Dost-tapi Novels & Stories

Isang *digital map* ang lumitaw, at isang pulang tuldok ang nagsimulang kumislap nang mabilis sa pinakadulo ng isang probinsya sa timog. "Sir!" pasigaw na ulat ng *Head IT Specialist*, ang boses ay nanginginig sa halong kaba at gulat. "Sir, tumunog ang *tracker*! May nag-input ng *National ID* na nakapangalan kay Nayah Contreras sa isang *provincial health system*!"

basa ko sa kapirasong papel na hawak ko tsaka tinignan ang numerong nakapaskil sa makapal na poste ng bakod nila. Nang masiguro kong nandito na nga ako ay agad ko naman ding pinindot ang doorbell. Sa pangatlong pagkakataon ay tsaka lamang may lumabas na matandang babaeng naka-uniform ng pang katulong. "Ah, g-good afternoon po. Ako po si Isabella Madrigal. Ako po 'yong nag-a-apply na tutor," pakilala ko. "Ah, ikaw pala. Halika, pumasok ka," agad akong pumasok sa gate at tsaka sumunod sa kanya.

“Talaga? Saan?” Tumango siya. Tinuro niya ang screen. “Tingnan mo.” Lumapit ako. May mapa na nakadisplay sa monitor. At sa gitna nito ay may blinking red dot. Napakunot ang noo ko. “Saan ‘yan?” Sumagot si Nomad. “Sa Taiwan.” Nagulat ako. Nailayo na pala nila agad si Mama Davina ng ganoon na lang? “Sa Taiwan? Paano e, wala naman silang hawak na passport ng mama ko?”

Tapos ay electronic signature. Matapos ang ilang minuto ay tapos na rin iyon. “Done na po, ma’am.” Napabuntong-hininga ako. “Ang bilis.” Tumango ang staff. “Final step na lang po.” Lumipat kami sa releasing at payment confirmation. Dahil naka-rush processing ang application ko, ipinaliwanag ng staff ang susunod na mangyayari. “Ma’am, since rush processing po ito, mas mabilis ang release.” Tumango ako habang nakikinig. “Instead of claiming it personally, ipapadala na lang po sa inyong delivery address.”

sabi ko saka tumalikod at tuluyang nilisan ang kaniyang opisina. Dumiretso ako sa toyota outlet na ilang araw ko na ring binabalikan, tamang tama dahil ready to pick up na ang napili kong toyota hilux. Mula nang magdalawang-isip akong gawin ang misyon ko kay Alex ay unti-unti kong inayos ang mga account ko sa bangko. Inilipat ko sa iba't-ibang bangko ang perang ibinayad sa akin ng ALPHA. Binili ko rin ang sasakyang ito. Balak kong lumabas muna ng bansa kapag hindi ko naayos ang gusot na ito. Bahala na.

------ At dumating na nga ang araw ng Lunes, isang panibagong araw na naman na haharapin at mga tambak na gawain sa opisina ang kailangang tapusin. Hindi ko pa nga pala nababanggit kung aling kompanya ako nagtatrabaho. Ang kompanya na pinagtatrabahuhan ay isa sa pinaka malaki at kilalang kompanya dito sa bansa, ang T Corporation. T stand for, Torres.

"Di pa tapos ang laban." ******* LMCD22

Nabasa ko ang text ni kuya na nasa labas na siya. "Mauna na ako ha? Andiyan na si kuya sa labas." Hindi naman kami mayaman. 'Yong papa ko nagpaparenta ng mga Van. Nasa pito yong lisensyado naming Van. Maraming turista ang nag rerenta 'non. Si mama Mona naman ay isang elementary teacher. Si Kuya Santi nag papart time job sa isang Bistro para may pang dagdag sa kanyang gastusin bilang college student. Ako, sumusunod lamang sa gusto ng aking magulang.

kumento ni Aji. “Actually dumating na ‘yon last day.” Tumayo si Krixxen at may ginawa sa projector. Maya-maya lang ay nag-flash na sa whiteboard ang isang document. “Ito ‘yong sinend ng DCU na mga schools na located sa Tarnate, Cavite mayroon tayong 2 schools. Which is itong Tarnate University at Tarnate National University, itong TNU ay matagal na raw sarado pero no’ng chineck nila ang mga budgets na ibinibigay sa mga schools ay kasama ito sa nabibigyan,” paliwanag n’ya.

Tangina. Tama. Siya iyong dalagang babae na nakita ko sa family picture sa tarpulin na iyon sa munisipyo ng Manila. Anak siya ng mayor na hindi ko malilimutan, si Mayor Khalix Dadonza, ang lalaking nagpakaladkad sa akin palabas ng munisipyo noon at sinabihan pa akong wala akong mararating sa buhay. Kung may isang tao sa mundong ito na gusto kong makitang nahihirapan, iyon ay walang iba kundi siya. First time kong maranasan sa buong buhay ko iyon. Pero ngayong nakatayo sa harapan ko ang anak niya, na kahit malaki na ang pinagbago, kilalang-kilala ko pa rin kasi talagang tinandaan ko ang mga mukha nila. Ngayon, hmmm, tumangkad na siya at naging sexy na.