Novel & Cerita This Art Club Has A Problem

Isa sa hindi namin mapagkasunduan ay ang mga gimik na naiisip niya for this club. S*x, alcohol, and women. Three of the things that I like. But that's it. I'm not into illegal substance and anything a like. So when Leo wanted to turn this into a haven of s*x and dr*gs, I'm out. Tapos isama mo pa itong bagong pakulo niya na human auction that has been happening for 7 months now. What the hell is wrong with this dude? I won't be surprised if one day he'll end up behind the bars.

He might not be the Braden I had known before, but he was still my young love forevermore. Nadala ako sa pangungumbinsi ni Ritzel na sumama sa Glee club. Ang masaklap pala ay awtomatiko na lahat ng miyembro ng "The Grains" ay mapapasabak sa drama club. Marahil ay kaunti lang ang miyembro kaya wala kaming nagawa sa patakaran. "Inihahanda lang natin ang mga sarili para sa darating na ComArts. Lagi na lang tayong nahuhuli dahil sa kawalan ng magagaling na kalahok," pahayag ng presidente namin sa grupo.

Sa tingin ko kasali rin sila sa club. Mayamaya, ibinalik ko ang aking tingin sa art club vice president. Nakangiti 'to. Hindi ko kayang tanggihan ang invitation niya. Kaya naman tumango-tango ako. "Yay!" Sobrang tuwa niya. NANDITO ako ngayon sa harap ng art club. Nagdadalawang-isip na pumasok. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa sobrang kaba. It's my first time kaya sobrang kinakabahan ako.

I mean, art is useless so i don't give a crap on studying about it. "Then how can i improve my grades?" He gave me a piece of paper, and as i read it, it was a recommendation letter for a club. "I can't give you remedial tests since all activities done in my subject can't be done so easily, so i'm giving you the chance to improve your grades by joining the theatre club." "Wha-- Why the theatre club!?" I can't believe this, he wants me to act!? "Theatre is also art mister Chevalier, so if you'll excuse me, i'll go to my next club now." Then he left.

"Asefeh's classmate in our art certification program." Lander didn't take the hand. Instead, he stepped closer to me, his shoulder almost brushing mine. "Art program. Right. The one you’ve been prioritising over your overtime." "The one that’s actually important to me, yes," I shot back, my voice cold. Lander’s eyes darkened. He looked at Julian as if he were a bug he wanted to crush. "We're leaving, Asefeh. Get your things." "I'm not finished talking to Julian, Lander. We were just discussing the gallery opening next week," I said, my pride flaring up.

Sinabi ko sakanya na marami akong gagawin ngayong araw. Okay naman kasi pumayag siya. Ang problema ko lang eh, niyaya ako nina Sarah, Kaye at Carla na pumuntang club para daw makapag hang out naman kaming apat. Ang problema lang, wala akong pera. Anong gagawin ko do'n? Ni wala na nga akong natitirang pamasahe rito. "Uy, ano na? Payag ka ba? " tanong ni Sarah

Isang malabong balangkas lamang ang nakikita. "Ang artifact ay hindi makakarating sa aming museo hanggang kinabukasan. Sa ngayon, tingnan ang mga larawan. Kung sinuman sa inyo ang may anumang mga isyu, magsalita. Ito ay isang malaking bagay, at hindi namin kayang bayaran ang anumang mga slip-up," diin niya.

I want to spend this moment to the fullest with him at i-spoil ang aking sarili sa kakaiba ngunit masarap na pakiramdam na ito. "Tara,"Magkahawak ang kamay namin habang nililibot ang mga activities na hinanda ng Art and Music club. Ang una naming pinuntahan ay ang i*******m booth. Pumili kami sa mga props na hinanda nila roon, He then pick a mustache for me at nakangiting bibig naman ni joker ang pinili ko para sa kanya.

Bumuntong hininga ulit si Jacob at sinabi, “Malungkot ako dahil nakahanap ng magandang obra ang iba, pero wala ako. Lahat sila ay matagal na sa larangan na ito at may kilala silang ilang kolektor. Kaya nilang humiram ng ilang obra para sa exhibition gamit lang ang koneksyon nila pero wala akong magawa. Pumunta ako para makita si Zachary, pero wala na siya sa negosyo ng kaligrapiya at painting. Nakatuon na siya sa pagbebenta ng mga sirang kahoy para lokohin ang mga tao. Wala na akong ibang paraan bukod sa kanya…” Pagkasabi nito, nagreklamo si Jacob habang may hindi nasisiyahan na ekspresyon, “Ang pinaka nakakainis ay ang mga miyembro ng association. Hindi lang na wala akong mahanap na obra, p

Hindi ko na ini-expect na hihingi siya ng sorry sa ginawa, basta huwag na lang niya ako guguluhin. Lumipas pa ang ilang oras at mas maaga sa usual time namin ng kasama ko kami lumabas ng Art Bar. Kahit hapon na ay marami pa rin customer. May iba pa ako na namukaan na laging bumibili ng painting. Malaki ang pwesto ng Art Bar dahil hindi lang art and school supplies ang ibibenta nila, may abstract paintings din at may iba na for display lang.