Till Our Next Eclipse My Moon Novels & Stories

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

"Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko" "Ako naman si Lunar Makabajo, kakambal ni Solar" pakilala niya. "Lunar and Solar eclipse.." mukhang hindi niya rin napansin na napalakas ang bulong niya sa kanyang sarili. "I-I mean, nice name guys"

"There will be eclipse on November sixteen. After a hundred years ay magkakaroon na naman ng eclipse ang Enchanta." Eclipse? Gusto kong panuorin ang pag-iisa ng araw at buwan pero alam kung malabo dahil minamadali na ni Aareah ang paghahanap sa babae na hinahanap niya. "Alam mo ba na ang huling eclipse ay ginanap one hundred five years ago? Masyado nang matagal at ngayon ulit magpapakita ang eclipse sa Enchanta." "Walang eclipse sa inyo?" Tanong ko dahil halata sa mukha niya ang pagkamangha dahil magkakaroon ng eclipse ang Enchanta.

tanong niya. Umiling ako. "Tingin nalang ulit tayo doon." turo ko sa mga bituin. "Ang galing ng Diyos noh. Ginawa niya ang sun para mag-ilaw sa umaga at moon and star naman sa gabi." "Because they were made for a purpose. Hindi makakapag-ilaw ang moon kung wala ang reflection ng sun sakanya. Nagmimeet lang sun and moon during eclipse." "Tapos naghihiwalay din." saad ko.

para sa aming dalawa. KITANG-KITA ko ang unti-unting pagkukulay-pula ng buwan sa kalangitan. Kaunting oras na lang at tuluyan na itong magiging dugo sa pagdating ng Celestial Death—ang tinatawag nilang Dead Moon—na ipinagdiriwang ng mga bampira tuwing sumasapit ang isang siglo. Nakatakda akong mamatay bukas bilang alay sa pagdiriwang na iyon, at sa tingin ko’y handa na ako.

“Sweet? May main course bang gan’on? Ang alam ko, appetizer lang iyon. At saka Mooncake Festival ngayon kaya hintayin nating mawala ang buwan." "Moon will remain in the sky even after the festival. So, tell me the real reason why you brought us all the way here." Bahagyang tumagilid si Jade sa marahang paglakad upang maitago ang pagkapahiya at pamumula ng mukha. "Wala. Gusto ko lang makasiguro na hindi umuulan sa lugar niyo." "Natatakot ka bang makalimot ako o baka naman nami-miss mo lang ako?" panunukso ni Miko.

I mean kung tutuosin ay hindi naman nila kailangan magpaliwanag pa sa amin, kami pa dapat ang maging thankful pero dahil nga sa tensiyon sa pagitan namin ni Eionn ay kailangan nilang gawin iyon. Hindi lang kaming dalawa ang apektado kundi maging buong team namin. Ngayon na wala na ako masyadong iisipin ay tsaka ko palang din napag-isip-isip iyon. "Another QQ's milestone, indeed," sambit ni Solar at naupo sa lap ni Moon. Pabiro naman itong itinulak ng isa. "Ays! Yah! Makikiupo lang eh!" matinis na reklamo nito at hinampas pa si Moon.

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Umayos siya ng upo sa harapan ng bata at maingat na ipinahid ang ointment sa bawat sugat nito sa kamay. “There once was a Moon, as ethereal as can be, only the stars could fathom, but the sun couldn’t. The Sun so radiant, he burns so bright,” panimula niya. “The moon so luminous, yet she only showed her face at night. She was impenetrable, enclosing herself in a cocoon of darkness. The Sun would do anything to catch a glimpse of the Moon shining brightly in the night sky.” Fayre sat quietly as she listened to Cleann’s story. Sure, she had heard a lot of stories about Moon from her mother, but she had never heard of this one.

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h