Time Spent With Family Quotes Novels & Stories

" Harra, mababawi mo naman yun, pero yung oras na makakasama mo yung pamilya mo hindi na maniwala ka sakin wag mong masyadong ilaan ang oras mo sa pagtatrabaho, wag mo kaming gayahin nila Pheby dahil kami wala na kaming pamilya, hay naku kang bata ka" Napanguso na lang ako sa sinabi nya dahil itanggi ko man sa sarili ko ay alam ko namang totoo lang ng sinasabi nya, masyado akong naka focus sa pagtatrabaho at minsa ko na lang madalaw sila Lola, gusto ko lang naman mabigay yung gusto nila lalo na yung kapatid ko dahil ang bilis lumipas ng panahon baka pag gising ko binata na agad yan, ayokong matulad sya sa akin na hindi nakatapos, gagawin ko ang lahat magkaroon lang sya ng magandang buhay...p

seryosong sabi naman ni kuya. "What? I'm a good man unlike you two. My God! Ang laki ko na para higpitan niyo pa ako, 'no!" reklamong sambit ng bunso namin. Binatukan tuloy siya ni Daddy. Hindi na nakareklamo pa. "Kakain na tayo," awat naman ni Mommy. Hindi namin pinag-uusapan sa hapag-kainan ang tungkol sa trabaho. Kumbaga, family time kaya ang usapan ay tungkol sa mga buhay naming lahat.

Bukod pa rito, nakauwi na ang kanyang anak at nasalubong na, kaya wala nang dahilan ang ibang miyembro ng pamilya para magtagal pa. "Tama, wala na tayong ibang gagawin dito," wika ng matandang Rockfeller na halos kaedad ni Louise. "Bi, pwede bang samahan kita nang mas matagal?" tanong ni Laura kay Luci. "Salamat sa alok mo, mahal. Pero, sa ngayon, kailangan namin ng oras para sa aming sarili, kasama ang aming pamilya. Maraming bagay ang kailangan naming pag-usapan nang pribado. Bukod pa rito, magsisimula ka nang magtrabaho sa Lunes, mag-focus ka na lang."

Bilang isang artista, hindi ko maiiwasang mawalan minsan ng oras para sa kanila. At iyon ang pinakamabigat na parte ng buhay ko. Hindi dahil pagod at puyat ako kumayod. Kundi ang pakiramdam na baka may mga importanteng sandali akong nami-miss habang lumalaki ang mga anak ko. “Nanay,” tawag ni Quentin sa akin. “Bakit po?” malambing kong tugon sa kaniya. “May Family Day raw po next month sabi ni teacher,”

I look at him trying to read if he was telling the truth, but he was busy driving and his eyes on the road. "Hindi rin kasi kami nagkaroon ng masayang bonding moments ng pamilya ko. Mom and Dad, they're always busy. Kaya nga ang mga kaibigan ko ang lagi kong kasama. With them I'm happy." he answered smilingly. Hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng inggit. Dahil mabuti pa siya, kahit wala silang happy moments ng family niya, nariyan naman ang mga kaibigan niya.

I had so much fun spending my dinner time with them. Marami akong mga nalaman na kaganapan sa pamilya na ni minsan ay hindi ko pa naririnig noon. The laughter around the table, the little stories, the teasing between uncles and aunties—it all felt like home. It’s been so long since I’ve felt this kind of warmth and familiarity, and being surrounded by them made me realize how much I truly missed this kind of atmosphere.

It's really true that time passes by so fast whenever you're having fun or when you're happy. Everyday is like a family day for us, lalo na kung walang duty si Zandrey. I haven't felt this way when I was raising Andrei alone with the help of Dad and Mommy Miranda. Iba pala talaga kapag may kasama kang nagpapalaki sa mga bata.

Psh. And I'm happy being with my children. Every weekends ay family day namin. Hindi pwedeng hindi kami gagala. That's our only days para makapag-bonding. We want to make many memories and pictures that we can save for the future. I want to spend every days I have in my life with them. My life is not endless just like Azazel, but I want mine to be memorable at least.

Mukhang iilan lang silang nakakapag-aral at ang iba ay tambay lang. Lumalabas silang buong pamilya kahit isang piraso lang ng isda at pancit ang dala sa dalampasigan. I slowly felt lonely while seeing his family outings' pictures. Kahit hindi sa isang mamahaling resort ay grabe ang ngiti sa mga labi nila. Kelan ba ang huling beses na namasyal kami ni dad? Ever since lumago ang negosyo namin at nagkaroon ng branches sa ibang bansa ay nawalan na rin siya ng time sa akin. Bibihira ko ring siyang makita kasi hindi na siya gaanong umuuwi.

Gutom siya kaya wala na siyang sinayang na oras. Matapos niyang kumain, nanatili lang siya sa veranda ng villa habang pinagmamasdan ang mga turista at ibang mga taong nandoon para mag-relax at mag-enjoy kasama ang kani-kanilang mga pamilya. Hindi nga niya maiwasang hindi malungkot dahil hindi na niya maalala kung kailan ang huling pagkakataon na nagkaroon sila ng time ng kaniyang pamilya upang mag-relax at mag-enjoy. Wala kasing ibang inatupag ang pamilya niya kung 'di ang negosyo ng mga ito.