Tita Duties Novels & Stories

Kaya kailangan ko na ring magtrabaho upang may maibigay naman kami kina tita kahit papaano. “Ano ka ba Celestine, tayo tayo na nga lang ang magkakadugo hindi pa ba tayo magtutulungan?” natatawang tanong ni Tita sas aking ina kaya natawa na rin si Tito. “Tsaka ang laki rin ng itinulong niyo sa amin lalo na ng ma-hospital ako, kayo pa ang nag-settle ng bill namin nuon kaya maliit na bagay lang itong ginagawa namin bayaw,” sambit din ni Tito bago kami inayang kumain muna dahil sakto ring magtatanghalian na.

Huminto si Tita at agad siyang napatingin sa anak. "Why?" Bahagyang bumaba ang kanyang balikat. "Ayaw mo bang nandito ako?" Medyo malungkot ang pagkakasabi niya na para bang nagtatampo. Agad namang nataranta si Jayden. "No, I mean—" "Shhhh." Itinaas ni Tita ang isang daliri. Parang siya pa ang boss sa opisina. "I'm here because I want to see my future daughter-in-law."

“I've told you so many times. Stop carrying everything by yourself.” Ayaw ni Czarina na tumingin dito. “I just don’t want to trouble anyone.” “Trouble?” Napahinto si Tito Fran sa paghihiwa. “Alam mo ba kung bakit nandito pa rin ako sa siyudad na ito?” Napatingin siya rito. “My only job is to take care of you.” Tumitig ito sa kanya. “At kung hindi mo gustong gawin ko iyon, then wala nang dahilan para manatili pa rito.”

Mahinahon na tanong ni Tita sa akin. Kumagat ako ng nilagang saging bago sumagot. “Ayos lang po hindi naman ako basta basta mamatay doon. About pala kay Zerah ako na bahala sa expenses po ninyo, ipa service ko din siya kahit tricycle para hindi siya ma late..” sagot ko. “Hindi na ihahatid sundo ko na lang siya para naman makapag exercise din ako..” suhestiyon ni Tita Mynerva.

“T-tita… patawarin mo kami! Tita!” WALA sa sarili si Jess habang nasa duty dahil sa katotohanan na nalaman. Gusto niyang sabihin sa kaniyang kaibigan ngunit natatakot siya na mawalan ng trabaho. Baka ipatanggal ang lisensya niya kapag nagsabi siya sa kaibigan. Pero hindi naman siya pinapatulog ng kaniyang konsensya. “Ms.Jessica!”

"Tita, saan pupunta ang private nurse mo?" "Kailangan niya munang umuwi sa kanilang probinsiya dahil nagkasakit ang itay niya, ayoko naman siyang pigilan dahil ama niya 'yon, at baka kargo konsensiya ko pa kung may mangyaring masama sa itay n'ya. But I'm fine, nandito ka naman at alam kong hindi mo ako pababayaan," masiglang sagot ni Tita Thalia at hinaplos ko ang buhok nito.

Matanong nga kay Tita. "Ah nga pala, Tita. Si Ms. Thalia po? Kailan siya dadating?" tanong ko dito para na naging dahilan para ma-bitin sa ere ang pag-subo niya sa kinakain. "She's in Netherlands doing her job at ewan ko ba sa batang iyon, bakit hindi pa siya umuuwi eh," sabi ni Tita sabay subo sa kutsara na nasa ere. "Hmm. Baka in-enjoy naman ang lugar doon, Tita," segunda ko sa sinabi niya at tumango na lang ito tanda na sumang-ayon siya sa sinabi ko.

Hindi siya puwedeng mamatay na wala man lang ako sa tabi niya para alagaan siya. HABANG nag-b-breakfast na-open ko kay Hendrix ang tungkol sa pagtrabaho sa ibang bansa. "No," matigas na sagot niya. Ayaw ko namang magtalo kami kaya hindi ko na lang pinilit pa. Naglalako si Tita ng mga kakanin sa katirikan ng araw. Tumatanggap pa din siya ng labada para sa pag-aaral ni Ranna at para mayroon silang pambayad ng utang.

Nanlalaki ang mga mata ni Tita Carmen sa sinabi ni Tito Mike. "May private plane ka pala." tanong niya. Liningon ni Tito Mike si Tita Carmen. "Yes, ginagamit ko iyon kapag pupunta akong ibang bansa kasama ang mga pinagkakatiwalaan ko sa negosyo. Sorry, hindi ko nabanggit. Surprise ko sana iyon sa inyo ni Athalia dahil balak ko sana kayong dalhin ni Athalia sa Europe. Kaso dahil kailangan ni Mrs. Yu, kaya kailangan kong i-offer." ani Tito Mike. Ngumiti si Tita Carmen.

Nakikinig lang ako sa usapam nila pagkinakausap ni Tita Cora tumatango lang ako dito baka kasi bigla bumababa si Tito Bert sabihin nitong hindi ako sumusunod sa kasunduan namin. "Miss Avery kailangan niyo daw po dumalo sa pagdaraos ng fiesta sa bayan bukas. Hindi daw po kasi makakapunta ang Tito mo dahil ngayon gabi ang luwas namin ng manila ng importangd po kami lalakarin." kausap sa akin ng sekretarya ni Tito Bert. "Teka!" tatalikuran na sana ako nito nang wala narinig na sagot na nagmula sa akin. "Bakit? Ano gagawon ko doon?" bigla naman ako kinabahan.