Novel & Cerita Family Time Quote

Na kahit gaano ka pa kayaman, kung wala ka namang oras para sa sarili mo, hindi mo talaga ma-e-enjoy ang buhay. Kaya lang ay ganoon din naman kasi talaga ako. Choice kong magtrabaho, at pagtuunan talaga ng pansin ang future generations sa pamilya namin. Na kahit alam kong wala akong time para magbakasyon, dahil puro lang ako trabaho, hinahanap din kasi talaga ng katawan ko ‘yon. “Choice mo ba ‘yon?” “Ang alin?” tanong niya, gamit ang mababang boses.

“Basta laging may respeto at pagmamahal. Kapag may hindi pagkakaunawaan o away, usap agad, wag palalain at wag patagalin.” Napangiti ako, ramdam ang warmth ng moment. Para bang ang oras ay huminto sandali, at ang tanging mahalaga lang ay ang pagmamahalan at suporta ng pamilya sa amin. Bawat kwento, bawat tawa, bawat payo—lahat ay nagdulot ng damdaming hindi matatawaran. This is so perfect, I’m with all the people I love and who are important to me, and I will never, ever forget this day.

For Hera, hindi kompleto ang pamilya kung hindi niya nakikita ang mga magulang. Nasanay silang magkapatid na kasama ang mga magulang unlike other parents na lagi na lang busy sa mga negosyo at nakalimutan na ang oras para sana sa anak. Bonding time with family is the best foundation. Lalo na't pinapaalala palagi sa kanila ng kanilang mommy at daddy na huwag kalimutan ang Dios na palagi itong sentro ng isang pamilya. Para ang kapayapaan ay maghari sa bawat puso nilang mag-anak.

Walang araw na hindi lumalabas ang pamilya kadalasan ang mag-ama. "It's your turns to give happiness to daddy. Kaya okay lang iyan, sis. At saka may trabaho pa kami ng Ate mo. Dibale every Sunday naman ang family bonding natin," sabi nga minsan ni MA nang yakagin nila ito upsng lumabas o mamasyal.

Lovianne was still hugging my thighs. Ganito pala kasaya ang isang pamilya? 'Yong kahit kaunting bagay, nay karamay ka. They needed your opinion when they thought their decisions weren't good enough. Is this how beautiful a family is? When someone would try to ask you if you were okay with their plans, suggestions and especially, when they ask you if you are just perfectly fine. Kahit kaunting panahon pa lang na magkasama kami ni Logan with our daughter and son, it feels like a long...long years for me. Parang unending ang saya.

sabi ni Ruby, "Kailangan natin maglaan ng mas maraming oras para sa isa't isa—lalo na para sa anak natin. Hindi dapat tayo magpabaya, mahal. Ang bawat sandali kasama sila ay isang pagkakataon na hindi na dapat sayangin." Tumango ako. "Oo, mahal. Alam ko na ang pinakamahalaga ay ang pagkakaroon ng oras para sa pamilya. Kaya't magplano tayo ng mas marami pang araw para magkasama tayo, hindi lang para magtrabaho, kundi para mag-enjoy bilang pamilya."

"Salamat sa oras na ibinigay mo sa amin, babe. Hindi mo kami kinalimutan kahit pa nga sabihing busy kang tao. Lalo na ngayon at maraming investors na dumadagsa ngayon." "Family ang pangalawa, una ang Panginoon. Iyan ang turo sa amin ng aming mga magulang. Kailangan may oras sa pamilya para magsilbing matibay ang pagsasama nating mag-asawa." Naupo ako sa metal chair at nilantakan ang mangga na may hipon. Umasim ang mukha ni Seth nang mapasulyap ito sa aking gawi. Ngumiti lang ako rito. "You want some?"

But this time, sabay ang dalawang outlet kaya siguro sobrang busy n'ya na rin But that's just fine. Kahit naman kasi busy s'ya, hindi pa rin naman s'ya nagkukulang ng oras sa'min ng anak n'ya. And one more thing, sinisiguro n'ya rin na meron pa rin akong "me time" para i-enjoy naman ang sarili ko outside our family affairs.

Narinig ko naman na tumawa si Timothy kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Dapat apat lang tayo dito eh.” “Po? Bakit po?” “Hindi niyo na dapat sinali si Tim,” pabiro na sabi ko pero nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. Bigla akong nakonsensya kasi sana hindi ko ‘yun sinabi. “Mommy, diba po family tayo kaya kasama po si daddy. Magiging isang happy family po tayo.” Nakangiti na sabi ni Zevi.

“Pero may kondisyon. Sasama ako sa inyo.” Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, pagkatapos ay sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. “Talaga? Akala ko ay marami kang trabaho ngayon.” “Work can wait. Nothing is more important than spending time with my family,” wika ko, at sa unang pagkakataon ay malaya kong nabanggit ang salitang iyon—pamilya.