Till Our Next Eclipse My Moon Novels & Stories

“Huwag mo isiping matatalo ka. Isabelle, ikaw ang pag-asa para mabigyang laya ang ating mga kalipi. Hinihintay kana rin ng mga magulang mo,” Napatingin ako sakaniya. Siguro nga ay masama si Elijah sa mata ng lahat ngunit naniniwala akong may mabuting puso sa loob niya. Matapos naming magkwentuhan ay nagpaalam na rin ako para makapagpahinga siya. Sana ay kayanin ko ang huling pagsubok. ***** TYZON POV Ilang minuto na lang ay pasapit na ang 6th fullmoon of bond kung tawagin dahil sa papalapit na sanib pwersang labanan ng bampira laban sa lobo.

'' sabi ni Tripp habang naka-tutok sa cellphone niya. ''Why?'' Tanong naman ni Joshua. ''Can you please just turn around!'' Iritang sabi ni Tripp. ''Turn around? Di ba kanta yun?'' Singit ni Nash ''Saan mo naman narinig?'' Tanong ni Aldren. ''Sa Moon lovers na tagalog! 🎶Turn around lalalalala🎶'' Kanta ni Nash. ''Total eclipse of the heart yun! Tanga!'' sigaw ni Aldren

Blue natulala si Moon dahil ito ang unang pagkakataon na makita niyang umiyak ang daddy niya. Sa pagkakaalam niya nangyayari lang yun every annual death annivesary ng mommy nila. " Moon, I'm sorry...I really sorry I can't tell you right now. Just give me a time" pagsusumamo niya lumapit sa kanya si Moon at niyakap siya ng mahigpit. " Alright take your time Dad pero para sa akin the sooner the better lahat kami naghihintay"

As the moon slowly fade above us. As his moon slowly die as time pass by. I don't want to forget this moment. I want this to last. Kahit na alam kong imposible na. I'm sorry if I'll leave you unaware, Helios. This is the storm no one expected was coming. Those clouds will prevent your from shining. But please. Promise me. That after that storm,

"Malungkot ang buwan pero marami siyang natutulungan sa tuwing gabi, Anak. Nagmimistulang tanod natin ang buwan kapag naglalakad tayo. Iniilawan niya ang mundo natin na nababalot ng dilim tuwing gabi." Malungkot ang buwan dahil hindi niya makakasama ang kaniyang sinisintang araw. Umaasa siya na sana ay halintulad sa buwan at araw ay magkikita sila ni Weiss kahit na minsan lang. Ang buwan at araw ay nagkakasama kapag may eclipse. "Pang, masaya ako dahil ligtas ka na ngayon," sabi niya sa kaniyang Papang.

Tila nambabantang saad ni Io sa kapatid. "But mommy told me that I should dance ate ganda first." Saad naman ni Moon na ikinatawa ko. "Ang kyuuuuuuut." Saad ko nang natatawa. Nakita ko naman na ngumuso si Triton habang si Moon ay nakacross ang mga braso sa dibdib samantalang si Io ay masama ang tingin sa dalawang kapatid. Napakamot ako ng batok dahil sa pagtatalo ng tatlo sa harapan ko.

Nang natauhan sa sariling biro, mabilis akong ginapangan ng kaba at konsensiya. Lumunok ako nang malalim, mas seryoso na ngayon. "Look, hindi na ito bago sa akin. It's Full Moon today. I-It's the time of the month! You know I can get nauseous because of our moon curse, Zaro. You witnessed it yourself before a-and that time, we're not even doing it. Kaya wala ka ring dapat ikabahala ngayon." He glared at me like he wanted to combust me or something.

Tulala siyang napatitig sa buwan na noo'y unti-unting nagpapakita sa pagitan ng mga ulap. Ipipikit na sana niya ang kanyang mga mata ng tumigil ito at idinistansya ang sarili. "They also said that, if you happen to kissed here when the moon rises, no one could ever break you apart. And we just did." Pilyo itong ngumisi. "Wala ng makakapaghiwalay sa atin, Serene. You will be mine from here onwards."

Sebastian retorted. "Pero wala na tayong sapat na oras para hanapin pa siya. Malapit na ang eclipse. Ilang gabi na lang at matatalaga ng Luna si Jasmine." Mas lalo akong nanlumo sa pinaalala na iyon ni Miss Joanna.