as in, trenta anyos? Tatlumpung taon? tatlong sampu, ganun?"

Ngunit ang sumunod na sagot ay muntik nang magpahulog sa kanya. "Thirty million." Natigilan si Harvey. "Thirty million?" Inulit pa niya. Parang umaasang mali ang kanyang narinig. Ngunit tiningnan lamang siya ni Caelan nang blanko. "May problema ba?" Napakurap si Harvey. "Boss." "Day care center lang 'yon." "Alam ko." Sagot ni Caelan. "At magdo-donate tayo ng thirty million?"

Napaawang ang bibig ng babae at napanganga sa perang nilabas ni Ashna. "Don't sis. Hindi natin alam baka trabaho nila ito." Bulong ni Veyra sa amin. "T-three thousand." Nauutal nitong sabi habang nakatingin sa pera ni Ash. "3,000!?" Di makapaniwalang tanong ko.

singhal ni Felicity, halos masabunutan na ito sa inis. Ngunit bago pa tuluyang sumabog ang lahat, nagsalita si Thorin. Ang boses niya, mababa, matalim, pero malinaw. “Alright.” Napatigil ang lahat. “Three hundred thousand,” ulit ni Thorin, diretso ang tingin kay Lucille. “I’ll give it.” Nagulat si Felicity. “What?!” Nagulat din si Charlotte. “Mr. Thorin, 'wag!”

Paano magkakaroon ng ganoong karaming pera si Gerald? Gayunpaman, ang hindi mawari na tunog ng matagumpay na transaksyon sa card ay nadama tulad ng hindi mabilang na sampal na humampas ng sunod-sunod sa mukha ni Sara. Thirty thousand dollars! My god. Si Gerald ay merong higit sa thirty thousand dollars at ginastos niya ang lahat na para bang hindi ito mahalaga sa kanya? "Ipapadala ko ang mga ito bahay niyo at sigurado akong makakahanap sila ng isang lugar sayong magandang tahanan!"

"Seventy Thousand." "We have seventy thousand, from Mr. Kiel Maru. Who wants to beat Seventy?!" ani ng emcee. "Eighty," Zackie bids. "One hundred," bid ng isang matandang negosyante. Naku! Wag naman sana siyang manalo!

“Larkin, ang laki na nga nito e, kapag ganiyan palagi, makakapag-ipon tayo ng malaki.” “Sasamantalahin natin ang pagtatabi ng pera habang malaki ang kinikita ko.” Tumango ako. “ Tama. Gusto ko ring gawin ‘yan. Saka ang totoo niyan…” Ngumiti ako bago tuluyang magsalita. “Sa isang araw, umaabot na ng thirty thousand ang kita ko sa jam business.” Napaangat ang kilay ni Larkin. “Talaga? Wow, ang galing mo. I’m so proud of you.”