To My Dearest Historia นิยาย & เรื่องราว

tawang saad niya dahilan na pati ako ay natawa din. "Wait kung gagawa ka ng istorya ano namang title nun?" saad ko dahilan upang matigilan siya at mapangiti. "The Shattered Rose, sige po kuya Thad babye."

Ang Tanga mo Naman Kasi Havana eh,Narinig mo na nga pinagpatuloy mo pa Kasi Ang pagpasok,"pagalit ko sa aking Sarili plsss support my story ??♥️

Sinabi niya. Napatigil siya doon. Kinuha niya ang note mula sa mga kamay ni Titus at binasa ang sulat. Sa pagbuka ng bibig niya dahil sa gulat, hindi siya makapaniwala sa sinasabi nito. Mahal na Ginang Vienna 'Estelle' Thaleia Xaviera ng Duchy of Creneia,

Naawa tuloy ako sa sinasapit niya ngayon, pero deserve rin naman niya dahil tinutukan niya ako ng kutsilyo. Bigla nanaman akong nalungkot ng makita na sobrang nangangalay na sa pag ka-kaposas ang kaniyang kamay pataas, naalala kong sila nga pala ang tinataguriang bayani sa panahon ko dahil buong puso silang lumaban sa mga kastila mabawi lang ang Bayan, syempre ayon 'yun sa kasaysayan. Pero mali parin yung panghohostage niya e!

Trabaho lang dapat pero bakit nasasarapan na ako? "Lucian, My name is Lucian Motefalco Ferrero at gusto kong itatak mo sa isipan mo ang pangalan ko! Huwag na huwag mong kalimutan iyan, My Precious" mahina niyang bigkas kasabay ng paulit-ulit na paghagod ng daliri niya sa basang basa ko nang lagusan. Wari ba ay sinusukat nya ang kahandaan ko Oo ganoon na nga! Akala ko trabaho lang pero hindi ko naman akalain na mag-eenjoy din pala ako

Chapter 5: cheater Ilang linggo na rin ang lumipas , lumilipad parin sa isip ko ang naganap saamin ng boss ko . And the marks of our nasty doing is gone but not in my mind . Ako ngayon ay nasa airport at pasakay na kami ni Sir Havier ng plane papuntang Italy dahil nan doon ang meeting na dadaluhan namin . Umupo ako ng dahan dahan , sir is reading a news paper and me I just choose to settle down and sleep .

Nakakapagod hmppp! Wait may naisip ako bigla… kapag ganitong araw ay alas sais ang saktong balik ni dean my loves. Gagawan ko ulit siya ng tula baka na-miss niya na ang sweet suitor niya hihiihi. Kumuha ako ang red scented paper at fountain pen. “Dear Future hubby I do not know who you are, nor your face; neither your age; I don't have any idea.

Sayonara, My Treasure. Renji Echizen. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako habang binabasa ko ang sulat na ito. Naninikip ang aking dibdib sa sobrang lungkot na aking nararamdaman ngayon. Kaya pala pamilyar ang larawan na nasa baba. Siya pala ang lolo ko na matagal ko nang tinatanong kay Mommy. Bigla ko naisip ang isang alaala na hindi ko makakalimutan na nangyari noon sa Japan. Si lolong masungit… Ang lolo ko… Kahit isang saglit lamang iyon ay masaya ako na makilala siya. Pinunasan ko ang aking mga luha at isang desisyon ang nabuo sa aking isipan.

Baka kahit naligo na ako't lahat nalalaman pa rin nila na isa lamang akong dukha? Napasinghap ako at nagpatuloy sa paglalakad ko. Hinahanap ko ang room kung saan ang first period ko. Ang alam kong pag-aaralin namin sa first period ay ang history of architecture. Nae-excite ako ngayon, na may halong kinakabahan. Nagtanong-anong ako kung saan ba ang building na pupuntahan ko na St. Martin de Porres Building dahil hindi ko talaga kabisado ito sa sobrang laki.

Kung wala akong kaibigan tulad ni France, baka ganito rin ako katulad ni Desiree. Tulad niya, may sarili rin akong mundo tuwing nagbabasa ako. We share the same interest. We both love a good sci-fi, fanstasy, thriller, and mystery. Sometimes we exchange books. Ang pinaka latest na pinahiram ko sa kaniya ay iyong kay Cassandra Clare.